snorlax
snorlax
... bir iki adım attıktan sonra durdu. şöyle bir etrafına bakıp tanıdık bir sima görmeyi bekledi. kimseler yok. olanlar yabancı... gülüşler ve sesler yabancı. ne bekliyordum ki dedi içinden bu kadar zaman sonra. en azından tanıdık birkaç dükkan hala duruyor. şehrin havası hala bildiğim gibi diye düşündü. kalbi kuş gibi pır pır ederek geldiği bu şehrin yabancılığıyla karşılaşıp yavaşça yürümeye devam etti. anılarını hatırlayıp tebessüm ederek büyüdüğü sokaklarda yürümeye devam etti batan güneş' in etrafa yaydığı renk ve sükunetle...

Cevaplar

Sessizkadin 🕵️‍♀️
Sessizkadin 🕵️‍♀️
gitmiş olmak zordur. onca zaman alıştığın taşı terk etmek , zihin zeminden neler alıp söker. sonra gelirsin ve itersin tüm parkeler aynı kalsın. sokağın kemerli köprüsü aynı anıları yaşatsın sana . ama olmaz sen heycanlanırsın da yabancı sözler bilmez. susarsın daha çok susarsın. belkide hiç susmadığın kadar çok susarsın. ve bakarsın da tek tanıdık şey tüm zarafeti ile gene denize gömülen güneştir.
snorlax
snorlax
umut öyle bir duygu ki bazen olmayacağını ya da beklentiyi karşılamayacağını bilse bile insan yine de tutunuyor ona. vazgeçmemek, yine eskisi gibi görmek, hissetmek istiyor kalp. coşkulu sevinç yerini buruk bir gülümsemeye bırakmış oluyor. yine de mutlu oluyor çünkü güzel bırakmış o şehri arkasında. anıları zihninin en güzel yerinden manzarayı izler vaziyette en azından. ve insanın evi neredeyse, nerede yaşıyorsa artık oraya ait olmaya başlıyor. zamanla birlikte en bildiği yerlere bile yabancılaşıyor, şehir onu yadırgıyor. senin dediğin gibi öylece suskun vaziyette tanıdık şeyler aramaya çalışıyor @sessizkadin