poseydon
poseydon
İçimde tek kapılı bir yapı gibi hep aynı yitirişe açılan bir kapı var. bilinememek gibi bir şey olan zaman, sanki yeterince hızlı değilmiş gibi durup beklediğim ve nedense durduğum yerde kaçırdığım bir görüntü gibi ilerlerken hep yanlış bir çaba var sükunetimde. gözlerim sanki görmek istediklerini görmüyor ve bakmak istediklerine bakmıyor gibi bir tuhaf. nedense kaçmış günler hayattan ve geçmeyen birkaç dakikalık bir yaşantı hüzünden ibaret. aradığım bir kendim var ve ne tuhaftır ki bulamadığım bir kendim olmuş bu aramak. sanki hep aynı şeyi yapıyormuş gibi hissettiğim olaylar nedense farklı ve çeşitli sonuçlar ortaya çıkarıyor ve bu durum karşısında ne yapacağım biraz bile bilmiyorum. en ufak bir fikrim olmayan konular üzerinde bir fikir, bir düşünce sahibi olabilmek için gösterdiğim gayret yetersiz ve beni benden uzakta bulunmayan bir şey yapan yaşamak mümkünü olmayan bir şey ve yeni yapılmış bir tarihi eser. oysa ne mümkündür yeni yapılan bir şeyin tarihi eser olarak isimlendirilmesi. mesela kırmızı gözlerle etrafta dolaşan ve gördüğü her yapıya, nesneye, kişiye ve olaya daha bir kırmızılaştırarak gözlerini bakan bir tarafım var ve yenik düşmüş bir asker kadar buruk ve gururlu ve bir tarafı açlık çeken bir çocuktan ibaret bir yaşamak.

Cevaplar

Leyl
Leyl
geleceğe mechulu yakıştırıp ;zamanı ,sanki garantisi var gibi bize bir saat birgün 1,10,20 ...yıl harca harca bitmez kampanyası başlığı altında sunarlar. dersler çoğunlukla geçmişten çıkartılır geleceğe nasihat konuları olur. zaman nezaman bendinde baba mirası gibi hazırda harcanılan değer olmaktan çıkıp kazanılması gereken bir değer haline gelirse, başını yastığa koyduğunda bugünde 😏🤔nasıl geçtiler arasında kedini kaybederken , kazanılan bir gün de kendini yarına paylaştırırsın.
anı kazanmak lehimize çevirmek telaşına nezaman düşersek gece uykularımız okadar rahat olacak sanırım.ne geçmişin boşluklarını yamalamakla ne geleceğe don biçmekle uğraşcaz. o gün yorulup o gun dinlencez.
zamanı kullanmayı öğrenirsek önce kendimizi sonra hayatı istediğimiz gibi turlarız. mechuller tevekkül de olur gayba kaygılanmayız.
poseydon
poseydon
@su umut stokları tükenmekte hatta bitme sınırına gelmiş zaten tevekkül ve şükür de olmasa hayatımızda zamanla aldığımız her nefes bir zehir gibi zuhur edecek bedenimize. belki güzel günler yakında belki hiç gelmeyecek ama bu beklemekte bir şey var. umudun son kırıntılarını da feda edebileceğimiz bir şey. sanki her şey bir umuttan ibaretmiş geliyor bazen ve zaten o da olmasa nice olurdu halimiz.
Leyl
Leyl
şükrün olduğu yerde umut tükenmiyor tevekülün olduğu yerde güzel günler beklenmiyor.İnananlar için dünya kunbara kim isterki biriktirdiklerini ahrete harcamak var iken dünyada tükenmek.zerre amelin sonsuz mutluluk aldığı bir hayat için hepi topu max 100 yıl olan dünyaya sabretmeye değmez mi? İşlerin sonu ne olcak .... 🤔
her şeyin sonu rahmana kalır.rabbim sabrımızı inancımızı gücümüzü artırır inşallah.🤗🤗