ikizler
ikizler
suratlarımızdaki ifadeler her zaman içimizdeki duyguların bir yansıması mıdır? duygularımızı hayatımızın yönetiminde ne kadar söz sahibi yapmalıyız? İsteklerimizi veya hedeflerimizi ne kadar duygularımızın önüne geçirmeliyiz? İsteyerek seçtiğimiz yol bazı duygularımız ile çatışıyorsa zaferi kime vermeliyiz? duygu kavramını çok önemsiyorum ben. İyimi yapıyorum yoksa kötü mü bilmiyorum. ama bildiğim şey hayatımdaki her olaya bir duygu katmam. mesela bugün pazardı ve pazar bana boşluk, gereksizlik ve tembellik duygularını çağrıştırıyor. ve bu günün bana hayat, neşe, sevgi, mutluluk, hareket duygularını çağrıştıran cumartesi gibi bir günden sonra gelmesi sinirimi bozuyor. pazar günü sevdiğim tek vakit ikindi ile akşam ezanı arası. o vakit bana bu sevimsiz günün bittiğini ve batan güneşin hayatın başladığı pazartesiye verileceğini müjdeliyor. bir güne bile duygu yükleyebilen ben asıl duygu yüklenmesi gereken şeylere daha fazla yüklüyorum ve yaşıyorum. yoksa etrafımda gördüğüm insanların bu kadar duygusuz olduğuna inanmak istemiyorum. yoksa niye insanlar ayıp diye kahkaha atmaktan veya ağlamaktan çekinsinler ki. bakıyorum çevreme sevinçli ve üzüntülü bir şey olduğunda en uzun ve güçlü etki benim üzerimde gerçekleşiyor. veya da ben kendimi kandırmak istiyorum, sen duygularını yoğun yaşıyorsun diğerleri normal yoksa sevinçli bir şey yaşadığında o an sevinip bitirilmesi lazım, senin gibi o mutluluğu tüm gün yaşamamalı diye. bilmiyorum dostlar insanlar neden duygularını yaşamaya bu kadar korkuyor. halbuki duygularımızı gerektiği gibi yaşasak bu kadar kötülüklerle dolu olurmuydu dünya. belki de çağımızın getirdiği bir şey bu duygularımı yaşayamamak. elimizdeki kaynaklara göre bakıyorum ki duygularını en iyi yaşayanlar 1930-40-50 yılları. mesela demiş ki bir şarkıda;
vuslatın başka âlem
sen bir ömre bedelsin ah
sen bir ömre bedelsin
bunu ben başka bir çağda göremedim. İçinde yaşadığımız çağı seviyorum ama duygu eksikliği beni eski çağlara özendiriyor. duyguları sadece kitaplarda okumayın, şarkılarda dinlemeyin, fotoğraflarda görmeyin hayatınızda da yaşayın dostlarım. dünyamızı anca bu şekilde güzelleştirebileceğimize inanıyorum. mutlu geceleriniz olsun dostlarım. duygularınız ile uyuyun...

Cevaplar

thyke
thyke
çok haklısın kardeşim.duygular çok önemli robatlaşmaya bir dur demeliyiz.ama bu duygular da nasıl olduğu da önemli.mesela ben kendi duygu karmaşamda boğulurken etrafımı mutlu edebileceğime inanmıyorum.aslında çevremi mutlu etmeyi seviyorum ama bunu başardığıma inanmıyorum.bu yüzden duygularımızın da net olması dileğiyle.
