iyikalplipsikopat
2 ileri 1 geri

1 haftadir hayat pek kotu gitmiyor.kendi kendime odev olarak uyguladigim gunluk sinav mekik barfix calisiyor ve haftalik 40 sayfa olsada kitap okuyorum.nedir bu bir ayaga kalkis mi?agzimdaki kani yutup sagdan soldan tutuna tutuna destek alip dik durmaya cabalamak mi?1 haftadir daha iyi hissediyorum daha zinde daha saglikli daha zeki daha yaratici.ozellikle dun gece okudugum kafkanin aclik sanatcisinin kitaba ismini veren hikayesi beni derinden etkiledi.ek olarak eski kiz kankamla konustugumuzda bana anlattigi mutlulugun anahtarlarindan biri olabilecek ve bugun facebookta izledigim ali babanin kurucusu jack ma nin 1 dakika 15 saniyelik videosunda anlattiklariyla ayni temele dayanan hakikat neredeyse tum bu degisimin baslangiciydi

dertlerimizi sikintilarimizi anlatip karamsarliga bogulmamiz ve diz cokup sizlanmamiz hicbir seyi degistirmiyor.olaylar olur onemli olan onlara karsi yaptiklarimizdir bir insan hafif bir meltemle yere dusebilir fakat buzun ustunde akrobatik hareketlerde yapabilir kisi yasadigi kotu seylerin neden oldugu basarisizliklardan dolayi surekli kaderini suclamak yerine ozelestiri yapmaya kendini gelistirmeye degistirmeye basladigi an o kisi icin umut var demektir

tabikide bu her zaman gecerli degil.ornegin dun gece arkadaslarimin eglendigi videoyu gorup hayatimda hic bu tur eglencelere katilmadigimi kesfedip asagilik kompleksiyle baslayan, nefrete ofkeye hirsa intikam ve sadistlige sapkin cinsel fantezilere donusen aci dolu anlarin, dun videoyu gordugumden itibaren yaklasik 3 saat, bugunse yaklasik 5 saat boyunca neden oldugu etkiyi cinsel sapkinlik dolu pornografik ogelerle kapatmaya calismam gibi durumlarda bunlar pek gecerli degil

kaybolmus bi haldeyim gelecek kaygisindayim 0 dan kendimi kesfetmem gerek yapabileceklerimi yapamayacaklarimi belkide yanlis bolumu okuyorum hayatimin sonuna kadar ezik sonuk mu kalacagim kendi parami kazanip ayaga kalktigim mutlu oldugum hayati yasadigim anlar olacak mi?hep ayni kuruntular senfoni gibi kafamin icindeler once ygsden sonra intihar edecektim sonra okul kazandim "okul bitince intihar ederim" oldu gecen yaz temmuz sonunda bunu yapmaya ramak kalmisti ki burada tanistigim melek gibi bi insanin destegi engel oldu ve suansa buradayim kaybolmus bi halde ayaga kalkmaya calisan kalktigindaysa nereye gidecegini bilmeyen masum bir bebek gibi hafiza kaybiyla uyanan ve kendisini "arayan" filmdekiler gibi

yinede hayata karsi o istahi kazanamadim.benim icin hala olum ve yasam cok basit.istedigim zaman kendimi oldurebilirim gibi.bir ruya gibi sanirim bazi seyler geri gelmiyor olunce tekrsr canlanamiyor
cok zengin olup sapikliklarimi gerceklesturme hayalinin verdigi istahla hareket ederek hayata tutunabilirim bugun bunu dusundum ama benim duygusal ve iradeli yapima uygun degil.yasiyorum iste hem belli mi olur hayat suprizlerle doludur kotu oldugu kadar iyide var kotu sans oldugu kadar iyi sansta var umut iste ama kimsenin umuttan daha sadakatli bir dostuda yok
iyikalplipsikopat
yenilenme ve dirilis

gecenlerde 2 ayri sok yasadim

birincisi en son mayis 2016 da gorustugum ve bana hep destek olan kiz kankamla tekrar iletisimimizin saglanmasi tekrar mesajlasabilmemizdi.onla iliskimiz gecmisimiz biraz karmasik olsada onun bu dunyadaki en kibar samimi ve sevecen insan olduguna inaniyorum tum bu yozlasmami gormemi sagladi "neydim ne oldum" dememi sagladi "ne yapiyorum ben" dememi sagladi bu gercekten buyuk bir etki.yalnizliktaki yozlasmami eski bir dostum sayesnde gorebildim

