oas
oas
1 yıl
bir yazı yazıyor idim ki daha sonra ne hikmetse ara verdim. neyse azıcık da buraya yazayım. niyetim kısa ve tek konulu bir yazı yazmak. evet efendim gereksiz giriş deneylerimden sonra mevzumuza gelelim. çok basit aslında. üç hece, sekiz harften oluşan bir cümle. "yo-rul-dum". bu kadar. sizce bu kadarla bıraksam, siz gerisini anlar mısınız? saçma bir yorgunluk olabilir belki benimki ama artık cidden bir mola istiyorum kendime. sinirlerimin gerilmediği, kafama bir şeyleri takmadığım bir gün istiyorum. bir tarafım mutlu, huzurlu olsa başka bir taraftan içine edecek bir şeyler mutlaka çıkıyor. polyanna olmaktan yoruldum. kendime sanki polyanna gibi düşünüyormuşum numarası çekmekten yoruldum. düşünmekten yoruldum. sahte gülücüklerden, "iyiyim" demekten yoruldum. bir sürü şeyden yoruldum aslında ama saymak istemiyorum. kısaca ben yoruldum. abartma huyumdan ise apayrı yoruldum. ama ne demişler? "can çıkmadıkça huy çıkmaz". çıkmayacak demek ki bu huy. bazı gerçekler yüzüme vurulduğunda yorulduğumu daha çok hissediyorum. kabullenemiyorum hala. dilim "yoruldum" cümlesini çevirip de boğazım yırtılırcasına haykırmama izin vermiyor hala. yaklaşık yirmi dakika kadar önce arkadaşımın yanına oturdum ve onu izledim. bir şey diyemedim. sadece gülerek onu izledim. gözlerimin dolduğunu, burnumun direğinin sızladığını hissettim fakat hiçbir şey diyemedim. diyemiyorum. bu güne kadar kendi içimde koparttım ben fırtınalarımı, kendi içimde çektim neredeyse hepsini. kolay olmuyor. ama istedim. gerçekten ona o an dökülmek istedim. konuşamasam bile ağlamak istedim. belki de biraz da bunun için sinemaya gittim. ama orada da dizlerimi kendime çekip, kendime sarıldım yine. ben bana sarılmaktan başka şekilde rahatlayamıyorum anlaşılan. bir yorgunluk hissi de orada geldi oturdu içime. niye sinirli gezdiğimi bile anlayamıyorum. kulaklığımı unutmuşum ceketimin cebinde. yürüyüşümü de yapamadım. belki o yürüyüş rahatlatırdı beni. neyse. her yorgunluk elbet geçer. lanet ölüm habercisi rüyalarım da bir gün durur. kim bilebilir? gerçeklerin yüze vurulması kadar acı bir şey yoktur. ama onlardan da kaçamazsınız. ben daha fazla ipin ucunu kaçırmadan gideyim.

Yorumlar

sarisinn
sarisinn
1 yıl
sanki oturdun beni yazdın buraya .. harfi harfine ben resmen. tam oturdum ağlıyordum sakinlesmek icin biselerle uğraşayim derken aynı duyguları yasayan birine denk geldim @oas
afrolkan
afrolkan
1 yıl
abi duygusal fln da kim bilir ne yasayip da yazdin hani bir yasayip bin yazmak da var
anonym1283
anonym1283
1 yıl
evet insan bu moda çok kez giriyor ama hadi be kalkalım ayağa beyağ .hadi en sevdiğin müziği aç ama oynak he .
nargilekomuru
nargilekomuru
1 yıl
@oas cok guzel anlatmissin gercekten eline, yüreğine sağlık, çok benzeri olaylari bende yasiyorum insan gercekten cok yoruluyor, bikiyor
nargilekomuru
nargilekomuru
1 yıl
@oas @afrolkan belki bende 1000 yasayip 1 yaziyorum ve ya soyluyorum, neyi degistirir kiz ne guzel anlatmis neden bos yorum atiyosun
anonym1283
anonym1283
1 yıl
@oas. niye sert konustun:) demek istedigim kendimizi canlandırmak gerek . iyi geceler
muhendisbebe
muhendisbebe
1 yıl
bana bu şehrin tek getirisini yazmışsın. sahilde derin düşüncelerle yürümek... bir de kulaklığımı takıp