ricarlonotte
ricarlonotte
öncelikle iyi akşamlar. yazıp yazıp silmekden elim yoruldu. sanki birsürü şey var yazabilicegim ancak hepsi dügümleniyor ve dökemiyorum içimi . birşey oldu ve o gün bugündür ben dirilemedim. sanki yaşayan ölüyüm. buna ölü toprağı mı denir ne denir bilmiyorum ancak kurtulamıyorum . 3 yıl öncesine götürüyor bu durum beni. o gün bir milat oldu sanki kaderim için . hep geriye gidiyorum...

Cevaplar

snorlax
snorlax
evet bu önemli ne ile mutlu olduğunu bilmesi gerek insanın kendisini tanıması gerek. denemek istemişsin ama bazen olmayınca olmuyor demek ki. bağlanma mevzusu ise hayli bildiğim bir konu. sonrasında kötü şeyler olunca insan daha çok kabuğuna çekiliyor. hiç olmasa böyle şeyler aslında.. bu kadar ortak nokta olunca demek ki kalbi dinlememiş ama tek taraflı olunca acıtır kaldı ki karşındakini de suçlayamazsın aynı şeyleri hissetmiyor diye. velhasıl bu konuda bir şey diyemem. ama yapman gerekeni yapmışsın bağlanma diyoruz ya hani her insanda var bu az ya da çok. onda da daha fazla olmadan noktayı koyman daha iyi olmuş. sen de üzülsen bile. yalnızlık konusundaki cümlen ise benim açımdan da öyle. korku-gerilim filmlerini kitaplarını sevdiğini hatırlıyorum 😑 google da aratınca çıkan görsellerden korktum seyretmeyi geç 😂 egzantirik bir kişilikmiş kadın. adamı söylemiyorum bile 😅 hep enerjik olmaya çalışıyorum yani en azından öyle olmayan zamanlarda bile öyleymiş gibi gösteriyorum :) yalnız kalıp kulaklığımla başbaşa kalınca işler değişiyor bazen. bu arada bir şey fark ettim ki aslında kendimi görmemi sağladığı için mutlu oldum bunu keşfettiğime :d çok karmaşık hissettiğim ya da doğruyu söylemek gerekirse aklımla kalbim arasında çıkmaza düştüğümde oturup bir yerde boyalarımı çıkarıyorum. sonra kağıtdaki desenleri renklendiriyorum. eğer canlı renkler fazlaysa aklım daha baskın oluyor ve aslında halimden memnun olduğumu gösteriyor ama eğer diğer türlüyse kalbim ağır basıyor demek oluyor. bu durumlarda hemen kendimi mantıklı düşünmeye davet edip susturuyorum onu. çünkü onu dinlememe kararı aldım. konuşurken nasıl diziliyorsa kelimeler aynısı burada oluyor ondan galiba :) bazen daldan dala geçişlerim oluyor ya da aslında kendi kendime konuşmalarım bunlar kanıtı sanırım :d belki de ama o hissizlik kalıcı değildir diye düşünüyorum. alışma ise evet bazen nasıl oluyorsa insan bu durumun içinde buluyor kendini. İyi de bir şey ama kötü de olabiliyor. çok yüksek ihtimalle sen de öyle bir karanlık olarak kalacaksın :d hayatımızda bu durumlar daha zor oluyor. o ikilem bende de var ama etkilerini bariz şekilde gördüğüm olmamıştı. uzun yazı konusunda ben daha kısaltıyorum bile diğer türlü ne olur bilemiyorum :d ama kısa yazmam gerek sanırım zaten bir ton şey var bir de ben uzun uzun yazıyorum. ~02.30~