ikizler
ikizler
İyi geceler gençler. nasılsınız? benim memlekete gelince ayarlarım kaçıyor yav. daha toprağına ayak basar basmaz değişiyorum sanki. bir anda adapte oluyorum buraya. halbuki adapte olacak şu an için ailemden başka ne var bilmiyorum. çünkü arkadaşlarımın daha sınavları bitmedi. normalde en son gelen ben olurdum buraya. bu sene ilk ben geldim ve 1 haftadır evde sıkıntıdan patlıyorum desem yeridir. samsunda yurda girmezdim ben. hiç bir işim olmasa gezginim ile dolaşmaya çıkar sokak sokak dolaşırdım. ama memleket zaten küçük olunca, arkadaşlar da gelmeyince yapacak bir şeyim olmuyor. fark ettim ki ben samsunda kendimi oluşturmuşum. özgür bir birey olarak orada var olmuşum. hayatımı orada kurmuşum. şimdi de diyorum ki iyi ki hazırlık okumuşum. yoksa okulun son senesi olacaktı bu sene. allahtan 2 sene daha var. bir de lys'ye giriyorum hafta sonları. basit geldi bu seneki sınavlar bana. o dersleri görmeyeli 3 sene oldu ve hala yapabiliyorsam daha lise okuyan kardeşler hayli hayli yapabilir diye düşünüyorum. bir de amaçların çok önemli olduğuna inanıyorum ben. geçen lys nin birinden çıktım. gayet iyi geçti sınav. yani benim hedeflerim ve çalışmalarımın karşılığını tam veren bir sınavdı. çıktım mutluyum tabi ben. annem nasıldı dedi. dedim güzeldi, basitti. çevredeki teyzelerden de biri de dedi ki. oğlum herkesin yüzü asık çıkıyor bir seni mutlu gördüm. ona da dedim. ben amaçlarımın ve çalışmalarımın karşılığını içerde tam olarak aldığımı düşünüyorum. o yüzden olması gereken oldu ve iyidi dedim. İnsanlar neden çalıştıklarının daha fazlasını beklerler anlayabilmiş değilim. koca sene yatıp sınav çıkışı üzülenler veya vize, final öncesi işi dalgaya vurup okul bitmiyor diye dert yakınanlar niye üzülürler anlamam. veya gerçekten üzülürler mi? neyse nerden çıktı bu kadar sınav muhabbeti ya. okul bitmiş daha sınav muhabbeti yapıyorum. ayıp ayıp. evin en çok sevdiğim yanı da mutfak. zaten yemek yemeyi seven biriyim. bundan dolayı yapmayı da severim. geldiğimden beri tüm yemeklere karışıyorum. kesme tahtam ve bıçağım elimde olduktan sonra yapamayacağım yok gibi geliyor. hakikaten bir şeyler doğramayı o kadar özlemişim ki, önüme yığsalar sabahtan akşama doğrayabilirim herhalde. tabi egede olmam da yansıyor mutfağa. baharatlar, yaz sebzeleri havada uçuşuyor. ama bu sene yaz okuluna geleceğim. kısa sürecek bu sevincim ama olsun. artık yeni evimde yaparım. onun için de para biriktirmem lazım. artık ramazandan sonra çalışmaya da başlarım. samsundaki ütopyamın her işini kendi emeklerimle yapmak istiyorum. İnşallah nasip olur. şimdi baktım da hakikaten memlekette boş bir hayat yaşıyorum. ama inşallah seneye böyle olmayacak artık. bakalım gerçekleştirebilecekmiyim hedeflerimi. hepinize mutlu geceler dostlarım. puslu gecelerin arasından ay dede gülsün yüzünüze :)

Cevaplar