ikinci soksa bu yozlasmaya karsi savas acmam ve tum gun karamsar dusuncelerle bogulmak yerine bir seyler yapmaya calismam.spor ve kitaplar disinda pek secenegim yok tabi :d ama benum icin bir basaridir bu.okuldan geldigumdd tekrar yuruyus yapip spor aletleriyld calismam ve gece kitap okumam.tek kotu yani vize haftasi ama bu da dert degil

umut olmasa kimse yasayamaz.hayat zaten bu degil midir?umut cabayi ringe inancsizca cikan korkarak cikan boksor en ufak yumrukta nakavt olacaktir ama en gucsuzu bile inancla ciktigi ve cabaladigi surece ayakta kalacaktir.hayat yumruklara karsi ayakta kalmaktir bunu saglayansa umuttur.

kisi gozleriyle gercegi degil yalnizca kendi perspektifini gorur akli ilede yalnizca bunu yorumlar ve perspektifini gercek yerine koyar

spor ve kitap beni gelistirebilir hatta ileride basarili olmamida saglayabilir.ama insanin icinde bir seyler öluyor bazi seyler tedavi edilemiyor geri gelmiyor felcli kaliyor sanki yinede onlari canlandirmaya calisacagim.ben canavar degilim olmayacagim yeniden kozama girdim yenileniyorum diriliyorum daha dogrusu bunlar icin cabaliyorum solgun ve sonuk ruhumu canlandirmaya hissiz ve suratsiz yuzumde tebessum yaratmaya calisiyorum bunca yalnizlik ve yozlasmadan sonra canlanmaya calisiyorum yari olu ruhuma umutla tedavisi uygulamaya cabaliyorum ve kendime sunu soruyorum

ben neydim?
ne oldum?
ne olabilirim?
iyikalplipsikopat
nankorlugumu ve bencilligimi anlamak mi yoksa zugurt tesellisi mi?

dunya bir elma biz kurtcuklariz ve tum savas elmadan daha buyuk parca koparmakla ilgili.ne kadar iri bir kurtcuksan o kadar guclu ve sayginsin

vize haftasi, odevler yine stres ve kosusturma hayat zaten bu degil mi?her canlinin derdi guvenli ve sicak bir yerde beslenip yavrulamak degil mi?bizlerinde tum yaptigi bu tum bu kosusturmanin sebebi hayvan bedenlerimizi hayatta tutmaktan ibaret ve bu ugurda birbirimizi eziyoruz ne kadar ezersen o kadar guclusun dogrudan veya dolayli farketmekszin tum sistem boyle

yasami boyle kasvetli yapan sey hissedebilen bir vicdan mi, dusunen bir akil mi yoksa her seyi ayagina bekleyen tembel biri olmak mi?cok merak ediyorum matrixteki gibi sanal gerceklik sistemi kurulsa ve herkese zengin guzel bir yasam sunsa insanlar sahte ama renkli olani gercek ama gri olana tercih ederler mi?aslinda sorunun cevabi uykunun okuldan isten stresten daha cok sevilmesinde sakli.yani evet ederler ugrunda her seylerini feda ederler

yinede kelimeler dusunceler anlamsiz bakis acilari hepsi bos hayat bu iste yasaniyor ve insanlar onun yasanilmasi gerektigine umutla inaniyor.peki ya bugun ileride daha makam sahibi daha zengin biri olmak icin daha buyuk guclu iri bir kurtcuk olmak elmayi daha cok tuketmek icin ne yaptim?hicbir sey
iyikalplipsikopat
nedensellik zincirini kirabilmek

10 gundur yokum sinir krizleride gecirdim kahkahalarda attim intihar bunaliminin dorugunuda yasadim anin tadinida cikarttim tabi %80 i kotu olanlardi

tum mesele hareketsizlikle alakali.sonucta duygu ve ruh hali hormonlarla ilgili en karamsara bile mutluluk hormonu versen mutlu olur mutlu hisseder

telefonuma yanlislikla attigim.format beni dusunmeye itti.telefonumda yeni bir sayfa acildi ilk aldigimdaki gibi oldu tum o eski mesajlar, silinmesin diye korudugum fotograflar hepsu gitti ama sanki uzerimden yuk kalkmis gibi oldu bunun gibi basit bir degisum bu dusunceyi getirdi ve bu dusuncede digerlerini..

