poseydon
poseydon
1 yıl
saatleri durdurun. size saatleri durdurun dedim. pillerini sökün bir şey yapın ama durdurun. belliydi kötü bir şey olacağı. size zamanla alay etmemeninizi, oynamamanızı söylemiştim. neden yaptınız ki hem böyle bir şeyi. neden önünüze gelen herkesin hayatına dahil olup bu denli acı çekmesine sebep oldunuz ve onları kendi hayatlarından bile kopardınız. boş verin şimdi özürlerinizi ve yapmacık üzüntü durumlarınızı. arkanızı dönüp gitmeniz gerekirken hatta hiç karışmamanız gerekirken bütün bu olanlara sebebiyet verdikten sonra, bu kadar acıyı yükledikten sonra bir bedene neden hala devam etmekte ısrar ediyorsunuz. ne zamandır yutkunmayı unutmuş olan boğazım bir kez daha düğümlendi ve sanırım kör düğüm oldu. göz yaşlarım görünmüyor artık ve akmıyor da gözlerimden. bir yol belirlemiyorlar kendilerine yüzümde ve ıslatmıyorlar kıyafetlerimi. yağmurlar durdu, bulutlar çekildi ancak her yer sis içinde ve hiçbir şey görünmüyor. sanki ne kadar imkansız durum varsa benim üzerimde acı olarak olağan halini almış gibi bir şey bu yaşamak. zamanla daha da acı verici olan acıların ortasında ve içinde bir hayat dokunuşu bekler gibi bekliyorum kendimi ve hayatıma dair her hangi bir şeyi. anılarım ve hatıralarım bile o kadar kirlenmiş ve uzakta ki buzlu bir camdan görmeye çalışır gibi hepsini hiçbir şeye anlam veremiyorum. pişmanlıklarım ve acılarımla bir olan vicdan azabım tek bir şeye odaklanıyor ve asla konuşmamam gereken bir konunun yanı başında soluklanmaya duruyor uzunca bir maratonun ardından. yeni hiçbir şey yok. her şey o kadar eski ve eskidi ki bir tarihi eser niteliği taşıyor düşüncemde. duygularım harap olmuş neye üzüleceğini şaşırmış benliğim kendinden geçmiş ve o kadar kararmış gölgem asfaltın zifiri karanalığıyla bir olup gecenin köründe kaybolmuş gibi arıyorum en sevinçli anını ruhumun.

Yorumlar

Nur
Nur
1 yıl
👏👏👏
taeyang
taeyang
1 yıl
bir zaman kahramanıyız aslında hepimiz. geçmişte yaşayıp acıları görenler gibi, geleceği yaşayacak olup acı çekecek olanlar gibi ya da tam da şu anda acıdan kıvrananlar gibi. hangi zamanda yaşarsan yaşa acıdan kaçmanın bir yolunu bulabilir misin? geceleri başını yastığa koyduğunda tavana bakıp seni sarıp sarmalayan o boşluk hissi acımasız bir hayalet gibi ele geçirir bedenini ve sen bunu bilirsin. bilirsin ama yine de geçmez içinde yanmış duygulardan geriye kalan sönmüş küllerle dolu boşluk. acıdan kaçamazsın. zamanda hiçbir şeyi iyileştirmez zaten. sadece acının üstüne bir gün daha koyar ve senin yüreğindeki taşıdığın ağırlık artar. sen onu hiç göremezsin ama ruhun bilir. bazı acılar bazı ruhlara fazla gelir. sonra ruhunda yanmaya başlar ufak ufak. sönmek üzere olan bir külün içinde unutulmuş gibi dumanı tüte tüte yanar ve kararır ruhun. zaman ve acı amansız bir düşmanı gibidir insanın. ama zaman olmadan sen varolamazsın. sen varolmazsan acı diye bir şey olmaz. eğer acı çekiyorsan bu hâlâ kalbin küle dönsede ruhun kararmaya başlasada yaşadığının bir kanıtıdır. felaket olan ise hiçbir şey hissedemeyecek kadar yok olmasıdır o siyah ruhun.
poseydon
poseydon
1 yıl
@taeyang yaşamak sadece belirli bir zaman olan ömrü geçirmek ve yükümlülüğünü üzerinden atmak gibi. ruhlar dünyasında olmayan ruhlar gibi yeryüzünde de olmayan insanlarız bir bakıma. kahramanlıklar falan bize göre değil. belki bazen öyle hissetmek isteriz, kendimizi önemli hissetmek isteriz ancak ne anlamı var ki önemli olmanın. sadece biraz yaşadığını hissetmek istiyor insan.
taeyang
taeyang
1 yıl
senin için çok sevdiğim bir kitaptan alıntı bırakıyorum.
"...hayatın benim varlığımdan zaten habersiz olduğunu anladım. çekene çektiriyordu amcak kime neyi çektirdiğinden haberi yoktu onun."