poseydon
poseydon
1 yıl
geriye dönüp baktığımızda göremediğimiz, görmek istemediğimiz ve görüp de pişmanlığımızın had safhaya çıktığı anılar, anılarımız, geçmişimiz. düşünceler, düşler ve daha nicesi. biz neyiz kimiz, nerede ve nasılız. ne kadar soru kelimeleri ile dolu bir cümle oldu. peki gerçekte nereye bakıyor ve nereye gidiyoruz. gitmek istediğimiz yerler ne kadar uzağımızda ya da yakınımızda ya da görebiliyor muyuz o yerleri düşlerimizde de olsa. yoksa gördüklerimiz iki metre öteyi göstermeyen kalın bir sis tabakası ile gözümüzü karartıp gönlümüzden mi çalıyor kaybolan zamanı. ne yaman ne büyük çelişki. çelişki olma durumu bile sallantıda. onda bile ihtimal varken bu ihtimalsizlikler okyanusunun neresindeyiz tabanı delik ve kürekleri olmayan kayığımızla nereye gidiyor ya da gitmeye çalışıyoruz. şimdi dönüp yeniden ardımıza mı bakalım yoksa biraz daha fazla şey görmek ya da bir şeyler görmek umuduyla önümüzde duran sisli yola mı bakalım. ya da gözlerimizi kapatıp olduğumuz yerde durarak ya da düşlerimizde bile aydınlık olmayan ve karanlıktan da nasibini almamış o saçma grilik ile donatılmış tarafsızlığını ilan etmemiş ve tarafsız olduğunu hiçbir hareketinde görüntüsünde ve sesinde belirtmemiş bir yanılsamadan ibaretmiş gibi duran dertlerin orada bile derya olduğu ve ruhumuzun daraldığı o maviyi unutmuş karanlığa özenmiş ve ancak gri olmakla olabilmekle yetinmiş düşlerimiz bizi nereye götürecekse oraya mı gitmeliyiz yoksa her şeye yaptığımız gibi gözü kara kulağı tıkalı bir vaziyette balıklama atlamayı sevmediğimizden çivileme atlayarak ayaklarımız altına almaya çalışıp başaramadığımız realite olarak adlandırılan bu iç sıkıntımızı ne yapalım nasıl kovalım ya da nasıl benimseyip üstesinden gelelim. olduğu gibi bırakmak mı en iyisi yoksa değiştirmeye çalışırken her gün her saat her dakika her saniye katlanarak artan tükenme durumumuza teslim olmak elleri değilde ayakları kelepçeli olarak, tüm özgün olumlu ve düzgün düşüncelerimizin olmadığı kaybolduğu yok olduğu ve hafıza denilen sistemsel sorunumuzdan silindiği rüyalarla ayıramadığımız ve sürekli bir karıştırma durumunun içine düştüğümüz olaylar zincirinin ve piramidinin en üstünde olduğumuzu sanıpta hep en altta ve üstüne basılmaya alışmış bir beden ve bir gölgeden ibaret kalmaya devam mı etsek ya da şimdi söylesek, söylesek mi yeniden. biz de varız ve nefes almak eğer yaşamak anlamına geliyorsa biz de yaşıyoruz desek mi sahiden. tüm yaşanmamışlıkların üzerine çivileme olarak atladığımız ve asla başarılı bir giriş yapamadığımız yarım kalan ve asla tamamlanmayacak birkaç cümleden sesten ibaret olmaya devam mı etsek ya da sürekli yeniden başa sarıp çaldığımız şarkı asla pes etmeyip ve sıkılmayıp sadece derin bir nefes alarak yaşadığımızı kanıtlamaya devam mı etsek? sahiden ne yapsak tam olarak yaşayabiliyor muyuz yoksa her zaman olduğu gibi ne kadar kötü olursak olalım iyi olduğumuzu düşünerek uyumaya, gözlerimizi kapatmaya devam mı etsek gecenin karanlığından kendi karanlığımıza çekilirken ya da geçiş yaparken gerçekte ne yapmaya devam etsek. iyi olduğumuzu düşünmesek vicdanımız izin verir mi uyumamıza ya da bizi kendi göz kapaklarımız altında yatan saçma ve gürültülü düşünceler içinden sadece bir nefes bir solukla kurtulma ihtimalimiz olsa ve asla bizi aydınlatmaya yetmeyen sokak lambasını soluk hafif pembe turuncu ve sarı ışığı altında bizi aydınlatmasını beklerken kararmasına göz yummaya devam mı etsek asla gelgitlerinin ayaklarımıza kadar yetişemeyeceği bir denizin kumsalında. sahi ne yapsak bir anlık bulunduğumuz kötü olma durumundan ve ihtimalinden kurtulsak...

Yorumlar

pikapikacu
pikapikacu
1 yıl
geçmiş geçmişte kaldı sen önüne bak diyenlerden olamadim ve olamiycamda sanirim çünkü onları biz yaptik istesekte istemesekte mutlu olarak yada olmayarak biz gerçekleştirdik. geçmişten ders çıkarıp yarinlarimizi aydinlatma vakti bence çoktan geldide geçiyor. aydinlatirken belki ışığımız kisilicak belkide kararicak ama azimle ve isteyerek o engelleride aşicaz inşallah. bunu yaparken yorulcaz boşa kürek çektiğimizi düşuncez karamsarliga kapilcaz belki insanlarin kotu bakislarina maruz kalcaz ama olucak inanıyorum güzel iyi ve masum bir dünya için tertemiz olmasada temiz bir hayat icin vazgeçmeyelim . azim ,inanç ve kararlılık umutsuzluk ve karamsarlik icimizi acitmaktan ve gideceğimiz yola geç gitmemize engel olmaktan başka bir seye yaramiyor ne yazıkki..
poseydon
poseydon
1 yıl
@pikapikacu şahsen bu düşüncene katılıyorum. ki zaten ben şuandan daha çok geçmişte yaşadığımı düşünüyorum.belki de geçmişe hapsolduğumuzu sandığımız ve geçmişin bir zincir gibi boynumuza vurulduğunu düşündüğümüz anlar geçmişi daha mühim yapmaktan başka ne yapar ki bizim için.
pikapikacu
pikapikacu
1 yıl
geçmisimize artik bisey yapamayiz ne yazikki kaldiki zaten gecmiste olanlari degistiremiyor veya geri saramiyoruz @poseydon bundan dolayi gecmisimize takilmak yerine hatalarimizi gorup ders alarak gelecegimize yol almaliyiz. yaptigimiz hatalar evet aklimizi kurcaliyor veya yastiga basimizi koyunca neden oldu bunlar diye soruyoruz ama buna son vermeliyiz ki iyi seyler icin geç kalmayalim
poseydon
poseydon
1 yıl
@pikapikacu söylediklerine ek olarak; zaten geçmişi geri sarabilsek bile sürekli bir şekilde şuanı farklılaştırmak ve farklı şekillerde yaşamaktan ve bunu yaparken yorgun düşmekten başka ne yapabiliriz ki. geçmiş geçmişteyken güzel sanırım. ve bir replikle bu yorumuma son veriyorum:"dün mazide kaldı, yarın bir bilmece. bugün sana verilmiş bir hediyedir. bugünün değerini bil."