snorlax
snorlax
sabah saatlerini sevmemin diğer bir yanı sessizlik. aslında bu daha farklı bir sessizlik. yapay bir ses duymuyor insan. belki bir böcek ya da bir kuş sesi işitiyorum. çıkıp balkona oturdum sıkıca giyinip bu sabah. binalardan oluşan bir çevremiz olsa da karşıdaki yeşil tarla güzel görünüyor. hava aydınlanmak üzere. ne karanlık ne de güneş ışınlarını tam hissedebiliyorum. sevdiğim bir zaman dilimi bu. huzurlu. hayatımda yaptığım değişiklikleri düşündüm. önceden de yaptığım şeyler vardı ama olanlardan sonra daha çok hissederek yapmaya başladım sanırım. zira kalbimde bir hafiflik var gibi hissediyorum. aslında tam da tarif edemiyorum bu hissi. güzel bir şey sadece bunu söyleyebiliyorum. keşke çok önceden bu şekilde olabilseydi. daha çok yol almam gerektiğini biliyorum. İsteyip de yapamadığım ya da kendime bahaneler ürettiğim şeyleri yapmak istiyorum artık. basit şeyler aslında düşündüm de. kendime engelleri ben koymuşum. şu saatten sonra geriye dönüp yaşadıklarıma bakıp 'vah, tüh' demek kalbimi karartmaktan başka bir işe yaramayacak. geleceğe de körü körüne bağlanamam sonuçta ne zaman öleceğimi bilmiyorum. ama 'şu an' ımı güzel geçirirsem gelecekte ' bu an' ı hatırladığımda şimdiki gibi olmam. kendimden vazgeçtiğim bir zaman vardı. tüm sessizlik içerisinde penceremden gelen bir ses işittim. ne yapıyorum ben diye sordum kendime. o anki boğaz düğümlenmesini anlatamam. çok önemli bir şeyi unuttuğunuzu düşünün bir anda hatırlıyorsunuz. kafamda bir ısı hissettim desem yeridir hatta. kendi adıma düşünüp üzüldüğüm en anlamlı konuydu o yaşların sebebi sanırım. o günün gecesinde çok da güzel bir rüya görmüştüm. o zaman değişti bir şeyler bende fark ettim. sonra da hayatımda bazı şeylerin sırasını değiştirdim. bunları neden yazıyorum peki? allah her ne olursa olsun kulum bana gelsin diyor. ben bunu bildiğim halde kendimden vazgeçmiştim. nasıl bir ruh haline büründüysem artık. şöyle bir şey okumuştum. hatalar, günahlar her seferinde siyah bir nokta olup kalbe düşüyor. yavaş yavaş birikerek bir süre sonra da kalp tamamen kapkara oluyor. ve bu her nokta insanı biraz daha uzaklaştırıyor hakikatten. bir şeyler değişince ruh hali de değişiyor insanın gerçekten. huzursuz hali çok olmuyor. ya da ani öfkelenmeler olmuyor artık. etrafıma bakınca ilk önce güzellikleri fark edebiliyorum. ya da bir konu hakkında ilk önce daha olumlu yönden bakabiliyorum. İnşallah böyle de devam eder. adil erdem bayazıt ' damla damla oluşuyor hayat' der. hayatınızı oluşturan her damla berrak olsun. gününüz güzel geçsin dedikodu meclisi. esen kalın, mutlu olun..

Cevaplar