matricariachamomilla
bazen kızlar annelerinden özür dileyemezler , sessizce gidip bütün bulaşığı yıkarlar.
Yücelist
aşk yok gayri memlekette cemal süreya gitti gideli demiş can yücel

belkide konuşuyordur gözlerin
ama ben gözce bilmiyorum ki
sessizce biliyorum
usulca biliyorum
masumca biliyorum..
Артем
olm bu sabah eski manyaklıklarımdan bazılarını tekrar yaptım şuan çok mutluyum :d kumda oynaşan köpekleri barış gücü misali ayırıp onlarla kumlarda yuvarlandım sonra benim çocuğum kıskandı tabi sarazenleri kudüsten kovalayan haçlı ordusu gibi kovaladı onları.2-3 kişiye musallat olma şansına eriştim birde yanlarına sessizce yaklaşıp günaydın gençler dedim birazcık korktular sonra bunlar bana alıştı tabi bi süre bunlarla takılıp yoluma devam ettim,giderken anadilimde şarkı söylüyordum ve birden kendi dilimde bana küfür edildi içimden olm noluyo lan diye geçirirken sesin geldiği yöne döndüm ve çocukluk arkadaşımı gördüm ettiği küfüre karşılık verdikten sonrs konusmaya başladık buraya taşınmış,evlenmiş olm adam evlenmiş lan duyunca çok şaşırdım yaşıtlarım evlenip yuva kuruyor ama ben hala çamaşır makinesinin bütün fonksiyonlarını bile kullanamıyorum :d bu durum beni baya bir düşündürdü ve bunaldığımı fark ettim şuan yoksayıp umursamasam bile çok yakında bunu tekrar düşüneceğim karakterim yüzünden eninde sonunda bunu düşünüp buna çözüm bulmam gerekecek ama şuan için umursamıyorum :d şimdi de koşuya çıkacağım sahilde yeşil bulanık bir şekil görürseniz o benimdir artyom diyin dururum :d otururuz neyse kısaca nasıl hissettiğimi paylaşmak istedim hepiniz fişek gibisiniz seviyorum sizi dikkat edin kendinize
ikizler
tüm gün boyunca yakıp kavurdu güneşin sıcağı yaz okuluna gelmiş şu kulları. evet. ben de yaz okuluna geldim. hem de ihtiyacım olmadığı halde geldim. bazı nedenlerim var tabi kendime göre. ama bu nedenlerden en büyüklerinden biri bu şehri gerçekten sevmem ve kendimi burada gerçekten iyi ve özgür hissetmem. her gün iyi ki de gelmişim diyorum zaten. ders bitip yurduma doğru yol aldığımda da tekrar kurdum bu cümleyi. geldim yurduma. yemeğimi yedim. sonra yine yapmayı sevdiğim şeylerden biri olan yemek sonrası yemekhane penceresinin önüne oturup öyle samsunu ve denizi izledim sessizce. ben öyle otururken bulutlar geldi, önce güneşi kapattılar sonra gökyüzünü kapladılar. ardından incecik bir sağanak boşalttılar ferahlamaya hasret şehrin üzerine. ben de bu fırsat deyip odama indim giyinip çıktım dışarı. ama yaz yağmuru. kısacık sürdü. olsun, hiç olmazsa ferahlamış yollarda yürümenin zevki bana kalmıştı. baya yürüdüm sokaklarda, çarşıda, meydanda. öylesine yürürken aklıma ne zamandır bir kitapçıya gitmek istediğim ama bir türlü gidemediğim geldi. ben de rotayı meydandaki d&r ye çevirdim. bu yaz okulunda hiç uğramamıştım. bana da çok iyi geldi hem. yeni çıkanları kurcaladım, eski olanlara defalarca bakmama rağmen bir kere daha baktım ilk defa bakıyormuş gibi. en son da dergiler bölümüne geldim. beni tanıyanlar bilir. kafkaokur dergisini pek bi severdim ben. uzun zamandır almayı bırakmıştım dergiyi. çizgilerini bozduklarını düşündüğüm için. artık hoşuma pek gitmiyordu dergi. eski tadı kalmamış gibiydi. ama bugün görünce tekrardan, dayanamadım aldım ben de. kararımdan vazgeçmeyeyim diye de gittim hemen ödedim parasını ve çıktım oradan. geldim bir çay ocağına söyledim açık, süzgeçli çayımı. açtım dergiyi göz attım şöyle. bazı sayfalar tanıdık geldi. çok sevindim onları görünce. eski dostumdu sanki. bazılarını yeni gibi görüp yadırgadım. daha yabancıyım onlara. bu yaşlanmanın bir alameti mi acaba. yeniye karşı yabancılık. sanmam. bence benim yabancılık çektiğim yenilik değil, haz aldığım şeylerin yerlerini gereksiz yere doldurmaya çalışanlara öfke. neyse yahu. benim yine öylesine yazasım geldi işte. bir ikizlerin çenesini tutumaması ve ona da tutulmamasını istemesi. hepinize mutlu geceler dostlarım. efil efil esen gecede tek sıcacık şey kalbiniz olsun...
Gaf Ebesi
dışarıda bir yağmur serin ve ince
bir sevda türküsü söyler karanlık
evlerde ışıklar söner sessizce
kapımda belirir o an yalnızlık

