ikizler
ikizler
bu gece sanki hayalini kurduğum evde yaşıyorum. çay ocağından geldim baktım kimse yok odada. açmadım ışığı. odamda ışık yayan nesne sadece bilgisayarın ekranı. oradan da bir müzik açtım. ses seviyesi 9 da. arkama bakıyorum 4 dolabın üstü tamamen benim kitaplarımla dolu. masamda kitabım, ders notlarım ve bilgisayarım var. ben de karşısında uzanmışım. camı da üstten açtım. İçeri yağmurun kokusu, yürüyen insanların ayak sesleri, geçen arabaların suları sıçratmasının sesi gelsin diye. şu anda odamda çok farklı sesler var ve hepsi makul seviyede. bugün okula gezginle gittim zaten. sahilde ve okulda bir miktar yağış yedim tabi. ama kimin umrunda. islanmasını bilmeyen insan içinde güzelliğe dair ne kadar şey barındırabilir ki. tıp'ın yokuşunu çıkarken tam ışıkların orada bir ağaç var mesela. ağaç da değil aslında çalılık gibi bir şey. sadece 3-4 dalı çiçek açmış. geri kalanında yaprak bile yok. sarı sarı çiçekleri vardı. kokladım onları. öyle güzel kokuyorlardı ki. bir daha, bir daha kokladım. yanımdan geçen araçların çıkardığı egzoz dumanının kokusunu çoktan unutturmuştu bana. o sırada yanımdan bir r11 geçti. İçerisi tıklım tıklım dolmuş. baktım içindekilere hepsi kupkuru. saçları, sakalları, makyajları bozulmamış. ama yüzlerinde havaya edilen küfürleri, ringin sıkışıklığından duyulan rahatsızlığı, içerisinin bunalmış havasından kurtulma isteklerini gördüm. bir de dönüp kendime baktım. hafif ıslanmış bir bot, pantolon, mont, sırt çantası, bir kar maskesi giymişim o da yağıştan nasibini almış. eldivenimi çıkarmışım ellerime soğuk vuruyor. durmuşum çalıya dokunuyorum, çiçeğini kokluyorum. ama havaya bakıp iltifatlar yağdırıyorum, çiçeğin kokusunu içime çekiyorum, doğanın parçasıymışım gibi onunla beraber yaşıyorum. bir keyif kahkahası attım orada. kafama çiçekten bir dal alma fikri geldi ama uzaklaştırdım hemen kafamdan. alacam da ne olacak. bir canlıyı gereksiz hayattan koparacağım. doğaya bir darbe de ben vuracağım. vazgeçtim ayrıldım oradan çiçeği son bir selamlayarak. bazen düşünüyorum beni zaman zaman efkara iten şey ne. hayattan çoğu insanın alamadığı zevki almama rağmen zaman zaman niye üstüme kasvetli bir hava çöküyor. çünkü daha fazla mutlu olabileceğimi biliyorum ama o daha fazlaya şu anda ulaşamamamın verdiği sıkıntı diye hissediyorum. her şeyin bir zamanı vardır ve ben beklemeyi bilmiyor olabilirim. ama inanıyorum ki zamanı geldiğinde her şey çok daha güzel olacak. rabbim en güzelini verecek. ve ben de o zamana kadar sabırla çalışacağım ve bekleyeceğim. gece evlerimizde yaptığımız aydınlatmanın çoğunu yanlış buluyorum. karanlığı güçlü ışıklarla parçalıyoruz. halbuki onun ruhu ile uyumlu aydınlatılmış bir ortamda yaşamanın zevkine varmak ne kadar da güzel değil mi. şu an odamda yaşıyorum bunların hepsini. şu an kitap okuyasım var, ders çalışasım var, hiçbir şey yapmayıp sadece dışarı izleyesim de var. baya yoğun şeyler hissediyorum yani.sanki birisi 50 kiloluk huzur çuvalını üstüme boca etmiş gibi. ben odama daha da gömüleyim en iyisi. hepinize mutlu geceler dostlarım. uykunuzda üstünüze huzur boca etsinler... :)

Cevaplar

anonim
anonim
ulan şöyle bir adam bulamadık be
anonim
anonim
bir mahsuru yoksa hangi fakültesedesin? merak ediyorum.
