6 Kaç ay oldu nezaman başladı bu koşturmaca
uçuşmaca beklemekler hiç anlamadım bu dönem nasıl bitti dersler , tatiller ....
Çocukluğumdan ( ergenlik) atlayıp yetişkinliğe geçmiştim. 17 yaşımı yaşamak bu yıla nasipmiş.
Evet içimde ilk defa fırtınalar yangınlar olmuyordu ,ne gerek var konuşmaklara diyip yuttuğum kelimeler ilk değildi.
Ve bir kaç çümle kaçıverdi tutamadım evet
söyledim sevdiğimi kıyı güvenli görünüyordu bırakıverdim ....
Öyle o iki kelime; kaldı ya kapıda açılcak gibi bekledi , yaramazlık yaptı düştü üşüdü yandı ağladı kaçtı kaçamadı yoruldu ve dayanamadı vurdu o kapıya.
Üstü dışarda kalmışlığın yıprattığı eskiler eksilmemiş çocuksuluğuyla ....
Kimsin dedi
Tutcan mı ? dedi
Ellerim dolu, bak içeri içeride dolu dedi
Hevesini kırmak istemem ama durum bu çocuk...
Heves mi benim o ne bilmem ama
Kırılmadım kızmadım sadece mahcubum size.
Şeeeeey ben sanmıştım ki 😐özür dilerim gerçekten özürdilerim bilmiyordum ...
Anlayacağınız sevdiği varmış seveceği yokmuş bizi.
İnsan hiçmi belli etmez be insafsız ,ama suç bende annen mi o yaramazlık yapınca iki terlik vurup unutsun.
Hayat yaramazlık yapınca farklı vuruyo işte...acısada öldürmüyor.
Neyse çocuktuk mutluyduk geçti.
Geçmedi geçmiyor her şey geçsede bu ustümdeki utançla yanakları al al gönlü ürkek dolaşıp dururum. Allah büyük O ndan ümitsizliğim hiç yok.
Seninde gönlün büyüktür bayım inşallah effetmişsinizdir. Kimseye söyleme olurmu aramızda kalsın... Benimde defterimde öyle bir anı...