Kedii
Kedii
hayatımın belki de en güzel anları başlıyordu artık.. zaman 2016 ekim ayı son günleri idi. ve ben kendi içimde bir karar aldım artık bir mâna veremediğim, başı ve sonu olmayan, kendimi yoruşumun gereksizliğinin bitmesi gerek! bitmesi gerek çünkü bitmezse ben biteceğim . şuan belki de kendimden çok eminim. belki değil gerçekten eminim.
kelimelerle ifade edemediğim ruh halim var. bugün derse gitmedim. İstemedim, içimden gelmedi, uyudum. uyumak acılarımın dinmesini sağlar belkide.. çok mu duygusalım bu aralar acaba? bu göz yaşlarım herhangi birisi için değil buna inanıyorum. tamamıyla kendimle alâkalı .
bu satırları yazdığımı bile bilmiyordum takii şuana kadar . okuduğumda ne kadar da zor günler atlattigimin farkına vardım. belki size çokta edebi gelmeye bilir . zaten öylede bir amacım yok neyse ki . lakin şunları demek isterim: ne kadar güç şeyler yaşarsak o kadarda güçlü oluruz arkadaşlar . o gün eğer ben kendime bu cümleleri kurmasaydım şuan kendimi boşlukta kaybolmuş bulurdum. önce kendinizi sevin ve kendinize güvenin :) aja aja fighting 💪

Cevaplar

anonim
anonim
uzakdoğu topluluğuna gelsene