yonderly.
bir anlığına elektrik kesildi. çocukken mumun gölgesinde, ellerimizle yapmaya çalıştığımız saçma sapan şekiller geldi aklıma. hiçbir şeye benzetemediğimiz, belki de benzetmeye çalışmadığımız şekiller. hangi mahallenin elektriği önce gelecek heyecanımız ve pencere önü çiçeği oluşumuz o an için. mumun alevinden geçirdiğimiz parmaklarımız ve o küçük çaplı adrenalin... bazen de o kadarcık ışıkta ödev yapma çabamız ve bundan hoşnut olmamız. odanın karanlık köşesinde kendi kendimize var ettiğimiz yaratıklar, korkular ve bu yüzden kardeşlerin yanından -ışık gelene kadar - ayrılmamak, tuvalete bile gidememek. işte buydu çocukluk.

Yorumlar

Zeze
Zeze
3 ay
o anlara gittim bir an, ne güzeldi ya. güzel yazmışsın ☺️