enguzelmevsimim
çok sevdiğiniz birini düşünün. neredeyse bütün bir yaz boyunca kollarinizda, dibinizde olan. yani sizinle bolca vakit geçirmiş olan birini. son görüşmenizin üzerinden aylar geçmesine ragmen, siz onun sizi unutmus olmasini beklerken, sizi ilk gördüğünde size sokulup gülen birini. sonra yine ondan ayri kalmissiniz ve o sizi bekliyor olsun. üzerinden yaklasik bir buçuk ay geçmiştir. sizi hic unutmamis, telefonu eline alip sizi aratiyordur iki güne bir. sizin sesinizi duyup, yüzünüzü görmek için ortaligi birbirine katiyordur mesela. görür görmez ziplamaya basliyordur, duyar duymaz her seyi anlatiyordur olan biten. sizin sizi terk ettigini sandiginiz her seyi gun yuzune cikariyordur bu insan. hala insan olduğunuzu, bir seyler hissedebildiginizi gözler önüne serip, icinizde öldürdüğünüz her seyi yeniden diriltiyordur. özlem duygusuyla yanip kavruluyordur cigeriniz. ama ne çare? o da bir gün bu huylarini birakacak. keske birakmasa. o sizin meleginizdir. "İyi ki var" dediginizdir.

Yorumlar

anonim
anonim
1 yıl
"ama ne çare? o da bir gün bu huylarini birakacak. keske birakmasa. " anı yaşasana
enguzelmevsimim
anonimbay bebek la cocuk. :d ani yaşıyorum zaten. :d bebek olunca, bu zamanlari pek hatirlamaz büyüyünce sipa. bu hali daha tatli
anonim
anonim
1 yıl
bırakmayan bırakmıyor
enguzelmevsimim
@anonim_bayan kimse eski safligi ile kalmiyor. herkes bir gün birakiyor bir şeyleri.
anonim
anonim
1 yıl
ha çok pardon ya. ben sadece sonuna odaklandım gerisine pek bakmadım :d
enguzelmevsimim
sorun degil fark ettim anonimbay:)