artemis
artemis
1 yıl
merhabaa.bugün tek başıma atakum sahildeydim.saatlerce denizin karşısında oturdum.ve bir saat boyunca ağladım.tam bir saat.üzülecek bir şey yoktu.sadece bu sabah olanlar yüzünden aptallık edip sahile gittim.gayet huzurluyum çok şükür ama o an ölmek istedim.denize girip ilerlemek ve bir anda dalmak...sonra etrafımdaki sesler kesilecekti ve o zaman mutlu olacaktım belki.ben olgunlaştım fazlasıyla.beni üzen insanları sadece bir özür dilemeleriyle affettim.hayatımda kine nefrete asla yer yok.bu siteden de birkaç kişi var.hani buraya yazarak kanıtlama ihtiyacında bulunan çocuklar var ya.onları da affetmiştim ben.hayatımda cidden değer gördüğüm biri vardı burdan o gitmek istedi ve gitti.ben onun gibi detaya asla girmeyeceğim.arkadaşlığımızın devam etmesini isterdim ama olmadı.buna o an üzülmüştüm ama aslında üzülecek bir sey yokmuş. İnsanları kafamda büyütmeye bayılırım ben.demek gidiyorsun hmmm kapıyı kapatma lütfen cereyan yapsın bu havada ihtiyacımız oluyo :d:d ya dün burdan bi kişi yüzünden benim adamla tartıştık.kullanmaması gereken iki cümleyi kullandı bana.ben hemen ağlamaya başladım.ama ne biçim ağlıyorum.beş dakika hiç yüzüme bakmadı.sonra baktı ben hala devam ediyorum hem de hıçkırarak yüzümü ellerinin arasına alıp alnını alnıma dayadı"özür dilerim bu hayatta en son üzmek isteyeceğim kişisin ben seni bilerek asla üzmem yemin ederim.5 yaşında annesine çikolata diye yalvaran bir çocuk gibi ayağına bile kapanabilirim şuan ağlama" dedi."seni her şeyden çok seviyorum ve o elini asla bırakmam" dedim.barıştık.o an ben gereksiz üçüncü kişiler için ilişkime zarar vermemem gerektiğini anladım.özellikle beni umursamayan insanlar için. bu sabah bi kriz atlattım ve hastanelik oldum.bu adam yanımdaydı.ellerimi bırakmadı onu üzgün ve kızgın bi şekilde görünce ağlamaya başladım ve sakinleşmem uzun bi zaman aldı.benim yaralarımı bu adam sardı.ben sırtımı kapıya pencereye dönmekten korkardım.karanlıktan korkardım.onun sevgisiyle bunları aştım.bugün ellerimi hiç bırakmadı,yanıma uzandı bi kaç dakika, beni kucağına aldı taşıdı,elleriyle saçlarımı okşadı oruç tutmasına rağmen bana yemek yedirdi.allah ondan bin kat razı olsun.size gelinceee,bundan sonra bitti.tahammülüm kalmadı.hıı gidiyor musunuz ? güle güle.zerre umrumda değil.hayatıma tekrar dahil olmak istiyor musunuz ? başımın üstünde taşırım sizi.ama zaten çürük hasta bi kalbim var bunu sizin için değil de bu adam için harcarım.bitti artık. son olarak.bu ülkede adım atmaya korkar olduk.allahım hepimizi korusun.vefat edenlerin ailesine sabır diliyorum.ne zaman bitecek diyemiyorum bile bunlar.en güvenli yerlerde bile patlamalar oluyorsa insanlar ne yapacak artık??

Yorumlar

artemis
artemis
1 yıl
ankaradaki patlamadan şans eseri kurtulan biriyim.oraya gitmekten vazgeçip burdan bir arkadaşa gitmiştim.eğer gitmiş olsaydım ben şuan hayatta olmayabilirdim ya da yaralı kurtulabilirdim.bunun şokunu zor atlattım o zamanlar.cidden bu olaya tanık olanların halini anlamak bile çok zor.yine masumlar şerefsizlerin yüzünden bu dünyadan göçüp gitti.bunların hesabını kim verecek.adım atarken iki kere değil 10 kere mi düşüneceğiz.o insanlar ailesine kavuşma ümidiyle oradaydı.belki okulu biten memleketine gidecekti.hiç haketmediler.allahım sen bizi koru ya.
Rıza Kaan Tangöze
kuzu ömrüm yettiği kadar yanındayım ben :) best ever kankisi bırakır mı hiç seni yanlız o başımın üstünde taşırım olmamış agfhsjg
artemis
artemis
1 yıl
best ever kankim dediğimi nasıl da unutmamışsın yauw canımsın.ya ben malım biliyosun.seviliyosun
Rıza Kaan Tangöze
ya kendine mal deme sana benden başka kimse mal diyemez jahsjk
byegosuz
byegosuz
1 yıl
üzerinde kahverengi askılı bi elbise varmıydi 😂