Bubbles
2017 yılının sonuna doğru buradan bir bey ile tanışıp buluşmuştum. aslında ondan önce burada birçok güzel insan tanıdım. bölümümden tanıştığım ilk insanı da dersler başlamadan buradan bulmuştum zaten. neyse... bu beyle nasıl konuşmaya başladığımızı hatırlamıyorum, hatırlamak da istemiyorum. kendisiyle 1.5 yıl geçirdim. zor zamanımda ortak derdimizi üzerime yıkıp gitmişti. okuduğu bölümden ve kurban kesme anısından olsa gerek birden aklıma geldi. sanırım artık buralarda takılmıyor... İşte bu da böyle bir anımdır. 🤓 İyi bayramlar 🌼
Bubbles
sevdiğim bütün erkekler zarar, ziyan. tüylü ve sevimli bir kedi bile... İki gün önce batı parkta yürüyüş yaparken garfield benzeri bir erkek kedi tarafından ısırıldım. önce geldi, kendini sevdirdi. sonra da dişlerini geçirdi. vicdansız nasıl ısırdıysa altı adet diş izi var. yarın ikinci doz kuduz aşım için hastaneye gideceğim. elim şişti ve kızardı... şu an acısı uyutmuyor ne yazık ki. demek ki hayvanları uzaktan sevmek gerekiyormuş. bazı kediler gerçekten nankörmüş...
Bubbles
llosa bir öyküsünde hiçbir şeyi unutmayan bir adamı anlatır. adını şimdi hatırlayamadığım kahraman doğduğu andan itibaren gördüğü, duyduğu, yaşadığı tek bir şeyi bile unutamaz. herkes bunun tanrı'dan gelen çok özel bir yetenek olduğunu düşünür ve adama imrenerek bakar. adam ise neredeyse her gece dua eder tanrı'ya unutabilmek için. fakat nafile.. hiçbir şeyi unutamaz ve başına gelen bir dizi saçma sapan olaydan sonra kafasını vura vura intihar eder. İşte o hikâyede geçen bir diyalog vardı. kendisine unutamamanın ne kadar müthiş bir yetenek olduğunu söyleyen dostuna şöyle cevap vermişti bizim adam. " tanrı nefret ettiği insanlara öyle yetenekler verir ki, dışarıdan bakan herkes bunu ödül zanneder fakat bu aslında cezaların en büyüğüdür. üstelik bunun nasıl bir lanet olduğunu kimseye anlatamadığı için aslında iki kez cezalandırılmış olur. bu da tanrı'nın yaptığı bir tür espridir!"
bir süredir kendimi llosa'nın kahramanı gibi hissediyorum. hafızam en büyük düşmanım ve ben umutsuzca kafamı vuracak duvar beğenmeye çalışıyorum. tanrım, afedersin ama bu hiç komik değil...
Bubbles
kutudan kurtuldum... ✋🏻
Bubbles
dün dolabımı boşaltırken bir ayakkabı kutusu buldum. ayakkabı kutusu dediğime bakmayın, kendisi küçük anılarımı biriktirdiğim bir sandık gibiydi. aylardır el sürmemiştim çünkü yüzleşecek cesareti kendimde bulamamıştım. sandığın içerisindeki minik anılarım beni ağlatabilirdi, kalbimi kırabilirdi. yaklaşık iki ay önce "ağlamayacağım" diyerek kendime söz vermiştim. neyse... tahmin edersiniz ki kutuyu açtım. aylar önce sevdiğim beye hediye etmek için beyaz bir kupa almıştım. en sevdiğim fotoğrafını kupanın üzerine geçirmiştim. kendi emeğimle çizdim, boyadım. son sınıftı ve mezun olacaktı. kupayı ona gideceği gün vermeyi düşünüyordum fakat ayrıldık. atmaya kıyamadım, birkaç dakika izledikten sonra kutuya tekrar koyup bir köşeye kaldırdım. kendime verdiğim sözü tutamadım. gözyaşım: pıt
Bubbles
