enguzelmevsimim
merhabalar bugün günlerden cuma imiş. öncelikle hayırlı cumalar. tatil nasıl geçiyor? valla ben evimi zor görüyorum. ha sanmayın bu arkadaşlardan kaynaklı. malum benim memlekette hiç arkadaşım yok. :d aile bireylerinden kaynaklı. İki gün dayıda, iki gün teyzede derken, eve ne ara gelip gittiğimi bilmiyorum. annemi zaten pek görmüyorum. bu arada teyze demişken, dün güzel bir konuşma yaptı. bilinçsiz para harcadığımı fark ettim. fakat oturup kaba taslak aylık bir hesap çıkartınca o kadar da bilinçsiz olmadığını gördüm. o açığın çıkması normal yani. neyse.. arapça öğrenmeye karar verdim. İnşallah öğreneceğim. niyetim bu yönde. bir şarkı var. arapça öğrenip, onu kendim çevirmek istiyorum. sevdiğim biri önerdi. dün akşam önerdiğinden beri kulağımda yankılanıyor kendileri. bir oynayasım gelmiyor değil hani :). bunun dışında ise evde babaannem var. müge anlı izliyoruz. daha doğrusu o izliyor, ben yazı yazıyorum. dünden önceki gün gelmiş fakat çocuklar ve ben evde olmayınca, dün döndüğümüzde görebildik. bir baktım ki "deli divane" izliyor. ben o diziyi bıraktığımda başrol yaşıyordu. şimdi karısı başkasıyla evlenmiş, iki de kız çocukları var. biri de o ölen başroldenmiş. vay be.. ben tabi ki anlamadım diziyi. "babaanne bunları mı izliyorsun sen?" şeklinde bir soru yönelttim ve aldığım cevap çok mantıklı geldi bana. "başka bir şey mi var kızım?". kadın da haklı değil mi ama? cidden şu "televizyon" denilen kutuda -artık kutu gibi bile değil ama- saçma salak programlardan başka bir şey mi var? vakit geçiriyor işte kadın. biz de durmuş başka şeylerle oyalanmıyor muyuz? aha mesela en basitinden ben şu an bu yazıyı yazmak ile oyalanıyorum. ne kadar da vakit geçirmeyi seven biz insanlar.. vakit dolu mu yoksa boş mu geçmiş? umurumuzda mı? çoğumuzun değil. benim de değil. uyuyarak tüm vakitlerimi öldürebilirim fakat üç gündür falan uyku uyutmuyorlar. İşime de geliyor. İyi oluyor. eskiden de böyleydik biz. uyumazdık ama sabah kalkar okulumuza, dersimize giderdik. ah.. yalnız yaşlanmışım, bedenim pek de kaldıramıyor gibi uykusuzluğu :p. bir de şu olay var. mektup yazmak istiyorum. o mektubu da postalamak istiyorum. sonra diyorum "niye?". ben her şeye sebep arayanlardanım. bu biraz sinir bozucu bir şey ama böyle. mesela o mektup yazıp da postalama isteğime de bir sebebim var. içimi dökmek istiyorum. yazıyla aram az da olsa iyidir. konuşmaktan çok, yazarak ifade edebilirim kendimi. neyse. animemin yeni bölümü indi. daha da uzatmadan, ben ona gideyim..

Yorumlar

ikizler
ikizler
8 ay
biz samsundayken para harcıyoruz aslında ben memlekete geldim geleli fazla harcamıyorum, harcayamıyorum. İyi oluyor aslında. arapça mı öğreneceksin. ben daha çıkamadım arapça öğreniminden. ama nerede yanlış yaptığımı biliyorum ben. pratik yapmıyorum veya az yapıyorum hem yazılı hem sözlü olarak. bu da ağır aksak yürümesine yol açıyor. İnşallah öğrenirsin. yaşlılar sosyal medya da bilmiyorlar ki ne yapsınlar gariplerim. yaşlılar yaşarken bizim mahallede otururlardı hep bir. sonra sıra ile ölmeye başladılar. en son muzaffer yenge kaldı. o da tüm arkadaşları ölünce tek kalmıştı. ama o da öldü. şimdi onların yaşamasını isterdim. onların konuşmalarına çocuk aklımla değil de büyük aklımla gözlemlemek güzel olurdu. sanki biz de yaşlanıyoruz ha? yoksa üstümüze düşen sorumluluklar mı ağır geliyor...
enguzelmevsimim
baştan okudum yazımı @ikizler . malum ben yazarken ne yazdığını fark etmeyenlerdenim :) orada kendimiz harcıyoruz çünkü. bir şekilde de açığımızı kapatıyoruz. eşek gibi çalıştığımı bilirim ben kantinde, fuarda eve gidince bankada açık çıkmasın diye. ama hazırlıksız yakalandım. bir aylık bir karıştırma, her şeyi mahvetti. yoksa yine açık çıkmayacaktı :d evet, öğrenmek istiyorum. bilen bir tanıdığım var. şarkıyı söyleyen. zaten yakın arkadaşım da biliyor. pratik benim için zor olmayacak gibi. sadece üstüne düşmem lazım. ondan önce sözlük gibi bir şey alıp, videolara bakacağım tabi. İnşallah olacak, bakalım.. babaannem ben onu bildim bileli öyle ama :d sabahtan akşama kadar televizyon izler. 15. yılımızdayız onunla tanışıklığımızın, o hep öyle :) ama anneannem öyle değildi. anneannem yaşarken ve ben onunla kalırken, sokaktan girmezdik. komşular anneannemin yaşında olmasalar da toplaşırlardı yaz akşamları kapı önlerinde. tabi sadece bizim sokak mı? arka sokakta da toplaşılırdı. şimdi kim kaldı onlardan? ben de istiyorum şu yaşımda onları görmeyi. anneannemden sonra ben de gittim o evden. şimdi gidiyorum da eski komşulardan kimse kalmadı neredeyse. yaşlanıyoruz be ikizler. hem de boş yaşlanıyoruz. bence eskiler dolu dolu yaşlandılar..
