artemis
artemis
1 yıl
şuan bu satırları gönül kahvesi'nden yazıyorum siz bunu okurken ben muhtemelen çok uzaklarda olacağımakdhdks şaka şaka burdayım gitmiyorum korktunuz dimi hadi söyleyin hadi itiraf edin hadi hadiii :d:d konumuza gelecek olursak eğer,birine inanmak sevmek bazen öyle zor oluyor ki. mesela biri geliyor, kalbini kırıyor ve kalbinin sağlam kalan yarısını alarak bir diğerine gidiyorsun hiç bi sorun yok.sonra o da kalbini ikiye bölüyor, sen tekrar kalbinin çeyreğini alarak bir diğerine daha gidiyorsun. kalbinin çeyreği ile o diğerine yetemiyorsun, o da yetinemediğinden bi defa daha kırıyor, sonra çeyreğin yarısı ile bir diğerine gitmeye çabalıyorsun. ama öyle bi noktaya geliyorsun ki kalbinin çok az kaldığını fark ediyorsun.yitip bitmekten yok olmaktan çekiniyorsun. sonra bir diğeri daha çıkıyor karşına, “kalbim var ama bana kadar var sadece bana yeter” demek zorunda kalıyorsun. “kalp bu da yeter artık, eşeysiz bölünerek üreyen bir organizma değil ki” diyorsun.belki mutlu olacaksın ama öncekiler yüzünden denemeye korkar hale geliyorsun.haketmediğin yerlerden kırıldın ayakta duracak halin yok ama yine de ufacik bi umut var.sevmek sevilmek istiyorsun ama sadece sana kalan minicik bir kalple...çok zor.bazen her şey çok zor.

Yorumlar

chen
chen
1 yıl
hayır canım hayır acele ediyosun görüyorum. önce o minnoş kalbinin iyileşmesine izin ver. sonrasında senin gibi minnoş bir beye aşık olucaksın :d