her sey nedenselligin zincirini kirmakla alakali.bir halkanij degisimi her seyi degistiriyor.olmasi gerekenin olmamasiyla alakali her sey.korkmasi gereken yerde sevgiyi tercih eden biri her seyi degistirebilir.sonucta basari tembellik yerine calismayi tercih etme surecinin neticesinden ibaret.kisinin yapmaya itildigi seyi yapmamasi her seyi degistiriyor.depresyonda birinin hareketsizlik icinde karamsarliga dalmasi yerine ani bi kararla spor yapmasi gibi

bunu asmaliyim hayatin itis gucune karsi durmaliyim degisim ancak boyle olur.insan sadece kendisini zorlayarak degisebilir ve her sey degisir cunku her sey her an degisim icinde

bu gafleti asacak duygularimin ustunde olacagim.

resim mi?5 yil boyunca platonik sekilde kor kutuk asik oldugum yari kolesi haline geldigim ugrunda erkeklik arzularimi reddettigim karsiliginda beni hep asagilayan bana cirkin diyen kizin yazdiklari.ondan aldigim ilk iltifat ve bu beni bir seylerin degistigine ikna etmeye yetti..
iyikalplipsikopat
1 adim ileri 3 adim geri

bu hafta anca okula basladim eksiksiz derslere girdim guzeldi daha sosyaldim daha disa donuktum iletismim daha guzeldi giyimimin duzelmesinden olsa gerek daha ozguvenli daha canliydim

diger yandan tipki gecenyilki subat tatilinde oldugu gibi bugun 4 5 saat araliksiz istahla sapik igrenc cinsel seylere baktim.gozlerim kuruyana kadar tamami sapkin seylere ozellikle hukmetme odakli kolelik itaatkarlik temelli fetislere baktum...iste sapiklik bu

herneyse daha 1 saat oncede annemle kavga ettim.konusu sacma ama dayanagi ayni.dinlenmemek, umursanmamak, ve acele ettirilmek kendimi bildim bileli maruz kaldigim ve kendimi bildim bileli beni sinir krizin e sokan seyler.oyle ki artik ofkeden kafami yumrukluyorum vucudum kasiliyor filan ama esas kotu olan bogazima bicak saplayasim camli kapilarimiza kafami hizla vurup bogazimin yuzumun yirtilmasini saglamayi falan dusunuyor olusum

tum bunlarin temel dayanagi evden cikamamamdan kaynaklaniyor aslinda.hayir fiziksel.engelim yok eskiden sosyal cekincelerim vardi ama onlarida astim.sorun asiri terlemem.bugunlerde giysilerimin okul icin giyilmeye musait olarak kalmalaru icin disari cikmiyorum.normal biri gibi davransam kiyafetlerimin her gun yikanmasi gerek kiyafetlerimde cok az oldugundan ve evimisde kurutma makinasi olmadigindan oldukca dikkat etmeliyim sirf bu yuzden cogu zaman disarda duzgun hareket edemiyorum daha yavas hareket etmeye calisiyorum.okul olmadigi zamanda ya cok sicaklardan(yazin) ya da cok soguklardan(15 tatil) evden cikamiyorum

