poseydon
poseydon
5 ay
ben, gece yarilarini kuşanmaya geldim. mavilikten kaçarak karanlikla yoğrulan saatlerde her şey olsa olsa bir yanılgı'dan ibaretken üstüme bir iki beden büyük gelen tüm duygular farklı sonuçlara zemin hazırlıyor. bir de bütün bunların arasında asla yeterince rahat olamayan ve huzursuzlukla çepeçevre sarılmış, kuşatılmış bir durumda olan tuhaf, hayalden ve yaşamdan yana oldukça kısıtlı kalarak sürekli zihin kemiren düşünsel oyunlar. giderek ağır gelen bazı şeyler ile ağırlığı sonradan anlaşılan bazı şeyler sanki hep yani basimizdaymis gibi alaycı. öyleyse şimdi nasıl anlatmalı pencere camına hınçla çarpan yağmur damlalarının öfkesini, sitemini ve kanla bir gevseklige maruz bırakılan bu dünyada, geride bırakılan hatta bazen geride bile birakilmayan, bırakılamayan onca şeyin yok olan manasını. ve her şey toparlandı kaçtı işte. mavi bir gökyüzünden yemyeşil bir denize. bir balığın midesinde bir süre dinlendi ardından balıkta kaldıramadı gökyüzüne ağır gelen bu küçücük her seyi.

Yorumlar