ikizler
ikizler
buraya anonim olarak yazmayı sevdiğim için maalesef burada söyleyemem @anonim_bayan :)
ikizler
ikizler
yok yav @anonim_bayan :)
anonim
anonim
nerde söyleyebilirsin peki? :) birazcık ipucu veremez misin? @ikizler 🙈
ikizler
ikizler
normal hayatımda söyleyebilirim. fakültem hakkında şunu söyleyebilirim. şu anda okuduğum bölüme hayallerimi daha rahat gerçekleştirebilmek, ilk önce öğrenmem gereken şeyleri öğrenebilmem için geldim. İnşallah bu bölüm bitince 2. bir bölüm daha okuyacağım @anonim_bayan :)
anonim
anonim
seni anlayabiliyorum ama benim de anlatmak istediklerim var. hani olur ya bir kitap okurken kendinden bir şeyler bulursun ve o satırların altını çizmek istersin. sırf o kitap seni anlatan cümlelerle dolu diye yanında hep kurşun kalem taşımak istersin. senin yazılarını okurken de böyle hissediyorum. kendimden bir şeyler buluyorum. İnsanlar birbirinin aynası olsa kendi yansımamda seni görebilirim gibi geliyor. belki de bir kitapçıda çoktan karşılaşmışızdır da haberimiz yoktur birbirimizden... @ikizler
ikizler
ikizler
eğer yaşadıklarımda kendi yaşamından izler bulabilen insanlar varsa bu benim için bir sevinçtir. benim de onların yaşantılarında bir iz bulabilme ihtimalimi kuvvetlendirir. sevdiğim insanlara birşeyler anlatmayı ve onların da bana anlattıklarını dinlemeyi severim. o yüzden anlattıklarını önemser ve onlarla aynı şeyleri yaşamaya çalışırım. belki de karşılaşmışızdır. belki de aynı satırları okuyup aynı şeyleri hisssetmişizdir. bir kitabın karakterleri olarak tanışmışızdır da haberimiz yoktur. olabilir. :) peki ben de iki şey soracağım @anonim_bayan burada bir kullanıcı adı ile yazıyormusun? bölümümü öğrenince sende ne gibi bir etki olacak?...
anonim
anonim
yazmıyorum ama sitedeki yazılarını takip ediyorum. kendimden bir şeyler bulduğum için. hatta daha önce de bir kere yorum atmışlığım var. :) önemli olan hangi bölümde okuduğun değil, sadece böyle benzer düşleri paylaştığım birini görebilme olasılığım var mı diye. yani aynı ortamda bulunma olasılığımız var mı diye. @ikizler
ikizler
ikizler
tabiki de var @anonim_bayan beni sadece fakültemde değil kampüsün her yerinde görebilirsin. yaşam merkezinde, kampüsteki camide, yanındaki çay ocağında, besyo daki fitness salonunda, herhangi bir yemekhanede, ormanda, tıp yokuşunu çıkmaya çalışırken, okulda gezerken kısacası kampüsün herhangi bir yerinde. genelde besyo, ilahiyat, iktisat, sağlık fakültelerinin oralarda takılırım ama. pek durduğum yerde durmayı sevmem :) eğer 1.90, uzun saçlı, siyah bisikletli birini görürsen çekinme gel yanıma. o zaman tanışırız. çay da ikram ederim :)
anonim
anonim
o zaman bundan sonra etrafıma daha dikkatli bakacağım. zaten bana yakın olan yerlerde dolanıyormuşsun. :) eğer bir gün gerçekten seni görürsem ne yaparım bilemiyorum ama yanına gelmeye cesaret ederim umarım. :) @ikizler