ozetle sosyal acidan 1 adim.ilerliyorsam psikolojik acidan 3 adim geriliyorum.bir yerden patlak verecek kolonlar giderek inceliyor ve bina giderek agirlasiyor bir gun cokecek.derslerimin berbatligi gelecegimin karanligi surekli icime atmaktan dahada buyuyen nefretim ve sapkinligim.bu coktan yayilmis geri donusu olmayan bi kanser gibi.cikis yolu goremiyorum.hep bir sanatci olmak isterdim iyi biri olmak isterdim ama simdi geldigim nokta bu.ozumu hala yilmadan koruyor olsamda...temeli saf ve cocuk ruhlu kalaniysa ofke sadist ve sapkin sehvetle dolu bir psikopat oldum zarari sadece kendisine olan ve geldigi bu halden dolayi baskalarinin zarar gormemesi icin olmeyi mantikli bulan...
iyikalplipsikopat
son zamanlarda iyice artan gelecek kaygim ve onunla dogru orantida artan tembelligim hayatin gerceklerine olan tahammulsuzlugumu dahada arttiriyor.dogada hayvanlarin avcidan kacarken kullandigi stresin biz insanlarda baska konularda daha fazla kullanilmasi cok sinir bozucu.zombi kiyameti gibi bir dunya genel ihtiyaclar ve yonetim konusundaki buyuk sikintilae disinda stres konusunda cok daha iyi bir dunya saglayabilirdi.

21 yasindayim bu zamana kadar bir cesit kozadaydim tirtilken girdim suan kelebegim kanatlarim var ama ucmak istemiyorum dunya cok degismis hala cocugum hala bu gercekleri kaldiramiyorum

dunyada normal olmak icin ruhumuzum bir bolumunu felc etmemiz gerek.ilkeliz cok fazla ilkeliz daha medeni bir gezegende daha medeni bir irktan olmaliydim.

her sey cok sinirli.her gece hayatta kalmak icin bu gri dunyanin sacmaliklarina katlanmak zorunda oldugum gercegine ikna olmakta zorlaniyorum.yasamak icin oldur yasamak icin cabala yasamak icin kendine yalanlar soyle.peki yasamak nedir?sadece bir sahne..neden sonucla belirlenmis bir senaryo neden sonucla belirlenmis roller kalaniysa savas.asker olarak dog asker olarak cabala baskalarini ez oldur rutbeler atla ve yasamini surdur.is hayatinda ogretim hayatinda yaptigimiz sey bu.cunku dunya sinirli kaynaklar sinirli ve biz hizla cogaliyoruz.birilerinin olmesi gerek birilerinin kole olmasi gerek.daha buyuk rutbelilerin rahati icin.yasa ya da ol kuraliyla donen bir dunyada yasamanin aci vericiligine ve bunu basarmanin her insana uygun olmadigina ettigim bir isyandi bu.bu gri dunyanin bir kapisini istiyorum arka odasini perdeyi kaldirmak istiyorum sahneden ve rol yapmaktan kurtulmak istiyorum ozgurlugu istiyorum ve bunun olum olmamasini istiyorum
iyikalplipsikopat
pazartesi sendromu, sene basindan beri okula 2. kez gidecek olmam, alttan dersime alt siniflartakilerle birlikte ilk kez girecek olmam, gelecek kaygilarim, gecmisimin bok gibi gectigi gerceginin verdigi aci, intihar bunalimindan kurtulmus ama hayat mucadelesi icin yeterli motivasyonu kazanmamis olmam, en ufak zorlukta cabuk ofkelenip pes ediyor olmam, tembelligim, tek basima para harcamadan -yuruyus disinda- yapacak sey bulamadigimdan gunumun %90 inin evde gecmesi, sahtelige olan tahammulsuzlugumden sosyal ortamlari sevmemem, aile sorunlari, maddi manevi sorunlar , sadist sapkin cinsel dusuncelerim ve onlari asla gerceklestiremeyecek karakterim, yalnizligim, dunyanin tahammul edemedigim gercekligj, her seyin uzerinde her seyden ustun olmak isteyen ben, hayallerim ve yasadigim gerceklik..

hayat bunlardan mi ibaret?sistemlerden dongulerden herkesin rolunu gerceklestirdigi senaryolardan gunesin her gun dogup her gun batmasindan.sanki tum gelecegim bir kitapta yazili ve ben bu kitabi defalarca bitirmisim.gibi ama umuttur insani yasatan.gunesin dogmamasini umut etmek gibi hayali cahil ve bencildir bazilarinin umutlari

her gun yiyebildigini ye her gun icebildigini ic her gun tuketebildigini tuket her gun uyuyabildigin kadar uyu ve ozgur oldugunu dusun.hayir gercekligi sevmiyorum esir olmayi sevmiyorum varolus bir savas gerektiriyor ben savasmak istemiyorum sonra hayat cevabimi veriyor bana gosteriyor kendisini yasatiyor istediklerini ve sarmaliyor brni affedilemez sindirilemez bir nefretle

kalbim saf
dusuncelerim psikopat
kararlarimsa erdemli iyikalplipsikopat iste buyum ben

gozlerimi kapatacagim alarmla uyanip acacagjm ve her insan gibi donguyu devam ettirecegim.