ahmed arif
Eleni
yazı karamsarlık içermektedir, okunmaması tavsiye edilir.

dedikten sonra; farklı hayatın farklı pencerelerine yelken açalım. her hayatı yansıtan farklı bir pencere. elindeki işleri bir kenara bırak ve birkaç saniyeliğine evleri gözetleyip yaşamlara bak. herkes kendi halinde, aynı evde birden fazla değişik pencere. hepsinin ayrı bir sıkıntısı, birkaç çuvaldızı, birkaç da iğnesi var. başkalarının derdini sahiplenmek isteyip kendi derdinden arınmak isteyenler, kabullenip kendi sorunları ile yaşamayı öğrenenler, tam öğrendim derken fire verip karamsarlığa tutulanlar. farklı farklı sorunsallar, farklı farklı çıkmazlar. kısa süreli hatalarla karşılaşmalar, altından kalkıp yoluna devam edenler, yükün altında ezilip sessizce can verenler. herkes birbirinden habersiz, haberdar olduklarını sanırken tesadüf eseri olayların gördüklerinden ibaret olmadığının farkına varanlar. benim bir pencerem var, senin bir penceren var, onun bir penceresi var. sadece 2 3 tanesinin varlığından haberdarsın, geri kalanlarından bihaber. İnsanlar ölüyor, insanlar diriliyor. çoğu diri görünürken ölmüş oluyor. kiminin namı ölü bedenini diri tutuyor.(İyi ya da kötü.) yaşamlara baktın mı? birkaç saniyeliğine. herkesin farklı hayatları olduğunu gördün mü? peki, devamını görüp onların yaşantısının içine girmek ister miydin, en derin kesimlerine hem de. İşlediğimiz günahların yazılmadığı evrelerde dünyada varolan kuklalar sanıyordum kendim dışındakileri. onları oynatan başkaları varmış gibi, oyun karakteri gibi. onların duygu ve düşünceleri yok sanıyordum. bir defasında isyan etmiştim, "sen beni sevmiyorsun, ben de artık seni sevmiyorum." küçüktüm. gözyaşlarımın bedeliydi kendimce. görmüyordum, duymuyordum, çektiğim acılarım yanıma hep zarardı. (evet evet oyuncak ayım kaybolmuştu.) bir insanın acı çekmesinin yaşı yok bence, her yaşta kendi payını alıyorsun. pişman olmuştum, kendim gibi pencerem de küçüktü. büyüdüm, değiştim, pencerem görüş açım için genişledi.(yeteri kadar değil.) İnsanların kukla olmadıklarını idrak ettim. onların da benim gibi penceresi varmış. saklı köşelerinde yatan mutlulukları, üzüntüleri. çok zaman altından kalkamayacağım yükleri sırtladığımı düşündüm, tam altında ezilecekken bana uzanan el ile ayağa kalktım. İntihar benim için kurtuluştu, sadece kendi penceremi kapatacaktım. sadece kendi odamı havasız bırakacaktım. yapacağım tek şey, oyuna son vermek olacaktı. zamanla kurtuluş olmadığını fark ettim. uzun bir zamanımı aldı diyebilirim. öğrendim ki; bir evin penceresiydim, bağlantım vardı. penceresi olduğum evin sadece penceresi olmayı bırakıp bakımsız penceresi olacaktım. İntihar etmiş olsaydım tabii. kapısı ölümle kilitlenmiş bir oda, yağmur yağacaktı, toz olacaktı, rüzgarlar esecekti, dört mevsim de ayrı ayrı zamanlarda yaşanacaktı. ölüm yüzünden o pencere hep eski gibi gösterecekti evi. şu an kapım da açık, pencerem de. ev yeni gibi görünüyor, hayatında yerim olanları üzmemiş oluyorum ama gözlerimi kapatınca aydınlıkta bulduğum karanlıkta herkesin yaşamı beni esir alıyor frank.
umutsuzvakkka
severken vazgeçmek mi yoksa gelmiceğini bile bile beklemek mi;hangisi daha zor?yada bunlardan hiç biri onunla aynı şehirde nefes almak,aynı gökyüzüne bakmak hatta bir adım ötende olmasına rağmen ona sarılamamak mı daha zor?sizce ne yapmalı tam iki sene oldu sessizce vazgeçmeli mi yoksa her şeye rağmen sevgine sahip çıkıp beklemeli mi?belki bir umut diyip beklemeli mi yoksa ne hali varsa görsün diyip arkanı mı dönmeli?söyleyin bakalım sevgili omü dedikodu ailesi..
alonecowboy
kısa bir aranın ardından alone geri döndü, uzun süre direndim dedim ki bırak yazma ama artık bir yerlere yazma isteğimin önüne geçemedim ve yeniden sizlerleyim.....merhabalar,bura anonimliğimi kullanıp içimdeki dertlerimi sessizce ve güzelce yazabildiğim tek yer sizlere gerçekten belirtmeliyim ki burayı özledim ama harbi özledim öyle böyle değil.İçimi ıssız ve sessizce paylaşmayı özledim.olmadığım periyotta baya baya çok şey yaşadım,gördüm, öğrendim. hayat durmadı devam etti ama öyle böyle değil sağlam devam etti şuna inanmışımdır, hayat bir deney ve sen bu deneyde yeri geldiğinde başarılı olur geçersin yeri geldiğinde başarısız olursun kalırsın ama sanki bir güç diyor ki sen bu ara baya baya kalacaksın.İçimde aşırı dert yoğunluğu ile kısa bir girişin ardından sizlerleyim, macera bitmedi yaşadıkta devamda edecektir.
admiral
arabanın sileceğini eğen insan azmanı polise verdim görüntüleri falan bulurlarsa yaktım çıranı bizim mahallede bu 2. vaka olmuş mahallece içinden geçecez meraklanma sessizce nöbetteyiz.
ekşi sözlük
Nerede Çekildi
bİzİm aİle (1975)
detay
İnanılmaz kasvetli bir sahnedir. hüzün doludur...(ağlatır)
yaşar usta, eşine sessizce işten atıldığını anlatır. sebebi, gelinidir. İşten atan, gelininin babası saim bey'dir. halbuki o, fabrikanın gözbebeği'dir!
ama emir, büyük yerdendir.
tuncay, dinler.
cüneyt özdemir
son zamanlarda sessizce uzaktan severek takip ettiğim metin münir'in t24'deki yazılarını tavsiye ederim. http://t24.com.tr/yazarlar/metin-munir/ates,19146?... hayatın kıyısından, sakin, huzurlu ve pek çoğumuzun unuttuğu, es geçtiği pastoral detayları çok güzel kaleme alıyor..
13. Burç
#Yengec en yakın marketten bir koli mendil alır ve bütün hayal kırıklıklarını sessizce, gözlerinden mendillere akıtır :(
alien
ve geceye harika bir müzik bırakıyorum. sessizce dinleyin. gözlerinizi kapatın ve kendinizi uzayda hissedin. tıpkı benim gibi...


