liseli
liseli
7 ay
ben buraya yazdığım yazıları genelde günlük hayattaki gözlemlerimden esinlenerek yazıyorum. bu da onlardan sadece bir tanesi.

evde misafirler var, konuşmalarına kulak misafiri oluyorum, çocuklarını diğer çocuklarla kapıştırıyorlar. "ya benim çocuk hiç zeki değil, yaşıtları çok hareketli çok akıllı ama bunda kafa yok." "benim çocuk da hiç iyi top oynayamıyor, bisiklet süremiyor, yaşıtları çok iyi top oynuyor kuralları biliyor, fırıldak gibiler."

dönen muhabbet bu eksende ilerliyor. bulunduğum çevre yobazdır. büyükler varken sen konuşamazsın, yorum yapamazsın, bu yüzden istediğim gibi ağızlarının payını verme şansım yoktu.
sadece şunu sordum adama "çocuğunuzun elinden tutup da hiç birlikte top oynadınız mı? bu konuda ön ayak oldunuz mu?" dedim, hayır dedi. "e o zaman hiç yardım etmediyseniz, neye dayanarak bir gelişim bekliyorsunuz?" dedim, bir şeyler dedi hiçbir şey anlamadım, homurdanarak konuştu, ben de uzatmadım ters tepmesin diye.

kısacası demem o ki; çocukları diğer çocuklarla kapıştırma kıyaslama saçmalığına hiç değinmiyorum bile, orası ayrı. benim değinmek istediğim şey, çocuklar boş bir kap gibidir. İçini doldurmak size düşüyor. siz çocuğa hangi alanda yardım eder, ne yönde gelişmesini isterseniz, çocuk da o yönde gelişim gösterir, ilerler. sen geceleri teleskopla gökyüzüne bakıyorsan, çocuğun da senin gibi olacak, o yönde gelişim gösterecek. çocuğa hiçbir şey öğretmeyip, her alanda gelişim göstermesini beklemeyin.

pişkin herif hala yanımda konuşmaya devam ediyor "anlamadım ki sorun bizde mi çocuklarda mı, gerçi diğer çocuklar yapabiliyor, bunlar yapamıyorsa, sorun bunlarda galiba. bunları da böyle kabul etmek lazım. yapıcak bir şey yok."

umarım sizler iyi anne babalar olursunuz. tekrar görüşmek üzere, hoşça kalın.

Yorumlar

anomine
anomine
7 ay
👍👏👏👏