enguzelmevsimim
"keske.." diyordu. keske rüzgarda dalları salınan o güzel ağacın en tepesinde olabilseydim. oturup izleseydim oradan gökyüzünü. yıldızlar görünmüyor, evet ama yine de karanlik bir gökyüzü de yeter benim içimi ısıtmaya. üzerinde bulundugu dal ile beraber o da sallanmak istiyordu. kendini birakmak istiyordu rüzgarın akışına. pencereden izlemek yetmiyordu ona. sokak lambaları da olmasaydi ne olurdu? aydinlatmasaydi etrafi çok da bir sey kaybedilmezdi sanki. fazla mi abartiyordu karanlikta kalma isteği yüzünden? yoksa gerçekten abarti miydi bu lambalar? gökyüzündeki ay nelerine yetmiyordu insanlarin? insanlar yetinemezdi zaten, degil mi? insanlara hiçbir zaman ellerinde bulunan yetmezdi.

Yorumlar