poseydon
poseydon
1 yıl
bu engin mavi beni kendime getiren, yerdeki yeşil otlara selam verdiren, toprağın altındaki karıncalardan söz ettiren. yeşil ile mavi ve arasındaki uyumsuz kelimelerin bir araya gelip bulutla denizin ufuk çizgisindeki berraklığı ve var oluşuyla ahenk saçan bir dizeden ibaret bir şiir edasıyla sözsüz yaşayan bir insanın kimsesizliğini üzerinde barındıran ve suyun maviye çalan berraklığında kaybolan bir duygu olmuşken bir his, düşüncelere mahkum edilen bir insanın tüm zarifliğiyle kavrulup yanarken solgun ateşinde bir mumun gök yer ile bir oldu ve anlamsızca yağan yağmur benliğimde can buldu. farklı anlamlar bularak okuduğum aynı cümlenin her anlamı biraz var oluş, çokça yok oluş içerirken sevgi ile sevda arasındaki anlamlı fark yerini çoktan bulmuş oluyor harflerin arasında, cümlelerin içinde, insan ruhunun derinliklerinde.aklımın bir köşesinde mantığımın almadığı bir öbek oluşturan ve benliğimden varlığıma ve ruhuma yolculuklar yapan bir gemi misali gelip giderken engin maviliğin içinde ve üstünde ardından çıkardığı beyaz köpüklü kabarcıkların her biri çılgınca ilerleyen bir deniz anasını andırıyor, kollarında sen içine hapsolmuş balık misali benden oluşan.

Yorumlar