Tonyukuk
en büyük hatamız da şu. milletçe bunun vebalini ödeyemeyeceğiz; bunlar atatürk'ü kullanıp her pisliklerini böyle meşrulaştırırken sessizce izledik veya kutuplaştık. türk askerini eleştirmek için kıytırık bir erotik film yıldızı çıkıp atamın sözünü kullanıyor. yazık.
irfan Değirmenci
sevgi neydi? sorusuna hâlâ “sevgi emekti” yanıtını verenler için yarım saatlik bir konuşma. uykusu kaçan izlesin diye şuraya sessizce bırakıyorum😌haydi herkese iyi geceler🙋🏻‍♂️ben yatıyorum, yarın erken kalkıp adana’ya gideceğiz🤗https://youtu.be/z1pfcpbla3i
Omü Giller
bizim bi arkadas var sevgilisiyle her kavga ettiginde kutuphaneye gidiyolar kavga ederken bagirmadan sessizce konusmak icin cabaya bak aq
Gülben Ergen
önce durup bi bakarsın olana bitene sessizce. bilirsin geçici her #hüzün, her #sevinç, her… https://www.instagram.com/p/BcZpRA9lSQz/
Cumhuriyet
İtiraflarda 5'inci duruşma: sarraf'ın bugüne kadar ifadesinde ilk kez bu kadar uzun süre atilla'dan bahsetti. sarraf, atilla'nın da bu işin ne kadar içinde olduğunu anlatmaya çalışıyor. önceki günlerde atilla her adı geçtiğinde sessizce kafasını sallıyordu
http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/dunya/879632/

Selam Ziyaretçi

Gördüğüm kadarıyla henüz giriş yapmamışsın! Lütfen giriş yap, bekliyorum :)