enguzelmevsimim
oturuyorum. yan tarafında yıllardan sonra ilk defa karıştırıcısı açılmış bir müzik kitaplığı ses veriyor. onun yanında ise kendisini okumam için bana yalvaran bir kitap var. parmaklarımın altında ise içimde günlerdir çıkmak için çabalayan şeyleri aktarabilmeye uğraşan bir laptop mevcut. ne kadar olursa artık.. fiziken kendim ile baş başa olduğum söylenemez belki ama ruhen olduğum konusunda bir heyetle hem fikir olabiliriz. her ne kadar heyetin benim hakkımda karar vermesine gerek duymasam da çoğu yerde bir yerlerin de tasdiki isteniyor sonuçta. bundan nefret etsem de tasdik önemli. duygularımı yitirdiğimden size daha önce de bahsetmiştim. her geçen gün bunu tekrar ve tekrar bana gösteren hayata da buradan teşekkürlerimi sunuyorum. hayır, acı da duyamıyorum ki. :d boş boş gülümsüyorum sadece. ben köpekleri çok severim. hele de kurtları. alman kurdu olsun, sibirya kurdu olsun benim ilgimi hep çekmişlerdir. aslında pitbull cinsine benzerleri de çekiyor. kısaca köpekler ilgimi çekiyor. geçen gün bir işimi halletmek için dışarı çıkmıştım. yol üstünde 12-13 yaşlarında bir erkek çocuğu ve çocuğun peşinden koşturduğu 7 aylık bir dişi alman kurdu. çocuğun anlattığına göre, o da köpekleri çok seviyor. gözü gibi bakıyor onlara. daha önceleri olsa, onlara verdiğim tepki bambaşka olurdu. yan yana yürümekten çok o köpeği sarıp sarmalardım. hallerine boş boş gülümsemek yerine, daha içten davranabilirdim. yapmıyorum. aslında yapmıyorum değil, yapamıyorum. bam telime dokunulmadığı müddetçe bir tepki veremiyorum. elimde tek kalan şey, sinirim. sinirlerimi de kaybetmek istemiyorum. ailemden bile uzaklaşırken, hala bir şeylerin sinirlerime dokunduğunu görebilmek bile yetiyor bana. hayallerim yok değil. fakat onlara adım adım yaklaşmak bile mutluluk vermiyor. yaşadıklarım sonucunda oluştuğum varlık bu. ben buyum artık. hayat dolu kız yerine sahteliklerle dolu, kirlenmiş bir kız var. neredeyse her haltı yemiş ve önüne gelen hiçbir şeye şaşıramayan bir kız var. çünkü o kirlendi. kendisini en güçlü temizlik maddeleri ile temizlemeye çalıştı fakat sonucunda hislerini birer birer kaybetti. fakat içinde bir yerlerde hala bir umut taşıyor. hayallerine yalnızlığı ile kavuşsa da bir gün bir şekilde kaybettiklerini yeniden kazanacağına dair bir umut taşıyor. bunu belki tek başına yapacak, belki de yanında ona yardım eden birileri olacak. şu an bile kendisini kaybetmemesine yardım eden birileri var yanında. yanındakiler de farkında bunun. onlarla olmasa, şu anda burada olmayacağının da kız farkında. her insan biraz delidir. bazıları zaman geçtikçe, hayatın tadını tattıkça daha da delirir. bazıları vardır ki delirmesine engel olabilecek şeylere sahiptir. herkes o kadar şanslı olmuyor. engelleyenler de daima engelleyemiyorlar. sİgaranın insanı yavaş yavaş öldürmesi misali, o engeller de sadece delirmelerini yavaşlatıyor. kafamın dağılmaya yakın olduğundan mütevellit burada keseceğim anlaşılan. çünkü çok sevdiğim tavlamdan bile adam gibi keyif alamaz oldum. :d bu gece de robotlaşmamızın şerefine olsun o zaman. ha unutmadan hayat adil olmayabilir ama insanların da adil dövüştüğü söylenemez. genlerinde var bir kere oyunbazlık..

Yorumlar