poseydon
poseydon
1 yıl
bazen ne yaparsak yapalım hayatımız ne kadar yolunda giderse gitsin iyi bir ruh haline ulaşamıyoruz. peki ne olacak bu böyle. kim verecek yaşadığımız bu saçma sapan hissiyat ve duygu ve düşüncelerle dolu günlerin gecelerin hesabını. nedense hiç sevemediğim sokak lambaları gözüme gözüme yolluyor ışınlarını. ben geçmişten arta kalan bir mutluyum ya da mutsuzum. zaten ne kalır ki geçmişten geriye ve ne kadar kalabilir kalmayı başarabilirse. sanırım bir ben kaldım tüm tükenmişliğimle bir de aylardır sokak lambasının değişmeyen ampulu. geceler bile aynı değilken sabit hüküm süren mutsuzluk hissiyatına kendimizi artık teslim etmiş ve idama doğru atarken son adımlarımızı istemsizce gülümsüyoruz. çünkü biten her şey, son bulan her şey biraz komiktir ve bu yüzden en azından bir tebessümü, bir gülümsemeyi hak ediyor sanırım. anılar yorgun onlar bile gelmekte gecikiyor artık zaten gelseler ya da geldiklerinde ne oluyor ki hayal kırıklıklarından başka. bazen çalan bir şarkı bizi anılar içinde bir yolculuğa çıkarmış gibi bir hisse kapılırız sahiden yaşanmışlıkların içine mi yapılır bu yolculuk yoksa her hatırladığımız anımızın aslında başka bir şekilde olması gerektiği aşağılık bir his içinde ve her şeyin çoğunluğunu yanlış yaptığımız gerçeği yüzümüze yüzümüze vururken dalıp gittiğimiz ve uzunca bir süre dönmek istemediğimiz denizin maviliğine ve beyaz köpüklü dalgalarına bakakalmışken gelen biraz sert bir rüzgarın yüzümüze bir tokat gibi çarpması neticesinde gözlerimizin akan iki çeşmeye dönmesi ve konuşmanın gereksizliğini bir kez daha anlamamız sonucunda gerektiği zamanlarda konuşamam durumları gelirken aklımıza onca düşünceler arasında kendini bir dev misali ya da işgalci bir topluluk misali gösterirken hayal kırıklığı denen şeyin nasıl bir şey olduğunu ve ne kadar büyük ve güçlü olabileceği ve onun sonucunda toparlanma durumunun gelip gelmeyeceği gibi o an çok saçma gelen ve her hatırımıza geldiğinde saçma gelmeye devam eden basit bir düşüncenin asla tam olarak uygulamaya koyamayacağımız gerçeği ile yüzleştiğimizde bitmek bilmeyen bir gereksiz yaşantının içinde olduğumuzun farkına vardığımızda nasıl hissedeceğimizi bilmediğimiz durumlar ve olaylar ve aslında temel olarak asıl problemimizin nasıl yaşayacağımızı bilmediğimiz ve asla tama olarak öğrenemeyeceğimiz gerçeğiyle yüzleşmekten kaçamayacağımız ve ne olursa olsun o düşünceyi kovalamanın manasızlığı ve imkansızlığı içerisinde şimdi durup ben size iyi geceler desem bir faydası olacak mı gerçekten.

Yorumlar

bjk
bjk
1 yıl
beni az çok bilirsin @poseydon ben uzun yazıları okumam başına ortasına sonuna bakarım öyle fikir sahibi olurum ama bu paylaşımının başına bakim dedim ve tamamiyle hepsini okumaya yönlendirdi beni. dibine kadar haklısın söylediklerinde cevabını bildiğin sorularında. helâl olsun 👏
poseydon
poseydon
1 yıl
@bjk eyvallah. bu arada harbiden okudun mu hepsini ? :)
bjk
bjk
1 yıl
evet bu sefer gerçekten okudum @poseydon 😁 adam inanamadı bi' an haklısın sen de 😁
poseydon
poseydon
1 yıl
@bjk ne bileyim genelde okumadim sadece sonunu okudum tarzinda yorum yapardin uzun yazilarin altina. tekrardan eyvallah konuyu daha fazla uzatmayayim :)
bjk
bjk
1 yıl
hâlâ öyle de bu sefer böyle oldu @poseydon 😁 eyvallah ✋
bukalemun
bukalemun
1 yıl
bi tane virgül kullansaydın bari :) dünyanın en bölünmemiş en uzun cümlesi olmuş 😂😂
poseydon
poseydon
1 yıl
@bukalemun dostum tutunamayanlar da sayfalarca süren cümleler var. :)