zenginleri daha zengin etmek icin yetistirilen bir banknotum ben gezegenin dongusunu devam ettirmek icin gezegenin yarattigi bir kumenin elemaniyim ben devletlerin cikar icin kullandigi bir koleyim ben tum bunlar icin yeme icmeyle uykuyla umutlarla hayallerle zevk almaya calisan inanclarla kendisine yalan soyleyen herkeslerle ayni yasayan bir insanim ben hepimiz mezbahadaki inekleriz tek yaptigimiz hayaller kurmak kendimize yalan soyleyerek umutlanmaya calismak
iyikalplipsikopat
neden en ufak dram sahnesi iceren filmlerin etkisinde uzun sure kaliyor ve ölum gordugumde buna katlanamiyorum?

bir serinin son filmini izledim "maymunlar cehennemi 3 savas" diye ve bir olum sahnesi yinr derinden etkiledi.sirf bu yuzden dram filmleri izleyemiyorum.etkisi gecmiyor bunu kaldiramiyor kabullenemiyorum onca ani yasaniyor his yasaniyor o kisi seviliyor ve olum onu aliyor geriye sadece hafizalardakiler kaliyor zaman yikiyot ve yeniden kuruyor

en iyisi yasama kapilmamak.biz bu dunyada yasamiyoruz biz buradan sadece geciyoruz.buna ikna olmamiz gerek cennet cehennem ve sonsuz yasam inanci gercegi kaldiramayan vicdanimizdan dolayi var olsa gerek bunlari yaratmasaydik umutsuzluk icinde yok olurduk

dusmanim bile olsa bir insanin bir canlinin ölumu iste bunu kaldiramam.lafta psikopatum soyleyim boylryim ama hayir bir cani almak tum cabalari hayalleri duygulari emekleri yikmaktir.bir cani almak vandalliktir binlerce kisnin emekle yaptigi ince bir isi mahvetmektir.her can bir umuttur emektir sanattir sefkattir.insanlar dunyayi kemiren igrenc kurtcuklsr mi yoksa bir can tasiyan ozrl varliklar mi?neden bilmiyotum ama buraya yazmasam rahat edemezdim filmden bile bu kadar kolay etkilenebiliyorum genelde fantastik bilimkurgu beya komedi izlememjn sebebi bu olmali.gerekleri sevmiyorum hayatum boyuncada gercekleri sevmeyecegim
w4silo
w4silo
1 ay
bir nazım şiirinde bulabildiğiniz şeyler nelerdir ? aşk,entrika,terk edliliş,aldatma bu kelimeler aklınızdan geçicek ama yalnızlık var yalnızlık.ve sorarım şimdi nazım olmayalımda ne olalım ?
iyikalplipsikopat
okulda 3. hafta ve ben suana kadar sadece 1 derse girdim yarinda gitmeme karari aldim usengeclikten , icimde bi vicdan azabi bi sikinti neyse amaan demek en iyisi
iyikalplipsikopat
ayaga kalkabilmek

son 1 haftadir baslarda agir seyler yasadim 2 gun surekli anneme kizkardesime her seylere sovdum kufurler ettim beddualar okudum nefretimj ve bunalisimi doruklarda hissettim.

sonra ozur diledim cunku bitmisti icimde biriken patlamis ve sadece aci vermisti bana ve sevdiklerime bu kadardi her sey

sonra iyi bir kiyafet alisverisi yaptim normalde 100 max 150 harcarken 200 harcadim ozledigim can attigim spora yazilma isi yalan oldu dahasi kiyafettrn sonra bi 50 lirada kitap ve kisisel bakim urumlerjne harcadim simdj ay sonu nasil gelicek biraz onun stresi var :d

ama mutlyum.hayatimda ilk defa guzel giyindigimj hissettim giyinmekten zevk aldim.cocuklugumdan berj o kadar kucuk bir egom.vardi kj aynalara bile cok bakmazdim saclarimi ellerimle biraz kurcalar mutlu hissederdim hic yakisiklj tarz olma takintim olmadi

