kimimben
kimimben
madem bayrama yakınız bayram anılarımızdan bahsedeyim dedim . yaşım 10-11 sanırım mahalledeki en psikopatça şeker toplayan bendim . İşin genel başkanı falan sanıyordum kendimi ve yaptığım işi çok büyütüp çok ciddiye alıyordum . o kadar ciddiye alıyordum ki bayramdan 10-15 gün önce odamda resim defterini açar mahallelerin krokilerini çizerdim . bilmediğim mahalleleri keşif turuna çıkar , sokaktaki apartman dizilim ve sayılarını öğrenir çizerdim. kroki işleri yaklaşık 1 hafta sürerdi elimde 10-15 sayfa kadar kroki oluyordu . :d sonra iş giyime gelirdi . genelde herkes üstüne yakışanı beğendiğini alırdı, ben ise girdiğim ilk dükkanda çok cepli kıyafetler arardım ''abi cebi çok olsun en çok cepli olandan ver bana ! '' bunu yapmamda ki tek mantık şuydu : uzak mahallelere gittiğimde elimdeki poşet ve ceplerim dolduğunda eve geri dönmem gerekiyordu . eve gidip birde kaldığım yerden devam etmek için aynı mahalleye döndüğümü hesaba katınca ciddi bir zaman kaybı olduğunu hesaplıyordum . dolayısıyla ne kadar çok cebim varsa o kadar fazla toplar eve daha az sıklıkla dönebilirdim :d neyse emeklerimin karşılığını da alıyordum . bayramın son günü son saatine kadar yapılan görevden sonra 20 kilo falan şeker toplamış oluyordum :d beklentim bir madalya , tebrik , rütbe falandı ama genelde '' ne aç çocuksun '' tepkileriyle karşılaşıyordum :d mahallede namımı duymayan kalmamıştı bayramdan 5 gün önce bizde seninle gelelim mi abi ? diyerek sıra bekleyen , benden randevu alan çocuklarla doluydu :d geçen krokilerimden birini buldum aklıma geldi içimi dökiyim dedim :d keşke hiç büyümeseydik ...

Cevaplar

gozlerlensmi
gozlerlensmi
yenilerde yine yazdın bu yazıyı. isıtıp ısıtıp koyuyon resmen