oas
oas
uyari: okumadan geçebilirsiniz, tamamiyle iç dökmek için yazılmıştır. İçerisinde yüzde doksan gözyaşı; yüzde 3 derdimsi tasamsı bir şeyler ve yüzde yedi de yüzünüzü güldürebilecek tabirler. tabi bu değerler tamamen uydurma. :)
bu geceyi "kendime gelme gecesi" olarak ilan etmiştim ki kendime gelmekten çok yerle bir oldum yine. kafamı dağıtmak için dizimi bitirmek istedim. o mu bitti, yoksa onun bahanesi ile ben mi bittim? bilmiyorum. derin derin nefes alıp vermekten ciğerlerim soldu. ağlamak istememe rağmen, gözümden istemsizce akan yaşlara olan sinirimden sinir sistemin isyana geçti. bu da yetmezmiş gibi bir de birini aramamak için kendimi zorlamam gerekti. ha arayıp dökseydim içimi ne olurdu? aranacak kişi belli idi bu arada. herhangi birine içimi boşaltmam ben. gerçi şu zamana kadar kime gerçekten boşalttım ki? ben kime kendimi gösterdim? beni sevdiğini söyleyenler dahi benim onlara gösterdiğim yönlerimi sevdiler. daha gerilerde saklı olan bir şeylerin olduğunu sezdiler belki ama kim bulmak için çabaladı? kim denedi? zorunluluk değil tabi bu. İster yapsınlar, isterlerse yapmasınlar. ama allah var. bir kişi farkında bile olmadığım bir şekilde yaptı bunu. benim buradan tanıdığım, "dostum" dediğim bir kişi vardı. ama yanlışlıkla tanıdığım da biri var. tesadüfen burada olduğunu fark etmemle birlikte bizim arkadaşlığımız oluşmuştu. üzerinden bir yıl geçti en az. ara ara kopukluğumuz olmasına rağmen, iyi çözdü aslında. :d ağlarken bile güldüm ya, helal olsun. cidden sinirlerimi eski yerlerine yerleştirmem lazım gibi duruyor :d. "İyi ki varsın" dediğim insan sayısı azdır benim. onlar kendilerini bilirler eninde sonunda. o yüzden yazmama da gerek yok o cümlenin sahiplerini. çünkü bir boşluğum olur ve içimden geleni direkt söylerim. süzgecimden geçirmeden hem de. neyse. bizim konumuz başka. yine yakınlarda yüzmeye başladım anlaşılan ki ben konu saptırması yapmışım. kısa yazmalara alışmaya çalışıyordum oysaki, affedin beni. bu sefer bozuyorum niyetimi. ne kadar saçma olacak onu da bilmiyorum. canım yanıyor. yorgunum. aklımı toparlayamıyorum. köşeye sıkıştım. gitmem lazım ama gidemiyorum. kalsam da bir halta yaramıyorum. ne yapıyorsam, kendime yapıyorum. her şey birleşiyor ve ortasında ben kalıyorum. etrafımı sarıyorlar ve kaçacak delik bile bırakmıyorlar. kendimi zombi saldırısına uğramış savunmasız bir bebek gibi hissediyorum. onun gibi durduğum yerde, dışarıdan bir müdahale olsun da kurtulayım diye bekliyorum. tek farkımız belki ben bir şeyler yapabilirim. benim belki elimden bir şeyler gelebilir. benim kurtarıcım anneannemdi. saçma salak problemlerim olduğunda yanına alırdı direkt. hasta olmasına rağmen bırakmazdı beni. rahat uyuyamayacak olmasına rağmen yatağını paylaşırdı benimle. ne o zamanki kız kaldı geriye, ne de anneannem... bu durumda yapılması gereken nedir? kendini toparlamaktır. deniyorum. cidden deniyorum. ama bazı mekanlar var ki, adımımı atmam ile başımdan aşağı kazan kazan kızgın yağlar dökülmüş gibi hissediyorum. o yağların dökülmesi ile nasıl sağ çıkıyorum altından bilmiyorum. ben de insanım. yahu benim de bir sabrım var. taş değilim ki ben. zaten taş da olsa çatlar, canını yakar illa ki bir şekilde. ben kimseye onu da yapmamaya uğraşıyorum. umursamaz bir insan değilim ben. belki de bu yüzdendir şu saatte beynimin içine edişim. başım çatlayacak noktaya gelecek ağrıdan. çünkü ben yine ağlamayı beceremiyorum. yakınlara gelmiş konu dağıtıyorum. tekrar özür dilerim. sabah olduğunda eski rolüme bürünmem lazım. o yüzden doya doya çıkmazdaki çaresizliğimin tadına varayım. hayır anlamıyorum, bunca yıl yaşadığım insan niye beni bir yabancı gibi görür? niye ben oradayken hır gür çıkarır? düşünemiyorum sevdiğim birini daha aynı sebepten kaybetmeyi. yapamıyorum. neyse ben gidiyorum. uyarımı başta ekledim, okuyup okumamak size kalmış.

Cevaplar

casualman
casualman
İlk defa uzun bir metnini okudum @oas nedense bulmam gereken birsürü cevabıda buldum unutma herzaman bi umut kapısı açıktır ve yanında olan insanlar olacaktır. daha öncede dediğim gibi insanın kaderi kendi seçimleri üzerine kuruludur.
sondal
sondal
@oas bir şeyler yazsanda okusam 🙄