ama ilk defa kendimi begendim iyi hissettim kendimden utanmadim.vucudumu belli eden uzun kollu kazak ve bi kac eklentisiyle guzel bir kombin yaptim.ustelik babamin tesaduf eseri 200 lirayken 40 liraya aldigi ayakkabida cok yakisti

evet normal insanlar gibj gorunebildim iyi hissedebildim.bugun onca zamandan sonra parktakk spor aletleriylede calistim

bu yil ki hedefim son aldigim dahil edebiyat ve felsefede populer olan kitaplarimjn tamamini bitirmek , androide kucuk oyun uygulama vs yapabilecek kadar yazilim ve internet sitesi tasarimi ogrenebilmek ve kas kutlemi 10kg arttirarak tam istedigim vucuda kavusabilmek

yasa ya da öl.surekli olerek yasamak iskenceden farksiz.icimdeki potansiyeli dunyayj degistirecek fikirlerimj aciga cikarmaliyim bunlarla beraber olemem asla normallige siradanliga inanmadim.her zaman hayalperesttim her zaman eksikler bulurdum.bunu is hayatinda kullanabilmek devrimler yapabilmek istiyorum.yasa ya da diz cok yasa ya da agla yasa ya da ol.hicbirine yasamadan ulasamazsin
iyikalplipsikopat
tum geleceginizi size verecegi tecrubeler ve hisler ile biliyor olsaniz ve ne yaparsaniz yapin bu gelecek asla degismeyecek bir sistemle gerceklesiyor olsa yasamaya devam eder miydiniz?

yasam umut mudur bos hayallerin buyuledigi anlar midir bilinmemezlige olan ilgi midir

evet sabahin 06.30 unde aklimi kurcalayan sey bu sanirim yasadigim durumda bu

iyikalplipsikopat
ruh halim bir espiri olsa soyle olurdu:
iyikalplipsikopat
sen buna arabulucu kisilik tipi demissinde bu böyle sizofren gibi deli gibi bir sey o kadar sadistim sapigim psikopatim diyen birinin en fedakar saf iyi kisilik cikmasi nickinin dogrulugunu kanitliyor adeta
iyikalplipsikopat
kendinle barismak ya da her seyle savasmak bu son round

en son cokta kotu bi durumda degildim ama son 3 gundur yine nefretle doldum.yne ayni seyler yine ayni dunya

olaylar kotulestiginde en ufak bir terslikte inanilmaz ofeleniyor kendimi asiri derece ezik asagilik hissediyor nefretle doluyor fiilen bir sey yapamadigimdan dusunerek hayal ederek binbir sadistlik sapiklik gerceklestiriyorum

dunde bu durumdaydim.okulun baslamasi olsun genel hayatim maddi sikintilarim olsun gene nefret doluydum cinayet kan tecavuz binbir vahsilik igrenclik hayal ediyordum.zugurt tesellileriyle sakinlesemiyordum

gece uyumadan once oylesine bir film actim filmi izlerken azda olsa kendime kendime dusunurken sunu kesfettim

sosyal hayatim
giyimim
kimligim
yasantim
ailem
maddi durumum
gecmisim vs

hicbiri istedigim gibi degil her birine karsi ofkeliyim her biri yuzunden aci cekiyorum

sonra kendime sunu sordum.ben bunlardan mi ibaretim?yani bi insan neden uzulur?sosyal hayati yasantisi ailesi vs insani olusturan seyler bunlar midir?nasil oluyorda benim kontrolumde olmayan seyler beni uzebiliyor?

bunu sorguladim ve anladim ki hepsi arzudan ve kapilmaktan ibaret.insan istemedikce hicbir sey onu uzemez.oyleyse insanlar neden uzulur?bir insan neden arabesk muzik dinler?uzulmek stresimi azaltiyor veya insanlar diz cokup sizlanmayi sikayetler etmeyi marifet mi goruyor?

