oas
oas
belki de sabahın erken saatlerinden beri dinlediğim minik serçe'nin şarkılarıdır beni şu anki ruh halime sokan. bilmiyorum. günlerdir düşünceler içinde bir o yana, bir bu yana gidiyorum. hiçbir çıkış yolu bulamıyorum bu alemden. en son olarak bir yol kaliyor önümde. ama sonuçlarını az buçuk tahmin ettiğimden seçmeye de cesaret edemiyorum. en azindan su an için böyle bir cesaret yok içimde. gerçi yapmam gereken bir seyi yapabilmem için o yola girmem gerek. belirli bir süresi olmadigindan sarkıtıyorum anlaşılan. neyse be minna. canim yaniyor, evet ama kanserli bölgeyi atamıyorum. bunun yerine hayatıma devam etme çabalarıma devam ediyorum. keşke anneannesinin yanina saklanabilme olanağı olan o kiz olarak kalsaydim. kalamadim.

Cevaplar