anonim
anonim
2 yıl
kaderin gözünden düştüm, dünyaya sıgamıyorum. hayat git diyor bana. nereye? diyorum... uzaylılar var bence. düşünsenize eğer teknoloji olmasaydı biz deniz altına inemeseydik yada ağ atamasaydık, olta denen şey olmasaydı falan.. ne diyecektik? İnsan suyun altında yaşayamadığına göre deniz altında hayat yok diyecektik. İşte uzaya çıkamadığımız için ve orada nefes alamadığımız için başka gezegenlerde yaşam yok diyoruz. İnsan dediğimiz varlık nefes alamazsa kimse alamıyor çünkü... ve orada yaşam yok deyip noktayı koyuyoruz. asıl yaşam orada belki de. bu bizimki yaşamak mı? benim ki değil. bence uzayda hayat var. gerçek bir hayat orada nefes alıyorlar bence. ben dünya denen düzensizlikte alamıyorum. 3 yıl önceye kadar koca dünya benim gibiydi. kendimi bu dünyanın prensesi gibi hissediyordum. kendimi bana böyle hissettiren ailemdi. sonra işte yeter dedi bana gökyüzü. oksijen bitti, nefesin bitti, yıldızlar söndü dünya ce eee dedi. ben kaderin gözünden dünya benim gözümden gülümsemem yüzümden düştü. uyumak istiyorum bir daha uyanmamak. ama ölmek değil bu. çünkü biliyorum azrailin gözünden de düştüm. bu arada üzgünüm armstrong ama aya çıktığın falan da yok...

Yorumlar

Gerekovic
Gerekovic
2 yıl
kendini ve sikintini cok guzel anlattin bence.. allah sana sabir versin.. bundan sonra nefes almak icin bir sebebin olur insallah. ve haklisin biz insanoglu ulasamadigi seye yok deriz. yani uzaylilar var gorusune katiliyorum sonuna kadar.