ustunde olmaliyim.duygularimin baskalarinin dusuncelerinin gecmisimin ailemin her seyin ustunde olmaliyim irademi hicbir sey bukememeli

olay yasadiklarimiz degil hissettiklerimiz

olaylar kendileri iyi veya kotu degil onlarin ne olduklara iyi veya kotu diyen bizleriz

aslinda hayattaki en zor sey insanin kendi kendini teselli etmeye calismasi , insan ait oldugu seylere sahip olmadiginda hayati cehennem gibi bunu yasiyorum

yeni yil basliyor degisim basliyor hazir degilim.hic olmadim ama hayat ittiriyor iste hayat izleyerek degil yasayarak yasanilir peki ya ne olacak?yine maskeler mi yine saklanma mi yine asagilik hissetmek mi?hayir bu degilim bu olamam canavar olmayacagim dizlerimin ustundeyim ve kafamdan tutup yere bastiriyorlar hala direniyorum bitmemesi icin canavar olmamak icin delirmemek icin yipranmis vicdanimin hatiri icin

cehaletimi yenmeliyim hayatimin yonunu degistirmeliyim cunku

bu yil ya yeni bir sayfa olacak ya da kitap komple kapanacak.artik doldu tasiyor bunun sonu ya cinnet ya cinayet ya delilik ya da intihar
iyikalplipsikopat
azalan depresiflik dis dunyaya odaklanan akil

son 2 gundur kendimde gordugum en iyi sey bu.aklimin dis dunyaya odaklaniyor olmasi ve karanlik , gecmisi dusunmekten kurtulamayan , dev dalgalarla suruklenen zihnimin biraz rahatlamasi gercekten iyi bir sey

kotu olanlar ise sunlar: derslerim berbat okul belki 1 donem degil 1 yil uzayacak cehaletim cok fazla gunluk 100 sayfa okusam 3 yila anca tatmin olurum her konuda az cok bilgi sahibi olmak istiyorum.bunun disinda diksiyonum iyice bozuldu lisedeki kekeme halime dondum gibi nadirende olsa ortaya cikmasi bazi kelimelerde beni zorlamasi hic hosuma gitmiyor

ama istr buradayim.peki 2 gundeki enerjimi neye borcluyum?sanirim affetmeye.2 gunde olsa 6 yildir gitmedigim memleketime gittim eski cocuk halimi hatirladim bi an babama icten bi sevgi hissettim eski gunlerden dolayi bir cesit vefa gibi tabi bu hemen azaldi bitti gibi kisa surede ama vicdanimda iyi bir etkisi oldu

cok ve duzensiz dusunce az ve duzensiz hareket tum sorunum bu.aslinda tum depresyona girenlerinde sorunu bu.zihnimin efendisi olmakla gururlanirdim ama hayvani durtulerim zihnimi kontrol eder hale ondan daha baskin hale geldi

yasam arzudur bir seyler arzu etmeliyim
yasam eylemdir isteklerim icin harekete gecmeliyim
yasam savastir isteklerim icin savasmaliyim

dis dunyaya odaklanan icindeki karanliktan bunalimdan kurtulan bu halimi korumali ve yasamaliyim.bunun tek yoluda harekete gecmek

hayal dunyamda mukemmelim.beni zengin edecek sayisiz yaratifi fikire sahibim facebook gibi internet sitelerine cesitli icatlara sahibim cok bilgiliyim cok sosyalim bunlari gercek dunyayada tasiyabilirim zihnimin efendisiyim kendimj kendime karsi hep farkli ve ustun olmakla ovmustum bunu kendime kanitlamaliyim

okullara az kaldi ve suanki ruh halim kotu degil
iyikalplipsikopat
tekrarladigimiz seye alisiriz ve alistigimiz seye donusuruz.bizi biz yapan tekrarladigimiz dusunceler aliskanliklar eylemler rutinlerdir

degisim zincirleme bir sekilde gerceklesir.sadece 1 farklilik 1 degisiklik zamanla tum duzeni degistirir

bunlari biliyor dusunuyor ama uygula(ya)miyor olmam tembellik mi cehalet mi yoksa hayat istencimin dusuk seviyelerde olmasindan mi bilmiyorum..
iyikalplipsikopat
degismeyen dunyam ve gelisen ben

hep ayni seyler hep ayni gunler hep ayni dusunceler hep ayni hareketsizlik hep ayni degismeyen rutinler ve bunlardan bunalan ben

bugun hastahaneden eve geldiginde yine nefes nefese kalan yine beni markete gonderen yine "halsizim" "oluyorum geberiyorum" diyen anneme kufurler beddualar ederken sinir kriziyle kafami duvarlara vurarken ellerimle alnimi yumruklarken ulastigim seviyeyi gordum.evet koca 1 yaz gecti yine curudum yine iyice bunaldim yine psikopatligim seviye atladi.