ikizler
ikizler
8 ay
doğru sen fuarda da çalışmıştın. o zaman sana bir soru. ben bu şubattaki kitap fuarında çalışmak istiyorum. nasıl çalışabilirim nereye başvurmam gerekiyor. orada çalışmak nasıl bir şey merak ediyorum doğrusu. bana da boş yaşlanıyoruz gibi geliyor. dedem 1974 de ölmüş. ama günümüzde bazı arkadaşlarını tanıdım adamlar hala dostluk duygularını yitirmemişler. ben düşünüyorum hala ahiretlik diyebileceğim bir dostum yok. eskilere özeniyorum hakikaten. bu yüzden en büyük hayallerimin arasında bizim hayırla andığımız eskiler gibi anılacak insan olmak var. İnşallah diri tutarız bu hayallerimize ve kavuşuruz :)
enguzelmevsimim
ovv @ikizler zor yerden sordun. benden bir arkadaş rica etmişti. "egm ben bugün işçi bayramı diye eyleme gideceğim. kitapların fuardan önce dizilmesi lazımmış. benim yerime gider misin bugünlük?" dedi. e ben de tamam demiştim. fuar da 2 mayısta başlıyordu. e tabi yardım edince kolileri ben biliyorum. benden başkası da zor biliyor yerlerini. ben boşalttım sonuçta :d adam biraz mecbur kaldı almaya. bİr de senin gerçekten çalıştığını gördüklerinde o gün dersinin olduğunu, gelmeyeceğini söylesen de arayıp dersin bitti mi? diye soruyorlar :d yani ben arkadaş şeyiyle gitmiştim. arkadaşımı da başka arkadaş çağırmıştı. bu arkadaşlar aracılığıyla daha çok oluyor. ortamı harika yalnız. çok sevdim. fırsatım olsa bu sene de çalışabilirim. yoruluyorsun. gece yorgunluktan uyuyamazdım ben bazen. ama bazen de ne ara uyuyup uyandığını bilmiyorsun. yaklaşık 10-12 saat çalışıyorsun çünkü. daha az çalışmanız zor. bir de kalabalık oluyor. kafileler halinde geliyorlar. bazen de bomboş oluyor ve dinleniyorsun. ama samsun'daki karadeniz kitap fuarı baya kalabalıktı geçen sene. orada çalışmak daha bir zordur. ama çok eğlenirsin :)) bİr kere çalıştıktan sonra yerel kitapçılar seni az buçuk hatırlıyor. bak üzerinden bir buçuk sene geçti. nadir uğradığım kırtasiyedeki kadın hatırladı. sınavlar olmasa yüksek ihtimalle standına çağıracaktı. arkadaşlarına bir sor. bir de facebook'ta sayfa oluşturuyorlar. oraya mesaj at :) @ikizler .ve evet. biz boşa yaşlanıyoruz. dedemin askerlik arkadaşları veyahut anneannem ve dedemin pazarcı arkadaşları hala o çok sevdiğim teyzemle ve dayımla konuşurlar. bizim dedem ve ananem pazarcıydı. onlardan sonra dayım geçmişti. teyzemle dayım daha çok haşır neşir olunca, geriye kalan üç kardeşi pek tanımazlar. ama hala muhabbetleri devam eder. onların da çocukları bile bilir. o ortamı kurmak istiyorum ben de. bakalım. şimdilik var gibi duruyor bir arkadaşım ahiretlik diyebileceğim ama zaman ne gösterir bilinmez. umarım bulursun. umarım ileride bizim de öyle arkadaşlıklarımız olur da çocuklarımıza bu tür bağları miras bırakabiliriz :))
ikizler
ikizler
8 ay
arkadaşlar aracılığı ile ha. İyimiş. bakayım o sayfalara da yaşayalım şu deneyimi değil mi. ahiretlik varsa bırakma onu. bulunmuyor şu sıralar. evet eskilerin tanışıklıkları sima tanışıklığı değil hayat tanışıklığı imiş. ama şu an sima tanışıklıkları çok hayat tanışıklıkları yok maalesef. bizim de mirasımız bunlar olacak belki. ne güzel bir miras. İnşallah kıymetini anlayacak insanlara bırakırız bu mirası... :)
dakoh
dakoh
8 ay
bana yazsana mektup 😍 bana bana banaaa! 😳
enguzelmevsimim
@dakoh 'um beni bilmeyen birine olması lazım o. bilene olmaz.. yani içimdekilerin bir bile bilmeyecek..;
@ikizler bak bakalım. belki bulursun. deneyim güzel :) İnşallah bırakırız da değerini biz gibi geç anlamazlar..