poseydon
poseydon
8 ay
eskitilmis kelimelerden başka halimizi arz edebilecegimiz, tanımlayabileceğimiz hiçbir şey kalmamış iken mevcut durumumuz pek de anlamlı ve iyi değil. bizim olmayan birkaç sevinç kırıntısı ile geçiyor zaman ve zaten kısıtlı olan vaktimizi bu şekilde kullanmakla sevinç sergicisi gibi bir sey oluyoruz. tüketiyoruz yaşamı ve zaten yenik sayılırız yaşamakla. ya da içinde bulunduğumuz hayatı yaşamaktan saymakla. gelmeyecek zamanları ve olmayacak durumları bütün iyimserliğimizle beklemek ne kadar anlamlı ve uygun ise o kadarlık bir anlam var bizde. dibi görünmüş mutsuz bir su birikintisi kadar uzağız yeşil olabilen hayatlara. yalnız kalmış bir orman gibi yahut hastalık vurmuş bir sürü gibi birer birer yok olmanın eşiğinde sıra bekliyoruz. bazen ölü tarafından bakıyoruz ışıklara ve zaten bizi hiç aydınlatmadıklarından bu durumdan şikayetçi olduğumuz da söylenmez. söylense söylense karamsar olduğumuz söylenir ve adımız ancak karanlıkla birlikte anılır. neden bilmiyorum kimsesizdir her insan ve yalnız kalmak ile yalnız olmak asla aynı şeyler olmamıştır.

Yorumlar