liseli
liseli
son son içimi döküp tekrar eskisi gibi sessizliğime geri dönüyorum...

ben çok büyük bir hatadan döndüm ve bununla ilgili düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. şimdi bana "bize hayat dersi mi veriyorsun sen kendini ne sanıyorsun" diyenler olacaktır ancak, amacım başkalarını cahil görüp onları aydınlatmak değil. İnsanlar, yaşadıkları olumsuz olaylardan ders çıkarıp, bu çıkarımlarını diğerlerine aktarmalı, diğerlerinin bu hataya düşmemesine yardımcı olmalıdır. burada kimseyi küçük görüp ders vermek gibi bir amaç yok. aksine diğer insanlara sevgİyle yaklaşıp, yardımcı olma amacı barındırıyor. bertrand russell'ın da dediği gibi; "sevgi bilgeliktir, nefretse aptallık."

yaşadıklarımı ve döndüğüm hatayı anlatmayacağım, orası şahsi bir durum. ben, şahsi durumumun kitleyi ilgilendiren kısmıyla ilgili yazı yazacağım. ayrıca yazımın oldukça kısa, basit ve açık olmasını hedefliyorum.

hataya nasıl düştüm ve hatamdan nasıl döndüm?

hataya düştüğümün farkında bile değildim. çünkü hiç olayın özüne inmemiştim araştırmamıştım ve kalabalık olmamız beni bir hataya düşme ihtimalimden uzaklaştırdı. hem derinlemesine araştırma gereği duymadığım ve umursamadığım için, hem kalabalık olduğumuz için, diğer bir önemli unsur da çocukluktan itibaren bu şekilde yetiştirildiğim için, herhangi bir şekilde sorgulama ihtiyacı duymadım. dediğim gibi kısa tutmak istiyorum. kalabalık olmanız, ardınızda bir sürü "şakşakçı" olması sizi doğru yapmaz, neyi savunduğunuzu direkt ana kaynağindan araştırıp öğrenin, mesela müslüman mısınız? bilgilerinizi ana kaynağından edinin. kuran'ı türkçe okuyun. sosyalist misiniz? direkt olarak vladimir lenin'in kaleminde bilgi edinin. örnekler çoğaltılır ancak kısa tutmak istiyorum. kulaktan dolma bilgilerle ilerlemeyin ve her daim sorgulayici olun. ben bunlara sahip olmadığım için aldatıldım. şu an hatamdan döndüm ve mutluyum. neyse, kendinize iyi bakın :) belki bu yazımı bir çoğunuz okumayacak, ya da okusa da kendine bir pay çıkaramayacak ama, ben kendimce hiçbir çıkar ve fayda gözetmeksizin, ahlaklı bir davranış sergileyip iyilik ödevimi yerine getirdiğimi düşünüyorum...

ben tekrar eski "sessiz ve gözlemci" moduma geri döneyim... mutlu kalın :)

Cevaplar