dün dolabımı boşaltırken bir ayakkabı kutusu buldum. ayakkabı kutusu dediğime bakmayın, kendisi küçük anılarımı biriktirdiğim bir sandık gibiydi. aylardır el sürmemiştim çünkü yüzleşecek cesareti kendimde bulamamıştım. sandığın içerisindeki minik anılarım beni ağlatabilirdi, kalbimi kırabilirdi. yaklaşık iki ay önce "ağlamayacağım" diyerek kendime söz vermiştim. neyse... tahmin edersiniz ki kutuyu açtım. aylar önce sevdiğim beye hediye etmek için beyaz bir kupa almıştım. en sevdiğim fotoğrafını kupanın üzerine geçirmiştim. kendi emeğimle çizdim, boyadım. son sınıftı ve mezun olacaktı. kupayı ona gideceği gün vermeyi düşünüyordum fakat ayrıldık. atmaya kıyamadım, birkaç dakika izledikten sonra kutuya tekrar koyup bir köşeye kaldırdım. kendime verdiğim sözü tutamadım. gözyaşım: pıt
Bubbles
söze nasıl başlayacağımı bilemiyorum. yaşasaydı bugün deniz ile 115. günümüz olacaktı. deniz öldü, unutuldu. ben günleri saymaya devam ederken onu en çok sevmesi gereken ama hiç sevmeyen insan unuttu. beni de onunla birlikte ölmüşüm gibi unuttu... ben unutamadığım için alışmaya çalıştım. alıştım ama tükendim. bazı şeyler için ikinci şans olmuyor. söyleyeceklerim bu kadar, iyi geceler. 🍂
Bubbles
şimdi ben burada uzun uzun içimi dökecektim ama çok yorgunum. bugün bana verilen ilaç ciğerimi söktü, elime verdi.
zor bir dönemden geçiyorum ve yalnız bırakıldım. bilirsiniz... kalabalığın içindesindir ama omzunda ağlamak istediğin insan çok uzaktadır. çağırırsın, gider. anladım ki insanlar gitmek istiyorsa o gün annenizin ölmüş olması ya da sizin ölüyor olmanız umurlarında olmayacak. artık önemi yok. "yaşamak istiyorum, bunu yenmek zorundayım"
** kendime not **
kötü gün bazı insanların ortaya çıkan foyasıdır. artık kendileriyle oturup bir çay bile içilmez. yanımızda olmayışı bize kârdır; geçmişte yaşadıklarımız ziyan. he bir de şu var, en zor zamanda gitmiş ve yalnız bırakmışsa belki de hiç olmamıştır...
Bubbles
umut kalmadı arkadaşlar, bulut güneşten sıkıldı...
Bubbles
yapmayı hiç istemediğim ama yapmak zorunda kaldığım şeyler beni yordu. yanlış yerde ve yanlış zamanda gerçekleşen hayallerim içime dert oldu. her gece gördüğüm kabus yüzünden gecelerim zehir oldu. üzüleceğimi düşünürken mutlu oldum, mutlu olacağımı düşünürken üzüldüm. telafisi yok bazı şeylerin... güzellikler doğru yerde, doğru zamanda ve aynı insanda. benim hâlâ umudum var.
belki bir gün olur...
belki..
Bubbles
yapmayı hiç istemediğim ama yapmak zorunda kaldığım şeyler beni yordu. yanlış yerde ve yanlış zamanda gerçekleşen hayallerim içime dert oldu. her gece gördüğüm kabus yüzünden gecelerim zehir oldu. üzüleceğimi düşünürken mutlu oldum, mutlu olacağımı düşünürken üzüldüm. telafisi yok bazı şeylerin... güzellikler doğru yerde, doğru zamanda ve aynı insanda. benim hâlâ umudum var.
belki bir gün olur...
belki..
Bubbles
beni insanların nefreti, egoları, gizli düşmanlıkları ve iki yüzlülüğü delirtti; teşekkürler.
Bubbles
İki gün gülüyorsam beş gün sürünüyorum. teşekkürler hayat...
Bubbles
yarın sınavım var ama ben kitabı bardak altlığı olarak kullanıyorum. söyleyeceklerim bu kadar.
Bubbles