poseydon
poseydon
1 yıl
her yer karanlık, yıldızlar bile karanlık ve her şey de karanlık. sokak lambaları gazı bitmiş bir çakmak misali sokağı yağmur damlaları sokak lambalarının önünden süzülüyordu tek tek ve arkasından da süzülerek yere, yer yüzüne düşüyordu. karanlık ve aydınlık damlalar, görünen ve görünmeyen damlalar ve düşen ve düşecek olan olmakla birlikte yerdeki ve gökte ki damlalar oluveriyordu. ben sokak lambasının aydınlattığı bir ev ve bir karaltı misali puslu, sisli, aydınlık ve karanlık ve görünen ve görülmeyen her şey gibi sadece seyire dalmış olarak olduğum yerdeyim. işığım çoğalsın diye bir ışığın üzerine koyduğum yarısı su dolu olan su şişesi ile yeterince aydınlık ve asla yeterli olmayan karanlığın içindeyim, yanındayım ve belki arkasındayım. gece bile yeterince karanlık değil gini artık yoksa bulutları görmez, göremezdim sanırım. ve bir de yıldızlar... olan ve olmayan yıldızlar, parlayan ve ışığını yitirmiş ve yitiren yıldızlar var. yanan ile yanmayan bir değil elbet ancak yanan ile yanmış olan bir olamaz mı? yine bir ikilem yine yarım kalan bir yazı ve asla tamamlanmayan küçücük ve koskocaman bir boşluk. belki ben gibi değil, sen gibi ya da o veya onlar gibi değil ancak bir boşluk nasıl ve neyle tarif edilebilir ki. tarif edilse, edilebilse boşluk olur muydu ya da anlamsız olur muydu bu denli içimizi kemiren, yiyen ya da sömüren... anlatılabilen, tarif edilebilen birşey veya her şey eksiklik olur olsa olsa. ve sanırım bu yüzden hep biraz eksik ve biraz da boşluktan ibaretiz hepimiz. dolu tarafımızı da görüp, dolu tarafından da bakabilmek dileğiyle bir bardağa ve bardak olan her şeye.

Yorumlar

azula
azula
1 yıl
böyle güzel yazıları nasıl yazıyosunuz, yetenek mi bu :)ben de yok ondan galiba..
wasp
wasp
1 yıl
dolu tarafına fazla baktım sanırım artık boşaltıp yeniden doldurmak gerekiyor.bazı şeyler için dolu taraf aramak faydasızdır zaten dolacak yer dolacak olanı da beraberinde götürecekse.
anonim
anonim
1 yıl
sokak lambaları.. gecemin karanlığında korktuğum zaman yanımda olan tek ışık. yağmur damlalarını onun ışığında seyretmesi en huzur vereni. gel beni bul gecenin bir yarısı sokak lambaları altında yürüyelim gölgelerimiz sarılsın..
poseydon
poseydon
1 yıl
@azulan yetenekten bende de yok sanırım ancak yazmak istediğim zamanlar oluyor ve kendimi kalemin akışına bırakıyorum. @matricariachamomilla sonuç olarak içimizde olan o küçücük veya koskocaman boşluk her zaman var bazen daha da büyüyor ve bazen birazcık küçülüyor. bütün eksikliklerimize bir de bu boşluğun hacmi eklenince hangimizi tek başına yeteri kadar bir bütün olabilir ki.
poseydon
poseydon
1 yıl
@anonim_bayan gölgem benim ikinci ruhum masamdaki 3. varlık, bazen benden bağımsız ve bazen biraz bana bağlı, çoğuna göre bir karaltı ve bir kopya veya kara, soluk bir beden silüetinden ibaret olabilir ancak bana göre gölgemiz bir insanın her zaman görünen karanlığı ve ışıktaki tek yoldaşıdır.
anonim
anonim
1 yıl
dostum çabanı takdir ediyorum ama sanırım sanattan anlamıyorum ben😕 ,belki 20 yazına denk geldim şimdiye kadar ama hiçbirisini sonuna kadar okuyamadım ,acayip sıkılıyorum okurken😊bilmiyorum benim gibi hisseden var mı ? yoksa su katılmamış odun muyum😁
anonim
anonim
1 yıl
o zaman sana diyorum, ki asla yalnız değiliz çünkü gölgemiz bizimle. yazdıklarını da çok beğendim ayrıca. ruhu özel birine benziyorsun.
imhotep
imhotep
1 yıl
bu yazıya yakışcak bı duvar yazısı var. sokak lambaları 7.12 de kapanıyormuş seni severken öğrendim. ah ulan ah :)
poseydon
poseydon
1 yıl
@anonim_bay dostum ben sanat yaptığımı düşünmüyorum o kısım bambaşka bir ütopya ve sıkılabilirsin okurken bu gayet normal bir durum. ayrıca sanat yaptığımı düşünüyorsan veya bu yönde çabaladığımı belki senin istediğin ya da sevdiğin alanda yazmıyorumdur.
poseydon
poseydon
1 yıl
@anonim_bayan ışık varsa yalnız değiliz ya karanlık olduğunda her yer. sanırım bu yüzden karanlıktan hep korkar hep çekiniriz biraz ne kadar iç içe görünsekte.
poseydon
poseydon
1 yıl
@imhotep o halde bu yorumun da şöyle güzel bir köşede dursun :)
anonim
anonim
1 yıl
sanırım haklısın. ben mesela karanlıktan çok korkarım kabul. sokak lambalarının yanında ay ışığı da aydınlatır geceyi onu da severim. karanlıkta kalmamak dileğiyle o zaman. birbirimize ışık olalım karanlığın içinde.
poseydon
poseydon
1 yıl
@anonim_bayan insanların insanlığa ışık olması, olabilmesi dileği ile