anonim
anonim
anonim olarak yazmak daha kolay olacak sanırım. benim için zor şeyler yaşıyorum. bugün saklı tuttuğum ilk çiçeği denize bıraktım. hala kitabımın arasında olmasının sebebi kendime verdiğim bir sözden dolayı idi. 'eğer başka birine ufacık bir beğeni bile hissedersem seni yok edeceğim' dedim. o zamana kadar hala bağlı olduğumu düşünüp kendimce sevgime saygısızlık edeceğimi sanarak sakladım. yanlış bir şey yaptım belki ama rahat edemezdim. biliyorum hep aklım orada olurdu. bunun yüzünden her gece ağladım. İstisnasız her gece... her sabah ağladım telefona baktığımda. bir şarkı duydum gözyaşları içinde kaldı yanaklarım. sahilde oturup rüzgarın ben ağladıkça avuturcasına o gözyaşlarını silmesi ile saatlerimi geçirdim. bu kadar ağır atlatmamın sebebini ilk defa böyle bir şey yaşamış olmama bağlıyorum. çünkü nefret duygusu sevgimi nötürleyen eksi yük görevi üstleniyor. azalıyor bu şekilde de. en çok kendime kızıyorum çünkü karşımdaki kişiyi tastamam bilemesem de kendimi biliyordum. kendime göre davranmam gerekiyordu. psikolojik olarak anne baba çocuğuna çok fazla müdahale etmiş ise küçükken o kişi büyüyünce ilişkilerinde karşısındaki kişiye bağımlı oluyormuş. o olmadan hiç bir şey yapamayacağını düşünüyormuş. şöyle bir düşündüm de aslında ben bağımlıymışım ona. zararlı olduğunu bildiğim halde istemişim yanımda olmasını. kaybetmemek adına kendimden vazgeçmişim. olduğum halimden. İşte bu sefer bunu yaşamayacağım. en dibe kadar inip gönlümden ve aklımdan çekıp çıkaracağım tamamen. bugün zaten aslında çoğu şeyi bitirdiğimi fark ettim. çiçeği atarken boş boş izledim. ne hissettim onu bile bilmiyorum. ne olur ne olmaz diye ezberlediğim numarası artık hafızamda yok mesela. tamamen kurtuldum ona ait her şeyden. zaten aklımda bitirdiğim şeyleri gönlümde bitirmem gerek. zamanla olacak bu da. en büyük korkum ise şu anda bana karşı hislerinden bahseden kişinin üzülmesi. durumumu biliyor ama yine de bu halim geçene kadar bekleyeceğini söylüyor. zaten iki senedir bekliyorum her şekilde bekliyorum zaten diyor. sen kalbini iyileştimeye çalışıyorsun yardım edeyim yanında olayım diyor. ama olmaz. daha önceki yanlışlarımı tekrarlayıp onu da kırmayacağım. tamamen kendimle, kalbimle yüzleşip sorunlarımı çözeceğim önce. böylesi daha iyi olacak hem benim için hem de böyle güzel bakan o insan için. gerçekten gözlerinin içi gülüyor bakarken. İşte ben bunların nefret bakışlarına dönmesini istemem. uzak durmamız çok daha iyi. hatta benim biraz kendi halime kalmam daha iyi belli bir süre.

Cevaplar

anonim
anonim
gerçekten üşenmeden okudum ve üzüldüm bir söz varya hani popüler bu günler de "hayat biz planlar yaparken başımıza gelenlerdir"...😯