matricariachamomilla
matricariachamomilla
bugün dedemi ziyarete gittim. dedem ileri derece alzheimer hastası ve bir bakım evinde kalıyor. İnsan çok garip hissediyor o kadar masum ve hiçbir şeyin farkında olmayan insanın arasında. bazıları çok mutlu bazıları çok mutsuz ve bazıları da çok nötr görünüyor. dedem biz küçükken kendi okuma yazma bilmediği için hep bize mahkeme celbi otururdu, bende ona onun evinden aldığım üç dört mahkeme celbi okudum. bana sen kimsin diyen gözlerle bakıyor, içim gidiyor. yakında dedemi teyzem alacak ve ona evde bakacak artık. annem bana deden gidecekmiş yakında görmeye gidecek misin dediği zaman sonra giderim diyecektim gözlerim doldu. bundan 3 yıl önce annem bana anneannenin yanına gidecek misin diye sorduğu zaman sonra giderim demiştim ve sonrası olmadı çünkü o gün öldü. bugün hemen dedemin yanına gittim sonra demek yerine. yapacağım hiçbir şey sonradan önceye dönemeyecek ve bazı şeyler için pişmanlıkla yaşama zorundayım, farkındayım. elimdekinin kıymetini bilemedim. önemsiz şeyler yaparken önemli olan her şeyi sonraya attım. ve şimdi sonradanki pişmanlıklarım ile yaşıyorum. ben çok göz yaşı döktüm bugün, umarım siz de dökmezsiniz. eğer dökeceğiniz göz yaşı varsa sonraya saklamayın.

Cevaplar

Sessizkadin 🕵️‍♀️
Sessizkadin 🕵️‍♀️
1 yıl huzurevinde hemşirelik yaptım bende . o kadar sevimli ve tatlı oluyorlar ki , yemek yedirirdik 10 dk sonra unuturlardi yemek isterlerdi. güzel günlerdi 😊😊