ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
giden gitti sevgili bile yapmış az önce öğrendim, ne belkiyodun ki, eskisi gibi olabileceğimizi mi dedi bana. canı sağolsun... ben bunu hakettim arkadaşlar fazlasıyla hakettim. denk geliyorum bazen kimi sevilmenin ne demek olduğunu bilmiyomuş, kardeşim benim ben söyleyim sevildiğini anlayınca bi havalara giriyosun sonra benim gibi kalıyosun böyle, yüzüne bile bakmıyo, az önceki gönderide söyledim seviyorum derdi diye şimdi defol git diyo adam. hakettim ki ben. ey 1.56lık ben! daha ne zaman akıllanacaksın! daha kaç ah alıp elinden kayıp giden arkasından bakakalacaksın! kendine gel bi, gerçi hoş gelmesende bi insan telefonun nerde olduğunu bilmeyecek kadar yalnızsa varsın gelmesin kendine bu ben. bir daha sevdiğin kişiyi sevilmek daha güzel diye harcamaman dileğiyle...
benden kendime öğüt....
velhasıl kelam bugün de yalnızız...
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
biri vardı beni seven, her zaman bana destek veren. bana yardımcı olan, ya bi insan düşünün tamam mı dünyasında bi siz varsınız. her gün 3-5 saat konuşan, inkanı olsa daha çok konuşacak bi kişi düşünün... o ki, beni sevdiğini gözlerimin ta içine seviyorum diye bağırır gibi bakardı, o ki ben beni sevme dediğim halde onu üzdüğüm halde ben seviyorum, beni sevmediğini biliyorum ama seviyorum derdi. o ki bana bana her seni seviyorum dediğinde konuyu değiştirsem dahi niye yaptın demezdi. uzakta olmasına rağmen korurdu beni. ama biliyo musunuz ben bunların hiç birini görmedim, göremedim. bi gün sırf benden uzaklaşsın diye bir sürü yalan söyledim yok sevgilim var yok şöyle böyle, sonra o gitti.. ben içimde bi eksiklik hissediyodum kendimi korunmasız, sanki ayağım takılıp düşecek gibi hissediyodum. bi yıl boyunca benim yanımda olan elimi dahi tutmamış bi insana yaptım ben bunu. bi boşluk derin bi boşluk, şimdi yok o. bi kaban almıştı bana, kış geliyo. ben o kabanla ısınabilecek miyim dersiniz, hatta ben onu giyebilecek miyim? ben öyle nankör bi insanmışım ki bunu anlamadım, ben öyle acımasız davranmışım, kendimi ben bile affetmiyorum o niye affetsin ki? bunları ona söyleyemiyorum, içim içimi yiyo... siz siz olun sizi sevenin peşinden gidin, öyle iki gün konuşupta seviyorum diyenlerin değil! o size babanız yoksa baba anneniz yoksa anne abi dost kardeş her şey oluyo bunu görün! ben ahını çekiyorum şu an belki öyle özledim ki onu... İyi geceler...
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
omüye geldiğime ne kadar pişman olduysam artık bu sene okula falan gelmiyorum omülüler... allaha emanet olun, ama uzaktan da takip edicem sizleri arada yazarım. velhasıl kelam bugün de yalnızız...
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
babam yok diye hep yalnız olduğumu düşünürdüm ama benim düşündüğüm her ama her şeyi buraya babalar gününde yazan ne çok dert ortağım varmış, siz de yalnız değilsiniz babamı o 40 yaşındayken 6 sene önce lösemiden kaybettim en zor zamanımda yanımda olamadı canım babam. hep iyileşcek diye beklerken, ben seni sağ olarak dönmeni beklerken, bana iki hafta sonra ben gelcem kızım derken böyle beklememiştim, seni gözlerin kapalı tertemiz yatarak gelmeni beklemiyordum. ne kadar belli etmesen de sessizce ağladığını duyardım ben babam, hepiniz biliyodunuz böyle olacağını bi ben mi bilmiyodum? gittiğin yerde mutlu ol babam benim... gelicem yanına.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
kendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok konuşuyorlar ki...bir söz insanın neresinden doğar dersiniz? dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi? ve kaç kapıdan geçip yerini bulur bir başka insanda? yerini bulur mu gerçekten? sözü yasaklamalı ömür hanım yasaklamalı...kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki? olanağı olsa da insanların yürekleri konuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten olurdu. aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. yanılıyor muyum? olsun.
