liseli
liseli
1 yıl
merhabalarr merhabalarrr dedikoducuulaaarr :d şimdiden belirteyim, psikolojik olarak, ruh olarak emin olun sağlıklı birinin şu an yazısını okumuyorsunuz.. İnsanın kendine bunu demesi ne kadar tuhaf öyle değil mi? ortalama 30 dakikadır yazıyorum yazıyorum tekrar siliyorum, bugün siteye ilk giriş yaptığımda hani beni böyle birisi az gaza getirse hüngür hüngür ağlayacak haldeydim, şimdide kahkahalar atan biri ve çok hırslı hisseden biri olarak karşınızdayım.. soruyorum duygularıma, daha kaç kere değişecekler? yok yani beynim yandı burda, duygularımın geçiş ve değiş hızına yetişemiyorum bugda kaldım.. öyleyse sildiklerimi tekrar yazayım, evet uzun zamandır yoktum, aslında ben her daim buradaydım, sadece liseli olarak giriş yapmıyor, veya giriş yapsam bile sadece çok önemli olan sorulmuş sorulara cevap verip çekip gidiyordum.. şahsen burada bu sitede vademin dolduğuna inandığım için pek eskisi gibi aktif değildim.. e diyeceksiniz soracaksınız şimdi; "ne değişti? neden geldin?" aslında cevabı çok basit, tıpkı diğerleri gibi üzüldüğüm canımı sıkan şeyleri yazmaya gelmiştim, içimi döküp çekip gidecektim... ama öyle bir değişken ruh halim var ki, rahat rahat içimi dökemiyorum, sorunlarımı paylaşamıyorum bile.. tam başlıyorum canımı sıkan ve beni üzen şeyleri yazmaya, ağlamaklı bir hale bürünüyorum ve hemen ardından diğer yanım "küçük bir küçen gibi vik vik vik sızlanmayı kes, azimli ol, dirayetli ol, hırslı ol, savaşçı ol" diyor ve rahat rahat içimi dökemeyip, bir anda hırs ve enerji geliyor, kan dolaşımım hızlanıyor.. harbi ben normal değilim, söyleyin neye nereye kime başvurayım? yatırsınlar beni tımarhaneye.. madem öyle hazır başlamışken yazmaya, canımı sıkan şeyi yazmak istiyorum. İlkokul arkadaşlarımı görüyorum yolda yürürken, beni görmezden geliyorlar, önce bi göz göze geliyoruz anlık olarak sonra hemen gözlerini sağa sola etrafa çeviriyor, görmezden geliyor, uzaklaşıyor veya kaldırımdaysa başka kaldırıma falan geçiyor, bu sene işe girdim (başardım çok şükür :d , 8 tane farklı iş için başvurmuştum belki hatırlarsınız söylemiştim, şükür 9. da tuttu :d ) ve işteyken tanıştığım kişiyi bugün yine yolda gördüm, beni görmezden geldi, lisedeyken daha yeni yani, önceki sınıflarımda 9 da 10 dayken sınıf arkadaşım vardı, nerdeyse her tenefüs birlikte ya gezerdik ya konuşurduk yada okulun dağıttığı tabletlerde oyun oynardık, dün akşam spor salonunda karşılaştık ve beni görür görmez arkadaşım bana sırtını döndü.. neden böyle oluyor? veya size de oluyor mu? tamam anladık, haklılar büyüklerimiz "dost diye bir şey yok" , ulan ama arkadaş diye de mi bir şey yok? tamam sırlarımı paylaşıp arkamı yaslayıp rahatça gözlerimi kapatacağım güvenebileceğim dostlarım olmayabilir hayatımızda ama selamlaşacak arkadaşımız da dahil mi bu yokluğa ? size de oluyor mu, sizin de başınıza geliyor mu böyle şeyler? bıktım ha, hiç arkadaşım yok ve neden bilmiyorum, sınıfta bile koskoca sınıfta en önde tek başıma oturuyorum, bir sıra arkadaşım bile yok.. İnanın beni yolda görüp yol değiştiren görmezden gelen arkadaşlarımın her biri can ciğer, en iyi anlaştıklarım kişilerdi, hani öyle iyi anlaşamayıp, samimi olmasam sorun etmem. zaten iyi anlaşamıyorduk, ne diye karşı taraftan selam sabah bekliyorsun derim kendime.. neyse bu kadar yazıyı bile az önce silecektim, hemen tekrar bi silme isteği doğmadan paylaşayım bari..

Yorumlar

karakutuu
karakutuu
1 yıl
mesajı görmedim @siyahinci yazınca farkettim