poseydon
poseydon
1 yıl
ulaşamadığım zamanlar göz ucuyla takip ederken beni, ben anılarını yitirmiş bir soluk, bir nefes, bir can, bir kalp atımı olarak seyir ederken öylece kendi vuku bulmuş dengesizliğimi ve hiç olan benliğimde biraz var olabilmek için elimden gelen her şeyi bir bir yaparken insanın insanlığa olan ihaneti gibi varlığım varlığıma bir kin besliyor ve böylesine büyük bir ihanetin birleştirici ve yok edici zerresi, parçası, bütünü olup çıkıyor.kızgınım, kendimden başka kimseye değil. her öfke parıltısında en çok kendimi kaybediyor ve hep kendimi kaybediyorum. ruhum varlığından, bedenim yokluğundan şikayetçi. ben, benden uzakta ve benim öfkem bana kırgın bütün kızgınlıklarımın ardında. çünkü her öfke ardında bir kırgınlık saklar. kırgınım, öylece yok oluşuma ve saçma sapan gidişlerime ve uzaklaşmalarıma, kendimden bile. İnsan, kendi kendini kendi varlığının her şeyine kadar yitirebilir mi, yitiriyormuş.geriye bakıyorum, baktıkça anıların hücumu ile karşı karşıya kalıyorum. kendimi öfkeme, kırgınlığıma ve kendime şikayet ediyorum. bu ispiyonlamaktan sayılır mı bilmem. zaten asıl olan kendisi bile değilken insanın, insan kendini kendinden başka kimlere, kime, neye anlatabilir ki artık birkaç boş sayfasından başka hiçbir şeyi kalmamış ve sarı kağıttan bir topluluk oluşturduğunu sandığı eski ve artık yıpranmış olan bir defterden başka. şunu da buraya bırakıyorum . şevval sam - kimseye etmem şikâyet

Yorumlar

poseydon
poseydon
1 yıl
@snorlax görmek yalnızca bie eylemden ibaretken kabullenmeme durumu bir aldatmacadan başka ne olabilir ki?