poseydon
poseydon
kafam karışık, düşüncelerim allak bullak, bedenim yorgun, kalbim ritmini unutmuş, yerini bilen onurlu cümleler tek tek yitip gitmişler dudaklarımın arasından. anlaşılmayı beklemek, anlaşılmaktan daha zor bir hal aldı çoktandır. zaten hep farklı, çoğunlukla yanlış anlaşılmışlık var üzerimde. ne istediğimi bilmiyorum. ne isteyeceğimi hatta nasıl isteyeceğimi bile bilmiyorum. geçmişten arta kalan bir mutlu olmuşum çoktandır. ve nedense insana geçmişinden pek bir şey kalmıyor. gelecek zaten belirsiz, şimdi ise anlamsızlıktan ibaret. ne diyeceğimi, hangi kelimeleri kullanacağımı, nasıl konuşacağımı bilmiyorum. kaç zamandır avuntulara sığındığımın hesabını bilmiyorum, tutmuyorum da zaten. artık zamanlarındayım kendimin, hayatın ve insanlığın. peki kim yaşamış istediği gibi, kimin sahip oldukları yitirdiklerinden daha önemli olmuş. kurgu ile gerçeklik birbirine karışmış bir halde esir almışken bizi, biz aldanmalarımıza devam ediyoruz. hep önce kendimizi ve hep kendimizi. kendini ararken ruhunu kaybeden ve ruhunu ararken kendini kaybeden ve nedense hep bir şeyleri kaybeder bir şekilde bulurken benliğimizi, hep durumların arkasına sığındığımızı ve ancak onları bulabildiğimizi fark ediyoruz, çoktandır eksilmeye başlayan ve yok olmaya yüz tutmuş benliğimiz göz kırparken yüzümüze yüzümüze, her mimik bir hakaret anlamı taşırken en çok bize, ışıklar anlamsızlaşıp insanların arasından soyutlarken varlığımızı soyut olmuşuz bütün somutluğumuzla. eğer herhangi bir şeyin olmasının bir önemi varsa olmamasının da bir önemi yok mudur?

Cevaplar

snorlax
snorlax
geçmişte olan güzellikler var ve bu bana göre hem şu an hem de gelecekte iyi şeylerin olabileceği anlamına geliyor. zamanında mutluluğu tatmışım değil mi? pekii neden tekrar olmasın. çok polyanna düşüncende olmak istemiyorum lakin kendimi de bırakmak istemiyorum. İnsanın her istediği olmuyor. benim de olmadı. ne yaptım pekii tıpkı anlattığın şekilde oldum. başkasına gelince şöyle yapsan iyi ya da böyle davransan daha güzel olur diyordum kendime gelince puuff bitti gitti tüm fikirler. bunun sebebi nedir ben de bunu merak ediyorum. neden insan başkalarına daha fazla yardımcı olabilirken kendisini dipsiz kuyulardan çekip çıkaramaz? hayatımızdaki değişimlerin hepsinin bir önemi var olan şeylerin de olmayanların da.