geç kaldım

odin
odin
hayko cepkin'in başucu eseri.

ellerim güçsüz
bileklerim ince
tutamam ki kolundan
kaçırayım sinsice

gözlerim görmez
kulaklarım duymaz
ağzım laf yapmaz iken
nerden hak ettim seni

geç kaldım, her anına
geç kaldım, gözyaşlarına

gökyüzü gibi
gözlerinin içi
tutamam ki yıldızdan
halim kaybolmuş gibi

sen ağlama
ben ağlarım
gül ki gülsün yüzüm
bende biriktir seni

geç kaldım, her anına
geç kaldım, gözyaşlarına

geç kaldım, her anına
geç kaldım, gözyaşlarına.

şarkı üzerine bir kaç şey karalamadan olmaz. her ayrılık ayrılık değildir, bazen bir anlık hatalı karar sonucunda da bu sonuç doğabiliyor. İnsan olmanın tabiatına verelim, buna da pişmanlık diyelim. tabi ayrılık ve sonraki süreçte karşı taraf acısını yaşarken siz orada değilsinizdir. onda mevsim kıştan ilkbahara dönerken, sizde sonbahar artık kışa dönüyordur. o saatten sonra o geç kalmışlığı doruklarda hissedersiniz. yokluğunuzda çektiği acı onda geçmiş olsa bile, siz bunu öğrendikten sonra yükü sizde kalıcıdır.