liseli
liseli
sonra liseli "hayat ne kadar acı" deyince üniversitelilerin gülesi geliyormuş.. bak sen.. yav ailem bana kazık attı ailem, hayatta hiç kimseye güvenmeyip tek dayanağım olan güvendiğim olan ailem kazık attı bana.. asıl diyeceğimi demeden kendimle ilgili ufak bir bilgi vereyim de nasıl biri olduğumu anlayın, 4.5 yaşında kardeşim var ve ben 3.5 yıldır tek başıma ona bakıyorum, e arada 1 yıl neden kayıp diye sorarsanız, o 1 yıl içerisinde ailem ara ara bana yardım edip çocuk bakmayı öğretiyorlardı, 1 yıl içinde herşeyi öğrettikten sonra geri kalan 3.5 yıl hiç etliye sütlüye dokunmadan, anca işte arada yardım ederek bu şekilde kardeşime baktırttılar, 3.5 yıldır kardeşimin bez değişimiydi banyosuydu yemesiydi gezdirmesiydi parkta oynatmasıydı bezi çıktıktan sonra tuvalet eğitimiydi vs. herşeyi bende, tek başına bir bebeğin ihtiyaçları ne ise hepsi bendeydi, sonra annem hazretleri çalışan bir bayan oldukları için, hem kendisi benden yardım istediği için, ilerde " hep çalıştım bana 1 kere bile yardım etmedin vefasız duygusuz bir evlatsın" demesinler diye, hemde allah rızası için annemin hemen hemen bütün ev işlerini ben devraldım, çamaşır yıkanması, asılması, katlanması, yerlerine yerleştirilmesi, ev süpürülmesi paspaslanması, tozunun alınması, balkonların yıkanması, kıyafetlerin ütülenmesi, bulaşıkların makineye dizilmesi, makinede yıkanınca makinenin boşaltılması, makinede yıkanmayan teflon tavaların elde yıkanması, diğer ekonomik şeyler evin aylık alışverişi, faturaların ödenmesi, bankaya para yatırılması vs. vs. aklıma saydıkça daha çok şey gelen bir çok görevim var ve bunları 3-4 yıldır yapmak zorundaymışım.. kendi okulumla mı uğraşayım, derslerimle performans proje ödevleriyle, kardeşimin günlük ihtiyaçlarıyla mı uğraşayım, günlük diğer annemden devraldığım ev işleriyle mi uğraşayım, yaptığım sporla mı uğraşayım, sosyal hayatla mı uğraşayım? 24 saatin 8 i uykuda, 8 i okulda geçiyor, geri kalan 8 saate hangi birini sığdırayım? ve tabi diğer akrabaların benden isteklerini saymadım, kimisi çocuğuna bakmamı istiyor bana emanet ediyorlar 4-5 saatliğine, kimisi bşaka bişi istiyor, istiyorlarda istiyorlar.. bu kadar fedakarlık yapıyorum ama en acısı hala kimseye yaranamıyorum, ailemden duymadığım işitmediğim hakaret kalmadı, ve hala benim için "sen bizim oğlumuz olamassın, hastahanede karıştırdıklarından eminim" diyorlar, en acısı da bu.. şimdi çok uzun yazdım biraz uzun oldu pardon, asıl mesele bugün gerçekleşti.. 2 tane halam, 1 amcam ve 1 babam, denize gitme kararı almışlar, ve beni hiç bir şekilde plana dahil etmemişler, baktım bunlar arabaya binmiş hazırlanıyor gitmeye, nereye dedim denize dediler.. sert çıktım, siz her türlü işi bana yaptıracaksınız benim hayatımı mahvedeceksiniz dedim, bir iş olduğunda ilk akla ben gelip beni öne süreceksiniz ama eğlenme gezme tozma olunca beni dahil etmeyeceksiniz? dedim, hiç bir yere gidemezsiniz bende geliyorum dedim.. sonra bi baktım, hani unuttular diyelim beni plana dahil etmeyi, hatırlatmış olayım diyorum yine olaya pozitif bakmaya çalışıyorum.. bende gelicem deyince herkesin yüzü ekşidi beni istemediler "ya liseli biz sensiz plan yapmıştık senin gelmen planımızı bozuyor, sen gelme" dediler.. kafamdan aşağı kaynar su döküldü, siz bana bunu nasıl dersiniz? birde babam tutup diyorki, ya boşver sende yarın havuza gidersin tek başına diyor, havuzunuzda denizinizde yerin dibine batsın dedim.. gitmedim hiç bir yere, tek başlarına ekipçe gittiler, denizde yüzdükten sonra eve geldiler ve tabi benim yüzüm asık.. ya birde tripmi atıyon ne deniz meraklısıymışsın diyorlar.. allah'ım sen beni kurtar, mesele deniz değil, mesele sizin beni her türlü işte kullanıp, öne sürüp, eğlence gezme tozma gibi şeyler olunca hiçe sayıp, istememeniz, ve üstelik yaptığınız affedilirmiş birşey gibi davranıp "senide havuza göndeririz yea" deyip beni bu kadar hafife alıp bir havuzla kandırılacak basit adam olarak görmeniz.. uzun yazdım biraz kusura bakmayın ama, bugün bu olay yüzünden kaç kere ağladım belli değil, yani sırtımdan hançerlensem daha az acırdı galiba..

