snorlax
snorlax
bazen dümdüz bir ovada son sürat koşuyorum. her şey yolunda. sonra bir tepe görünüyor. ve tırmanmaya başlıyorum. ama tek başıma zor. taşlara tek tek basıyorum. kendimce kontrol ederek. emniyetli olduğunu düşündüğümde de kendimi yukarı çekiyorum bir anlık kuvvetle. belli bir yere kadar böyle. tam sona gelince o taşlardan biri tüm kontrollerime rağmen kayıp gidiyor. ve ben her tarafım yara bere içinde aşağı düşüyorum. kan içinde kalıyorum. kıpırdayamıyorum. bir süre ağlıyorum. kendimde doğrulmak için güç bulamıyorum. pes edip devam etmiyorum. sonra düşünüyorum benim için uygun taş olsaydı bu olmazdı tıpkı diğer taşlar gibi beni yukarı taşırdı. öyle görünmesi o şekilde olduğu anlamına gelmiyor. tamam diyorum ve tekrar başlıyorum. çok hırslı biri olduğumu söyleyemem ama hayatımdan da vazgeçmem. hele ki bu yanlış seçimi ben yapmış isem. lay lay lom değil de gerçekten bilinçli bir şekilde devam ediyorum. yaralarım var ve ilk baştaki gibi hızlı ilerleyemiyorum belki ama daha temkinliyim. dün rüyamda tam da buna benzer bir şey gördüm. ama sonradan yanımda birini gördüm bana yardım eden, kolumdan tutup beraber devam ettiğimiz birini. zirvede ona sımsıkı sarıldım. yanımda olup destek olduğu için. ben bu kadar güvende hissettiğimi hiç hatırlamıyorum. uyanınca kendimi çok farklı hissettim. hatta hiç olmadığım kadar özel hissettim. özellikle benim için gelmiş gibiydi çünkü. ben öyle sevdiklerime hoş sözler söyleyebilen biri değilim. ama yine de çevremdeki yakın arkadaşlarım çok fazla 'canımlı' konuştuğu için ben odun ve ruhsuz kategorisine giriyorum onların gözünde. ama bu benim duygularım olmadığı ya da sevme yetimin olmadığı anlamına gelmiyor. sadece dilde bunları söyleyince sevgi göstermiş olunmuyor. hatta bana göre yapmacık bile oluyor bir süre sonra. rüyamdaki insana o sarılışımdaki his o anlamlandıramadığım his bu kelimelerle anlatılacak bir şey değildi mesela. ben buna dayanarak duygusuz mu oluyorum? İnsanların söylediklerinden çok yaptıklarına bakmak gerek. bu benim için de geçerli. hepimiz birbirimizden çok farklıyız. biz ruh eşiyiz diyenler de o benim kaç senelik arkadaşım aynıyız diyenler de. benim de yıllarca devam eden arkadaşlıklarım var. bazı konularda taban tabana zıttız. ama olayın yapı taşı şunlar. sevgi ve saygı. ben onları seviyorum ve benden farklılıklarına saygı duyuyorum. az önce ufak bir tartışma oldu ikisi arasında ve bahsettiğim saygı neticesinde tatlıya bağlandı durum. bu sevgilerinden bir şey eksiltmedi ama en önemlisi de bu. siz bunu görmüyorsunuz kızlar ama siz iyi ki varsınız :d hasta olduğum için iyi davranıyorlar bana bugün. yoksa bir numaralı uğraşılan insan olacaktım. kurtuldum bakalım. ateş ölçerden gelen ses ile yazıya ara verdim ve 37.6 yazısını gördüm. valla aslında bunları yazmamam gerekiyordu ama insan içine ata ata bir süre sonra psikoloji hepten gidiyor. uykudan uyanınca bir sersemlik olur hani o bende daha da fazla oluyor. hatta arkadaşlarım bu halde olduğumu anlayınca sırf konuşayım diye bilinçli şeyler söylerler. zira en yalın halim olduğunu, kendimi kasmadığımı bilirler. ben de bütün taşları dökerim :d ahan da o haldeyim. ama az biraz bilinçlisi. ben uyusam iyi olur ya iyi geceler dedikodu meclisi kendinize çok dikkat edin.

Cevaplar

snorlax
snorlax
bence de dikkat etmek lazım zırt pırt uyanıyor insan ki hiç sevmem bu durumu. teşekkür ederim @karpuz 😊dert ettiriyorlar bazen de işte artık ben de dediğin gibi yapıyorum.