ricarlonotte
ricarlonotte
aslında gülümsemek zor degil. bazen kahve ve kitap iş görebilir mesela :) veya gerçekden güvendiginiz bir dostunuzla yaptıgınız sohbette... eskiler başkaydı . üniversiteye geldigimde oldukca heycanlıydım . yeni insanlar tanımak başka bir şehir üniversite havası uçsuz bucaksız bir deniz oldugunu zannetmiştim. ancak pekde tutmadı gerçekler. son yılıma girdigim bu günlerde gerçekden o tadı, üniversite bitirdim dolu dolu yaşadım ve öyle insanlar tanıdımki birkez daha yaşamak istiyorum diyemedim. tanıdıgım yüzlerin hepsiyle anlaşabilicegimi zannetmiyordum zaten. ancak dönüp baktıgımda bu şehir geride bırakacagım dört yıl dısında hicbir sey icermiyor. ne bir dost ne bir sevda sadece okudugum kitaplar :)

Cevaplar

snorlax
snorlax
haklı olabilirsin ne tür dayanakların var bilmiyorum ama olmuyor işte @ricarlonotte . bağımlılık oldu belki de hiç konuşmadığım zamanlarda bile bakma ihtiyacı duyabiliyorum. benim hislerime benzer şeyleri okuyunca ' bak bir tek sen yaşamıyorsun bunları hatta insanlar daha zor şeyler yaşıyor ama yine de senin gibi mızmızlanmıyor' diyorum. şu dönemler en zor dönemlerim kararlarımı uygulamakla her şeyden vazgeçmek arasında cok ince bir çizgi var. bir adımı diğer tarafa atsam geriye bile bakmam devam ederim o cesareti arıyorum diyelim. doğru diyorsun adminin işi belli olmuyor :) yorulmussun demek ki ben neyime güvenip oturuyorum bilmiyorum ama ismime aykırı olarak her zamanki gibi uykum yok :d yarın erkenci isen hele uyu bence :)