oas
oas
İkidir denizi görüyorum, yaklasiyorum ama bir türlü temas içine giremiyorum. nedense tutuluyorum. niye ki? az selamlasacagiz. bakin bir sey yapmayacağım. seviyorum denizi. deniz de beni seviyor bence. e1'de yolculuk yaparken, disariyi izlemeyi severim ben. cam kenarina da gecsem, koridor tarafina da gecsem, izlerim. denizi görünce bir garip oluyorum. mutlu oluyorum. mutluluğun yaninda bir de garip bir hüzün çöküyor üzerime. çökeni sevmediğimi söylesem yalan olacak. :d ayrica gecerken "mimarlık fakültesi" yazisini görmem ile, aklimdan geçen düşünce " @mimarlique " oluyor. bir gülümseyip yola devam. şimdi de geri dönüyorum çarşambii'ye. can sıkıcı şeyler var hayatimin bir bölümünde. olmasalar daha iyiydi ama varlar.. neyse..

Cevaplar