Cevaplar

matricariachamomilla
matricariachamomilla
bu seni sırtından hançerlemek falan değil, sadece biraz sorumsuz davranmışlar. sen bundan şikayet edeceğine oyunu herkes nasıl oynuyorsa öyle oyna . ve de kardeşin konusu için seni kınadım açıkçası çünkü ona kimse bakmamışsa sen bakacaksın zaten bana bıraktılar onu dememelisin, ne olmuş üç yıl baktıysan bir on yıl daha bak, bakmalısın bundan gocunma severek yap. her şey bir gün düzelir bunu unutma. ailesi tarafından zorla ve baskı ile yaşamak zorunda olan insanlar var senin hayatın zordur elbette ama kolayda olur bir zaman sonra. her zaman sabretmeyi bilmen lazım.
anonim
anonim
milyonlarca yürek, akıllarda tek bir soru: gerçekten liseliyse burada iși ne?
liseli
liseli
yalnız şöyle kötü bir durum var, bu olay beni tahmin ettiğimden daha fazla yıprattı, sabah kahvaltısıyla duruyorum, hiçbir şey yiyesim yok, ellerim kirlendi ellerimi yıkayasım yok, zile basılıyor kapıyı açasım yok, spor yapasım yok, yani hiç bir şekilde yaşama enerjim isteğim kalmadı.. İşin daha da garibi, ben bu moddan kurtulmasına kurtulurum ama, neşelendiğim, tekrar pozitif olduğum zaman ya onları ayran gönüllülük yapıp affedersem? öyle 1-2 gün trip attı, sonra hemen neşelendi küslüğü gitti, her zamanki liseli işte ne bekliyon? demelerine olanak vermek istemiyorum, iş gurur meselesine döndü ve inada bindi, benim şöyle neşelenip, neşelenirkende bunları adam gibi önümde özür dilemedikleri müddetçe ömür boyu affetmemem lazım.. hem neşeli olucam hemde onlara mesafeli ve soğuk davranmam gerek.. off of, yaktınız yıktınız beni..
erkegimsiodun
erkegimsiodun
kardeşim seni çok iyi anlıyorum aynılarını ben yaşadım şu gün olmuş eve gidince fatura öde şunu yapalım usta böyle yapalım usta işçi yok yanıma gel ama ben kendimin bir birey olduğunu fark ettirdim tatile giderleri ben kalırdım etkinlikler olurdu kalırdım çünkü kardeşimle nineme bakıyordum zor oldu bazı şeyleri aştık ama şu günlerde tekrar eski günlere döndük hatta bende sıkıldım artık eve gitmedim ssundayim bayramda bile gitmedim allah bol sabır versin zor durum
liseli
liseli
çocuk bakmak hiç kolay değil, bilmiyorum hiç 1 ay bile yardım ve destek almadan tek başınıza 24 saat boyunca çocuk baktınız mı ama.. neyse, galiba bu işi kalbime gömücem, ne çektiğimi her zaman ki gibi bir ben bir allah biliyor, bu yaptıklarım daha sonralardan yol su elektrik şeklinde dönecektir inşallah :) şu kötü moddan kurtulup tekrar pozitife geçmem lazım, aile bu, enişte hala baba.. atsan atılmaz satsan satılmaz, ne kadar küs kalabilirim, ha içimin burukluğu kalbimin kırıklığı hala geçmedi, bunları yazarken bile şu an yutkunarak yazıyorum, ama napalım, kader.. kaçsam kaçacak yerim yok, gitsem gidecek yerim yok, neşe ve sağlık mutluluk huzur ile ailemle tekrar yaşamaya geçinmeye çalışacağım, bilmiyorum gerçi eskisi gibi olur mu ama, allah benim durumumda olanlara sabir vermesin, kurtuluş nasip etsin :) testi bir kere kırıldı ama bakalım iyi yapıştırırsak belki eskisinden farkı kalmaz :)
foreveralone
foreveralone
benim böyle ailem olsa çarşı karışır.
erkegimsiodun
erkegimsiodun
@foreveralone öyle olmuyor işte bekara boşamak kolay tabi 😄 anlatılmaz yaşanır o durumlar
foreveralone
foreveralone
@erkegimsiodun benim yapım bu aile ici çok agresifim aslında. hani aile bu satsan satılmaz lafina yönelik dedim. sinirli halimi çok az kişi bilir hani derler işlevi önemli :d
ucuncunesilsaglikci
ucuncunesilsaglikci
@liseli ben yasamadim ama benzerini annem yasamis ben de onun hikayeleriyle buyudugum icin az cok durumunu anliyorum ve empati yapabiliyorum,tavsiyem sudur ne yap et aileni sensizlige alistir yavas yavas ustunden isleri atmaya basla yoksa moluyo biliyo musun isler sende birikmesini gectim bu tum omrun boyunca devam ediyo,affedersin yeri geliyo kardesine irgatlik ederken buluyosun kendini ve de islerden elini etegini cekmeye calistiginda veya eskisi kadar isin ucundan tutmadiginda senden kotusu olmuyo. yeri geldiginde yardimini yine yap ailen sonucta ama kendini ezdirme su dunyada kimseye degmez yeri geldiginde ailene bile herkes sana nasil davraniyosa sen de oyle davran ne eksik ne fazla yoksa cok yipranirsin