durumdan sikayetciyim ama degistirmeye cabalamaktanda yoruldum.ne zaman cesaretimi toplayip denesem olmuyor ille bir sorun cikiyor ya da hayaller hayatlar misali para zaman vs sikintisi cikiyor

hayatimda hic kendimi severek aynaya bakamayacak miyim?hic sanal degilde gercek olan sevdigim insanlar olmayacak mi?bu rutin hic degismeyecek mi?sonsuza kadar ezik yalniz psikopat kendinden nefret eden biri olarak mi kalacagim?hic hayata baglanamayacak miyim?bunlari kendime sordugumda hissettigim asagilik kompleksi tum psikopatligimi doruga cikartiyor igrenclesmek kendimle her seyle alay etmek kahkahalar atmak istiyorum..

gerceklere geleyim.yine dersler baslayacak yine hicbir sey olmamis gibi davranacagim yine ezik sonuk giymimle tuhaf davranislarimla ruh gibi dolanacagim.tek fark sabrimin giderek tukendigi.psikolojimin mahvoldugu.bana kotu soz soyleyen beni rahatsiz eden birinin boynunu isirip parcalamaktan gozlerini oymaktan parmaklarini kirmaktan korkuyorum bu ofke bu nefret bu hukmetme hirsi beni oylr sardi ki bunun sonu ya cinnet ya cinayet ya da intihar

diger yandan kotu yonden oldugu kadsr iyi yondende gelisiyorum.bu yaz sosyal anlamra daha iyi oldum.hayalim spora+kursa yazilmak sosyal bi arkadas cevresi edinmek ve daha guzel giyinmek ki bunlar icin duzgun moral ve harclik gerek hicbiri yok

hala vicdanim var canavar olmak istemiyorum gulumsemej sevmek iyi olmak istiyorum neden tum evren canavar olmam veya intihar etmem icin cabaliyor?beni rahatlatacak olan sey ne?cinayet mi katliam mi artik ofke ve nefretle yasamaktan veya onlari icimde tutmaktan biktim
iyikalplipsikopat
yillar sonra geldigim en son cocukken ayrildigim memleketimde yasadigim kimlik bunalimini tanimlayamiyorum.neydim ne olmusum eski saf masum halimi ve dusuncelerimi hatirliyorum ama artik oyle dusunemiyorum.affetmenin bilgeligini goruyorum ama bu nefreti sindiremiyorum.kucukken filmlerde gordugum ve nefret ettigim kotu sadist basrollerden olan kotu adamlar gibi bi hale donusmek istiyorum.guclu kibirli sapik ve umursamaz.bunu tanimlayamiyorum 1 ay once intihar icin ilaclarim yatagimin bas ucundaydi ve suan buradayim.bunca ezilmenjn asagilanmanin sonucunda kibirli guclu sadist sapik ve duygusuz olmak istiyorum duygularim sevgim vicdanim beni ezik kiliyor gitgide buna ikna oluyorum.

suan istedigim pek cok seyi yapabilecek maddi veya bilimkurgu gibi bir guce sahip olsam neler yapardim diye kendime soruyorum.cok barbarca acimasizca seyler geliyor aklima ve daha kotusu vicdanim bu dusunceleri ortemiyor onlara yetemiyor insanlar vicdan yorganimi kestilrr delik desik ettiler kirlettiler ama yasiyorum iste bu kanser hala durmuyor b hastalikli dusunceler geri dondurulemiyor
iyikalplipsikopat

stresli misin?kederli misin?dinle ve kendini guclu hisset karanlik taraf seni cagiriyoor..(2 gunde 10+ kez dinledim hala dinliyorum)


iyikalplipsikopat
iyikalplipsikopat
@iyikalplipsikopat
Kotunun kotusu iyinin iyisi kendi halinde kendi kendine didisen biri
2016 Girişli