iyikalplipsikopat
iyikalplipsikopat
insanin kendisiyle kaldigi bu saatlerde hayatin bos bir tuval oldugu daha net bicimde anlasiliyor.ben elime kalem alipta bir seyler cizdigimde hayat anlamli

tum sikintilqr dertler istenmeyen her sey hepsi hayattab kalmak ve daha cok tuketmek eglenmek zevkleri yasamak icin

gelecek kaygisi ve gecmise olan uzuntu ile simdiki anlar in kiymeti bilinmiyor.neden bu dunyaya uyum saglamaliyim neden calismayi hayati parayi umursamaliyim nefes alip vermeye eglenmeye yasamaya hissetmeye devam etmek icin degil mi?peki bunlara deger mi?

hangi hisse kapilirsam onunla ozdeslesiyor onunla sinirli oluyorum.tembelligimi gizlemek icin yalanlar uyduruyorum uzuntu ve hareketsizlik hcbr sey kazandirmayip her seyi kaybettirirken neden insanlar bunu birakamiyor.hislerinden dolayi..

hayat kafamizin icindeki degil insanlarda kafamizin icindeki degil.sosyal bilimlerin bu yuzden kesnligi yok ve hicbir sey kesin degilken her sey mumkundur.hayata uyum icin neler yapmam gerektigini anliyorum ama hep bi eksiklik var yasayamama eksikligi.benre insanm gulmek eglenmek uyumlu olmak istiyorum ama kafami kaldirmadan kendimi gelistirmem gerek.zaman geri dondurulmuyor bu bastirilma ve yasayamamazlik yalnizlikla birlesince beni fazlasiyla yozlastirdi ve sapkinliklara neden oldu

para kazanmam kimseye muhtac olmamam kendi kendime yetebilmem lazim.bunun icinse kendimi gelistirmem cahillgimle savasmam lazim.suana kadar yariölu yasamis cahilligni kapatmak icin hayal gucuyle ovunen ben dunyaya yeni gelmis cocuk gbi bakiyorum gulmek eglenmek dunyayi tanimam gerek ama o kadar gerceklerden uzagim ki insanlara yasitlarima yeni yeni uyum saglamaya basliyorum maddi zorluklarda bunu iyice zorlastiriyor uzayliyim insan olmam gerek.zengin tiplerin psikopatliginin sebebi bu olmali dusunsenize hicbir sey yasamiyor hissetmiyor sadece para icin cabaliyorsunuz bunu basariyorsunuz ve bunu yaparken sizinle dalga gecenleri asagiliyor baslarina bela oluyorsunuz

hayir gercekleri kaldiramiyorum duygularimi serbest biraktigimda byuk aci cekiyorum kafami gerceklere cevirdigimde ezikligimi hayal kirikligi oldugumu goruyorum duygularima genel olarak hakim olma yetenegim tum dengemi bozuyor tek savunma mekanizmam ise gerceklerden kacmaya calismam

hayat ben dusundugum kapildigim aldandigim hissettigim zaman anlamli oluyor sekle giriyor ama ben ona bakmadigimda umursamadigimda yok oluyor tum korkular cabalar hepsi bos gereksiz anlamsiz oluyor.dunya benden cikiyor ve bana ulasiyor

Cevaplar