parasetamol
parasetamol
kütüphane günlükleri-15'in öncesi
son zamanlarda anladım ki insan zamanla olgunlaşmıyor.İnsanı olgunlaştıran şey karşısına çıkan engeller,acılar,mutluluklar...İnsan hepsine tek başına gögüs gerebilir mi ? bu zor bi soru aslında.gögüs germek de bi bakıma hikaye.ya üstesinden gelirsin ya da ezilirsin.üzülürsün ya da sevinirsin.peki ya sonrası ? geriye dönüp bakarsın ve dersin ki "ben bunları yaşarken yanımda kim vardı? ". arkadaşların ? ailen ? akrabaların ? digerleri ? ...
...
dedi ki "ama ben senin zor zamanında yanında olmuştum ,şimdi sen ..." .pardon ,nasıl yani diyor insan.bunu neden söylüyorsun? bir karşılık bekleyerek mi yanımda oldun?ben farkındayım,yanında olmalıyım.elbette haklısın ama bunu dillendirmen çok üzücü.
...
gözlerinin içine bakarken sessizliğe büründüm ve düşünmeye başladım " iyi bir eş olur mu" , "beni adam eder mi". aslında derin sorulardı bunlar.İyi bir eşi tanımlamak kolay degil. sırt sırta verebilmek.eksiklerinin tamamlayıcısı olmak.diger yarısı olmak. hayata birlikte gögüs germek.birlikte olgunlaşmak.
"beni adam eder mi" sorusunun cevabı ise o an için yoktu..
...
(degerli okuyucu.kafamda parca parca bi cok olay ve düşünce var. konu dağınıklığına yol acmadan son paragrafta bu yazımı sonlandırıyorum)
...
bi kenara çekildim ,soguk duvara yaslandım.sonra bir rüyaya daldım.uyandığımda gecmiş yaşamımında bir rüyadan ibaret olduğunu anlayacaktım.ama bu rüya hiç de kısa sürmedi...
umarım sonraki yazım daha tatmin edici olur.biliyorum bu pek derli toplu olmadı.

Cevaplar