poseydon
poseydon
bir dokunuşa özlem var içimizde, benliğimizde.önce anlamsız ve çelişik düşüncelerin ardında saklamaya ve görmemeye çalıştığımız bir şey bu. sonra her şey gibi kendini cesareti ve düzeyi ile belli eden bir şey. belki kıyıya vuran ama yaşayan balıkların intihar özlemi gibi bir şey. belki bir köpeğin sahiplenişi gibi bir kediyi. nasıl bu kadar uzak ve bağıntısız olduğumuz düşüncesine yenik düşebiliyoruz insan olarak önce ve soyutlayarak kendimizi yaşantı kırıntılarından. bıraksak kendimizi ölü bir akvaryuma değil de canlı bir okyanusa hatta bütün okyanuslara. dokunmak değil de hissetmek önemli olsa mesela bizim için ve kanımızla değil de duygularımızla kardeş olsak insanca. İlla akacaksa bir kan zaten bu görevi kalp yapmıyor mu hep içimizde. İnsan ki hep içine kanayan ve kendine açan yaraları. sıradanlığın ya da normalliğin bir mükemmeliyet durumu olmadığını ne zaman anlayabileceğiz? ve mükemmeliyetin sıradanlıktan ibaret olmamakla birlikte içinde çokça kusur bulundurduğunu görebilecek miyiz sahiden? gözlerimizi kapatsak hep birlikte bir akşam üstü, gece mi daha büyük karanlık mı bir görsek ya da duysak veya hepsini ve her şeyi bir kenara bırakıp öylece hissetsek. bireysel ya da toplumsal kuvvet yarışlarında aramasak huzuru ve güçlü olanın inanç ve düşünce olduğunu sorgulasak bir kez daha ya da en azından bir defa. varoluşsal kaygılarımızdan anlık olarak ayrılabilsek ve farklılıklarımızın farkına varmasak bir müddet. İnsan eğer insansa insanı hissetmeli insanlığında.

Cevaplar

anonim
anonim
yahu kardeşim 3-5 yazına denk geldim de süslü betimlemeler ve uzun cümleler içeren uzun yazılar yazmak için anlam bütünlüğünden uzak ve hiçbir sonuca varmayan yazılar yazıyorsun. neden?
mavideniz
mavideniz
aslında yazdığın her cümle hakkında uzun uzun konuşalabilir fakat vaktim olmadığı için yazamıyorum konuşulması belki rahatlatır içini ayrıca her konuştuğumuz yada yazdığımız şeyi sonuca bağlayamıyoruz mesela; konu bişeyleri dile getirmek farkındalık oluşturmaya çalışmakta olamaz mı?
anonim
anonim
hiç noktalama işareti kullanmaman ve dahi anlamındaki "da, de"leri ayrı yazmayarak anlaşılması güç bir yorum yazmandan "anlam" kavramına önem vermediğin belli oluyor @mavideniz
kayipgalaksi
kayipgalaksi
@anonim_bay hikaye yazmıyor ki sonuca varsın. bu arada yazıda uzun cümle kurmak yetenek işidir. bence.
artemis👑
artemis👑
her cümle kendi içinde bir sonuca varıyor ve insanın düşünmesini sağlıyor.masal mı okuyorsun da sonuca bağlansın ya
poseydon
poseydon
@mavideniz düşüncelerin akışına yardımda bulunmak gibi bir nevi benim adıma. @kayipgalaksi anonim ler bu aralar benim yazılarıma takti. @artemis İnsanlar senin kim olduğundan, ne yaşadığından çok onlar için yaptıklarıyla ilgilenir kisinin.
anonim
anonim
korumacı tavır takınmanın vermiş olduğu zorunluluktan ötürü sığ düşünceler ve sığ cümleler... İnsanoğlunun doğasındadır, toz konduramaz ve kondurtamaz şayet bir kişiyi veyahut bir nesneyi benimsediyse. görmez hatalarını, ya da görmek istemez. değerlidir onun için, değerli olduğu kadar da dokunulmaz.
alın size sizin yaptığınız yorumları tema alan küçük bir yazı... bir yazıyı güzel kılan şeyler anlatım bozukluklarını önlemek, imla kurallarına dikkat etmek ve devrik cümlelerin çok fazla abartılmadan yerinde kullanılmasıdır. uzun cümleler güzeldir lakin virgüller ve bağlaçlar ayarlanamazsa akıcılığını yitirir ve eziyetten öteye geçemez. son olarak da ne olursa olsun her yazının bir amacı ve bir sonucu vardır. yazar, yazının ucunu açık bıraksa bile okuyucu bir sona bağlar. zira cümleleri düşünmek zorunda kalıyorsanız algı gücünüzün düşük olmasından endişeleniyorum. İyi günler @artemis @kayipgalaksi
poseydon
poseydon
@anonim_bay kardeşim ortada bir yazarlık durumu olmadığını göz önünde bulundurursan her şey çözüme kavuşacak.
anonim
anonim
öncelikle farklı bir anonim olduğumu belirtmek isterim. ben de kelimelerin gücüne inanan sınırlı sayıda kelime ile sınırsız sayıda anlam ifade edilebileceğine inananlardanım. süslü anlatım tarzı, gereğinden fazla betimlemeler, vurgusuz devrik yapılar cümlelerin yapısını bozmakla kalmıyor aynı zamanda verilmek istenen mesajın ifadesini de zora sokuyor. burada amaç edebiyatsa anonim arkadaşa katılıyorum. buradaki amaç dışarıdan epik kaygısı güdülmüş gibi görünüyor. öyle değil derseniz de anlaşılmak istenmek istediğiniz için bunu yazdıysanız, iletişim kanalınızın anlaşılır olması gerekmez mi? nerden tutsan elinde kalıyor. bence burada çok güzel eleştiri yapılmış. bu eleştirinin argümanları var ve anonim arkadaşımıza saygılarımı sunuyorum. eleştirisine katılmayanların yazılarını da inceledim, aynı hastalığa tutulmuş birisi var içlerinde. İşin içerisinde yazın varsa bunun da kuralları olacaktır. her şeyden öte dil bilinci olmalıdır. cümlelerin süslü yapıları anlamı derinleştirmez, aksine anlamı boğar ve verilmek istenen ifade anlaşılmaz. nereden bakarsanız bakın başarısız olur. normalde böyle toplara girmem ama yerinde bir eleştiri buldum. bu eleştiri sana yapılmışsa bu kadar kişi arasından poseydon daha iyisini yapabilmen içindir. birileri bana taktı mantığını da hiç beğenmiyorum. bu, bazı davranışları reddetme ve kendinde aramak yerine birilerini suçlamaktan başka bir şey değil. hepimiz eğitimli insanlarız eleştirel anlamda olgun olmalıyız.
mavideniz
mavideniz
ne kadar da abartmışsınız konuyu anlaşılır veya anlaşılmaz herkes kendine göre içini döküyo burda, anlamıyorsanız beğenmeden geçin. yok -noktan yok! şu şurda! bu yanlış!- edebiyat okumuyorum. burda bari "özgür" bırakın insanı yaaa tez mi yazıyoruz, ( bitmedi anlamında , )
poseydon
poseydon
farklı bir anonim olan anonim bay insanın yazmaktaki tek amacı yazmak olamaz mı? İlla anlaşılmak ya da edebi bir eser ortaya çıkarmak için mi yazar?