poseydon
poseydon
10 ay
zamanın hızla aktığı vakitlerde, geçmeyen dakikalar arasında, düşünüp dururken giden nice olayi ve varlığı, bir şeyler eksikliğini koruyor. sanki yeni bir saat var da kolumda zaman eskide kalmış ve asla yetişemeyecekmişim gibi bir burukluk ve iç çekmeler arasında dalgın ve kısık gözlerle pencereden izlediğim görüntüler hızla ilerlerken, sabit olan ne varsa onlarla birlikte bekliyor, bekliyor, bekliyorum. kopuk bir soğukluk var içimde ve sanırım bu sebeple yitirdiğim herşey de bir sürat var, soğuk ve rüzgarlı bir günde kendini bir an önce evine atmak isteyen bir insan çevikliginde. dalgın ve sessizce duruyorum, bunaltıcı bir ışık bir tarafimi zar zor aydınlatıyor ve gözlerim bu durumdan pek bir rahatsız. gördüklerinden yeterince rahatsız olmuş gözlerim kapanıp kapanıp açılıyor ve sanki görmesi gerekenleri görememiş gibi sıkıntılı bir duruma bürünmüş. daha başlayalı birkaç saat geçmiş olan kitabımı neredeyse yarılamış ve bazen küçük gulumsemeler bırakırken odaya, bazen de hüzün ve sanrılı acılar çeken bir yoğunluğa kapılıyorum. bilmediğim bir şeylerin eksikliğini hissediyor ve zaten bildiklerim hayatımda tekrar ettiklerimden ibaret olmuş. soğuğa aldırmadan olduğum gibi çıktığım dışarılarda, yağmur damlaları karışıyor saçlarıma ve karaltıda kalan göz yuvalarima. tüketiyorum en belirgin hislerimi ve sanki her adımda biraz uzaklaşıyor gibiyim bulunduğum durumdan. ancak böyle yapmakla yeni durumlar çıkageliyor gölgelerden ve iç sıkıntım biraz daha artıyor düşüncemde. bazı konularda kendim bu kadar zorlaştırdığımı bilmesem ya da farkında olmasam hayatın zorluğundan falan bahsedeceğim gibi bir hisse kapılıyorum ve sanırım biraz aldanıyorum kendime. İnsan bir yerden sonra aldanmak istiyor bazı düşüncelerine, hayallerine, düşlerine. sokak lambasının altında gölgesi dibine vuran bir ağaç gibi titriyor düşüncelerim ve duygularım. ve sanki böyle yapmakla bana bir şeyler anlatıyor gibi ancak ne mümkündür insanın kendini anlaması. uzayan bir gece kadar zahmetli bir durumda, gözlerim kırmızılaşıncaya kadar direniyorum günlerdir beni uyutmak isteyen uykuya ve sanki böyle yapmakla günler daha hızlı geçiyor sıkışık dakikalar arasından.

Yorumlar

doktorhanim
doktorhanim
10 ay
bence sen kitap yazmalısın
poseydon
poseydon
10 ay
@doktorhanim şimdilik sadece okuyorum ama bir gün inşallah.