bu güzel şiiri eser gökay'dan dinlemenizi tavsiye ederim.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
bugün de kimse benden bahsetmemiş. gönül rahatlığı ile uyuyabilirim artık. İyi geceler omü dedikodu ailesi. size de iyi geceler henüz tanışmadığım yüzlerini bilmediğim, adını, nerde, kim olduğunu bilmediğim ve bi zaman sonra iyi-kötü olarak ayıracağım insanlar. velhasıl kelam bugün de yalnızız. fakat bugüne de elhamdülillah.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
siz de benim gibi sabahtan beri atılan snaplerden sıkıldınız mı? arkadaslar yeter artık tamam kar yağdı sakin olun bi ya, siz olmasaydın kimse dışarda ne olduğunu anlamayacaktı ya zaten 😒
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
bu aralar ruh halim:
beni beğeneni ben beğenmem, benim beğendiğim ise beni beğenmez. yoksa ben tipsiz miyim ha?
velhasıl kelam bugün de yalnızız. ✋
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
1 saat öncesine kadar üniversite tramvay durağında süzüldüğümü de gördüm ya artık ölsem de gam yemem. boyum uzun da değil ki hani toplasan 2 saniye sürer süzmen. ne öyle uzun uzun bakmalar falan oldu mu şimdi 😐
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
bugün diş fakültesine gittim, iki tane çürük başlangıcı vardi bende geç olmadan yaptiriyim dedim neyse muayene oluyorum 4 kişi gelmiş başıma bakıyorlar ağzımın içine, tamam iki kişi anlarım da 4 kişi neden insan geriliyor ya. ben bi utan bi utan. velhasıl kelam bugün de yalnızız demeden önce farkettim ki bugün bayağı kalabalıktım yani.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
günaydın omü dedikodu üyeleri erken uyandım, 2 öğretimken evet erken uyanmak çok saçma. ama siz siz olun sıkıntılarınızdan kimseye bahsetmeyin, çünkü karşındaki sıkıntının büyüğü küçüğü diye ayırt edeceğinden bunu da küçük görecek. sıkıntının büyüğü küçüğü yok arkadaşım. bana göre sıkıntı budur sana göre odur, kimse kimsenin ne derece sıkıntı çektiğini ya da o sıkıntıların içinde olduğunu bilmeden bi şey demesin.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
yalnız olmaya o kadar alıştım ki, biri gelip yalnızlığımı elimden alacak diye korkar oldum. bana noluyo böyle anlamadım ki. velhasıl kelam bugün de yalnızız.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
bugün yorgunum yalnızım tabi dedim bi filme gidiyim. yaptım alışverişimi aldım başımı girdim film salonuna düğün dernek 2 ye gittim ama bazı yerlerde salondakilerin güldüğü yerde acaba kaçırdığım bişey var da benim haberim yok diye düşündüm. yok yani gülemedim. velhasıl kelam bugün de yalnızız.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
ne zamandı hatırlamıyorum ama okulun 2. 3. haftası gibi saat 6-7 fen edebiyat duraginda gördüğüm, ringde bana yer verip benimle konuşmaya çalışan fen edebiyatta olan adidas çantalııı. unutmadım ha bilesin. 😑
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
hala daha yalnızım. bi kedim yok belki ama oolsun. pc var twitter var yazıyorum yazıyorum kimse de niye yazıyosun demiyor. çünkü niye sorsunlar ki? İnsan yeter ki yalnız olmasın var ya her şey saçmalayabiliyo. saat olmuş ben hala duman dinlesem, sezen dinlesem, yüzyüzeyken konusuruz, ikiye on kala, son feci bisiklet falan dinlesem. çünkü müzik beni yalnız bırakmıyo. velhasıl kelam bugünde yalnızız.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
benim de kedim olsa bana trip atsa, hep trip atan taraf olmak çok sıkıcı olmaya başladı artık. neyseki yalnızım, ne trip attığım ne de trip atanım var velhasıl kelam bugün de yalnızız.
ikiyeonkala
ikiyeonkala
1 yıl
ne de çabuk sıkıldım bu üniden. tamam iyidir falan ama şu sevgilileri görmekten sıkıldım? neden bi sorun ne-den? zaten 2. öğretim olmak ayrı bi sıkıntı, havalar soğuk. dersler de iyi ama bi eksiklik var.