enguzelmevsimim
kulağımda standart gece şarkılarım. aslinda benim değil de sevdiğim birinin bu şarkılar. diğerleri uyutmuyor pek. bunlar beni uykunun kollarina güzelce teslim ediyorlar. İşte onlarin eşliğinde azicik bir şeyler karalayasım geldi. bu aralar bol bol telefondan yazar oldum, hatam olursa affedin. neyse efendim. güven meselesi vardir hani. zorla kazanilir ama kolay kaybedilir. ve siz birine nasil güvendiğinizi bile anlamadan caninizi o kişiye gözü kapali emanet eder noktaya gelirsiniz. şüpheyle yaklastiguniz kişiydi halbuki o kisi. ne kadar garip. bugün yine biri güven kapilarimi çaldı. fakat ben pek de içeri alabilecek halde değilim. İstemiyorum sanirim. her önüme geleni alamiyorum. hissettiriyor insanlar aslinda. karmaşık da bir durum bu. şu kafamla uzatamiyorum bile. yani anlatamiyorum. fark ediyorum da huylarum değişiyor. yavaş yavaş farkli bir kişiliğe bürünüyorum. korkuyor muyum bundan? hayir. peki değişimden hoşnut muyum? evet. o zaman devam etsin. bir yerinde belki durdurabilirim durmasini istersem. bir de çoooook eski bir arkadasim mesaj atti bugün. çok sasirdim. lisede baya çoktu muhabbetimiz ama yaklasik olarak bir buçuk yildir falan konusmuyorduk. az laf sokmadi ama olsun. özlemişim keretayı :d. neyse ben yine erken uyuma denemesi yapiyordum ama uyku moduna gireli yarim saat olmuş, uyuyamamisim. her zamanki gibi. sabahin köründe uyanmam gerek yine ve ben uyanmayacak gibiyim. günaydın!

Yorumlar