snorlax
snorlax
soğukkanlı biri değilim ben galiba. ya da işin içine aile girince elim ayağım boşalıyor tepki veremiyorum. en yakın arkadaşımın annesi bir kaç sene evvel kanserden dolayı vefat etti. benim canım o kadar acıdı ki. bir şekilde onun yanında olmam gerekiyordu ve güçlü olmam gerekiyordu. en önemlisi onun acısının yanından bile geçmeyecek olan üzüntümü hissettirmemem gerekiyordu. evine gitmiştik. İçeri ilk giren ben olmuştum. bana bakışını o tebessümünden sonraki gözlerinin dolmasını ve o sarılışını ömrümün sonuna kadar hafızamdan silemem. diğerleri içeri geçene kadar bırakmadı daha da sıkı sarıldı. zaten zayıf olan bedeni daha da çökmüştü. o günden sonra daha da bağlandık. kardeşim yok. onun yerine kıvırcığım var. canımın içidir. her konuşmamızda annemi sorar nasıl diye. benimki de rahatsız. ve okuduğu bölüm gereği ağrılarını dindirmek adına bir şeyler söyler. kötüleşiyor bazen. gözümün önünde acı çekiyor ama yapabileceğim hiç bir şey olmuyor. o kadar korktum ki bugün. çabuk zırlayan biriyim ama tepki veremedim. onun annesi hasta iken ben onun yanında ona destek olmuştum. biliyorum o da şu an çok istiyor ama mümkün olmuyor ve ben ne kadar yalnız olduğum gerçeğiyle tekrar çarpıcı bir şekilde yüzleştim. bu seferki ilaçlar ile kolay bir şekilde geçti. ama geçen sefer gecenin bir vakti hastaneye gotürmüştük. ne boş şeylerle uğraşıyorum diyorum bazen. geçmişe takılı kalıp salak salak şeylere üzülüyorum. ailemden ve bir kaç kişiden başka yanımda olacak insan sayısı kaç? akrabalarımı düşünüyorum onlardan da hiç bir şey olmaz. bazıları var ki anası babası hastanede yaşam mücadelesi verirken gelip gitmek çok para diye belki de son kez göreceğini bilerek gelmediler yanlarına. öyle iş de batsın para da. taştan, duvardan insan değilim. öyle sanılsam da. her zaman her şey yolundaymış gibi davranamam. hastanede boş boş etrafı izledim. ulan her şey bir anlık. her şey ya. kızın birisi geldi gel bir kontrol edelim seni dedi. rengim gitmiş. tansiyon allah'a emanet. o iyi ya bana yeter. İşte bu yüzden bu şehir ile aram yok. çünkü sevdiğim, güvenebildiğim ve yanımda olacak bütün insanlar başka bir yerde. abuk subuk şeylere sinirlenip boş yere canımı sıkıyorum. kıymetini bilmem gereken şeyleri daha geri planda tutup şükretmiyorum. bu da aptallık oluyor. bundan sonra ağlıyorsam da değecek şeylere ağlarım, canımı sıkarım. ve sahip olduklarıma şükrederim. İyi geceler dedikodu meclisi. sevdiklerinizin kıymetini bilin. esen kalın.

Cevaplar

snorlax
snorlax
doğru tahmin @enguzelmevsimim :) hayli açık bir anlatım oldu bence de zaten :d gitti mekan iyi mi :d allah' tan geniş bir alan :d