fuzuliye
fuzuliye
yerlatındaki adam misali uygarlık medeniyet insanlığı yüceltiyor mu yoksa alcaltıyormu ? tam bu noktada bu kitap cuk oturuyor yazdıklarına :)
bazen bende diyorum bu duygusuzluğa karşı isyan edesim geliyor aklıma kurtla vadisindeki muronun dediği geliyor ve diyorum ki ; lanet olsun bu içimdeki insan sevgisine . üzgünüm burçdaşım herkes ikizler değill :) kötü haber insanlık dahada kötüleşecek
enguzelmevsimim
enguzelmevsimim
her zaman yansıması değildir. hatta hiçbir zaman icimizdeki duygularin tamamen yansimasi olmaz. duygularin da hayatimizin yönetiminde %3 kadarlik bir hisseye sahip olmalari kâfi. fazlasi fazla gelir onlara ve bu bize zarardir. duygulara kapilip da savrulmaktan ziyade bir "dur" diyerek, mantikla hareket etmek lazim. İnsan zamanla zaten duygularindan kurtuluyor ve yerlerine mantik koyuyor. bunu simdi veya sonra yapmissin pek fark etmeyecek sanki. gerci simdi yapman biraz daha az aci cekmene yarayabilir. kisiden kisiye degisir bu. mesela bu cümleleri sana tasiyabilecegi kadar dert, aci verilen ve onlar sayesinde duygusuzlasan ve tabi ki duygularini özleyen, bu yüzden dengesizlesen kisi söylüyor. :)
doktorhanim
doktorhanim
ya ben bazen duygularımın içinde boğuluyorum onu napcaz:)
ikizler
ikizler
yaşadığımız duygu karmaşalarında çevremizdekilerin mutluluğuna veya hüznüne bakıp kendimize çıkarım yapmaya çalışıyoruz ama tek başımızda kaldığımızda yine bir savaşın içinde buluyoruz kendimizi ve bu savaşı bir şekilde sonuçlandırmaya çalışıyoruz @thyke ama bazen de bizim çevremizi değil çevremizin bizi mutlu etmesine ihtiyacımız var. bunu yaşadığımızda her şey daha net olur herhalde :)
ikizler
ikizler
hadi ikizler değil anladım da keşke azıcık bulaşsaymış @fuzuliye kitap gibi kitap işte. yazana rahmet. hiç mi umut yok ya, azıcık iyileşseydi bari...
ikizler
ikizler
İşte bu yüzden üzülüyorum sevgili dostum @enguzelmevsimim senin gibi birini bu hale getirmeleri sinirimi bozuyor. keşke dostumun bu şekilde duygusuzlaştırmalarına izin vermeyip savunabilsrydim
ikizler
ikizler
elim değdi ilki gitti bu da devamı @enguzelmevsimim savunabilseydim. ama inanıyorum ki duygular ölmez ve duygularının üstüne atılan ölü toprağını silkersin ve yine geceleri ayran içme partileri yaparız :)
ikizler
ikizler
ben o durumu bir günü tamamen kendime ayırıp ilk önce spora gidip kendimi iyice yorup, sonrasında ise sıcak bir duş ve akşama kadar gezip, sonra kendimi güzel bir akşam yemeği ile ödüllendirip gece de kendime 12 ye kadar alem yapıp sonra 2 ye kadar karanlık odada müzik dinlerek atlatıyorum @doktorhanim tabi tüm bunları yaparken kendimle konuşmayı ihmal etmiyorum. benim bu şekil bi yöntemim var. sen de kendine bir yöntem geliştirip seni boğan duyguların ağzına kürek ile vurabilirsin :)
enguzelmevsimim
enguzelmevsimim
savunmuş kadar oldun dostum. teşekkürler. :) duygular ölür ve üzerlerindeki toprak da o kadar kolay kalkmaz. özellikle kişi robot gibi davranma evresine geçmiş ise. ayriva ayran da icemez oldum öyle cok. sevgili midemin tekrar bir doktora gitmesi gerekiyor. aslinda sevdigim seyleri yiyemez, icemez oldum. gerci dinleyen kim? ayran dolapta duruyor. :d
snorlax
snorlax
çok çabuk mutlu olup gülebilen ama duygusal bir şeye maruz kaldığımda da çok çabuk üzülüp ağlayabilen biriyim. yani çok çabuk tepki veriyorum olanlara. ama bu da çok doğru gelmiyor yanlış davranıyor gibi hissediyorum. sanki savunmasız olmuş, tüm kalkanımı indirmiş gibi.. hani gece kötü bir rüya görürsün ve sanki yorganı kafana kadar çekince hiç bir şey sana zarar veremez gibi hissedersin ve gerçekten rahatlarsın ya işte kimi zaman kendimi frenlemem bu güven hissiyatını yaşatıyor bana. belki de bir oran var ve onu bulmamız gerek. normalde pazartesilerden hoşlanmayan ben sahilde güneş' in sıcaklığıyla dolaşıp denizin dalgaları ile resmen oyun oynayıp o geldikçe kaçıp bir başıma vakit geçirdim. ve okuldaki bunalımlı ruh halim gitti bir anda. bu duygu geçişleri de çok sağlıklı gelmiyor ne yalan söyleyeyim. keşke sürekli sahildeki o mutluluğu yaşasam içimde. @ikizler
thyke
thyke
bunda da haklısın ama ben tek taraflı mutluluğun doğru olduğunu düşünmüyorum.eğer bir taraf mutlu değilse ters giden bir şeyler vardır.ve ben duygu konusunda çok karmaşık bir insan olduğumdan çevremdekilerde bundan etkileneceğinden doğru bir mutluluk söz konusu olur mu bilmiyorum.umarım net doğru mutlululta huzuru bulmamız dileğiyle :) ikizler